اگر این یک سناریو برای نابودی روسیه و چین است، چرا دولت روسیه در پاسخ‌های خود چنین منفعل است؟ برای سال‌های بسیار، کشور ما سیاست خارجی عقب‌نشینی و شکست کامل را دنبال می‌کرد. طی این دوره، بخشی از نخبگان لیبرال بدرون ساختار قدرت رسوخ کردند؛ یک نیروی بسیار قوی در محافل اولیگارشی وجود دارد که از منافع ملی روسیه حمایت نمی‌کند. آن‌ها از سیاست‌های غرب حمایت می‌کنند. رهبری ما پاره پاره است، نتیجتاً نمی‌تواند در اقدامات خود اعتماد به‌نفس و استواری بیش‌تری نشان دهد. اگر برای آن خرابکاران، آن‌هایی که طی ٢۵ سال بجای اقتصاد، علوم و آموزش روسیه در بانک‌های غربی سرمایه‌گذاری کرده‌اند نبود، ما شکوفاترین کشور در جهان بودیم… آن‌هایی که هوادار غرب هستند، نمی‌خواهند این صورت پذیرد. بسود آن‌ها است که در اینجا پول بسازند و سپس آن‌را در غرب سرمایه‌گذاری کنند. فرزندان آن‌ها در غرب تحصیل می‌کنند. پول در آن‌جا سرمایه‌گذاری می‌شود

تارنگاشت عدالت

منبع: گاردین (نشریه حزب کمونیست استرالیا)

شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آراء، که در سال‌های اخیر بسیار نادر است، قطع‌نامه‌ای را پیرامون نبرد با تروریسم تصویب کرد. Pravda.Ru با آرایک استپانیان دبیر اجرایی پرزیدیوم «آکادمی مسائل ژئوپولتیک» درباره تهدیدات قدیمی و جدید در خاورمیانه و در کل جهان مصاحبه کرد.

چرا روسیه از ایالات متحده حمایت کرد؟ نه چندان پیش از این، بحث داغی درباره مداخله ایالات متحده آمریکا در امور داخلی سوریه و اوکرائین وجود داشت. در واقع، ایالات متحده می‌خواهد روسیه را به دست فاشیست‌های اوکرائین نابود کند. با این وجود، روسیه از ایالات متحده حمایت کرد. چرا؟

روسیه لیست خود را از سازمان‌های تروریستی دارد. برخی از آن‌ها، که در لیست ما هستند، در لیست ایالات متحده قرار ندارند. ایالات متحده آن‌ها را رزمندگان برای آزادی و دموکراسی می‌داند و از برخی از آن‌ها حمایت می‌کند. روسیه خواهان هماهنگی پایگاه‌های‌داده‌ درباره سازمان‌های تروریستی است، طوری‌که آن‌ها بروشنی برای کل جهان سازمان‌های تروریستی بشمار آیند. در این‌صورت، بجای بمباران دولت‌های مستقل، دستگیری و محاکمه آن سازمان‌ها ممکن خواهد شد. روسیه به هماهنگی اقدام قانونی بین‌المللی رأی داد.

لاورف وزیر امورخارجه روسیه بطور دیپلوماتیک از کسانی که مستقیماً مسؤول رشد خطر «دولت اسلامی» هستند نام نبرد. او گفت که بمباران لیبی و درگیری سوریه به این فاکت انجامید که داعش اکنون تهدید بزرگی برای جهان است. او کشورهای غربی را مسؤول آن نخواند. آیا این بخشی از مبارزه پنهان برای تغییر موضع آمریکایی‌ها در اوکرائین است، حمایت از ایالات متحده آمریکا در نبرد علیه داعش و کسب بی‌طرفی آن‌ها در روسیه نو؟

سخن‌سنجی وزیر امورخارجه روسیه مکتب دیپلوماتیک روسیه را نمایندگی می‌کند. اظهارات او در واقع دیپلماتیک‌ است. کار او در نام نبردن مشخص از طرف‌های مسؤول مطلقاً درست است، زیرا کل شبکه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا متبلور در القاعده و النصره را-که داعش از آن جدا شد- دربر می‌گیرد. این‌ها ساختاری‌هایی هستند که آمریکایی‌ها آفریدند.

آن‌ها بین ٣ تا ۹ میلیارد دلار در بن‌‌لادن سرمایه‌گذاری کردند. القاعده کجا رفت؟

هر یک از آن سازمان‌ها عملکرد مشخصی دارند. القاعده به آمریکایی‌ها امکان داد به خاورمیانه، افغانستان و فراتر از آن حمله کنند-آمریکایی‌ها اکنون در قلمرو اتحاد شوروی سابق پایگاه‌هایی دارند. القاعده بی سروصدا ناپدید شد. اما رهبری آمریکا در ابتدا از القاعده برای مرعوب کردن جهان و جامعه آمریکا استفاده می‌کرد. نوارهای تهدیدات بن‌لادن منظماً ظاهر می‌شد. امروز، بجای نوارهای صوتی، جهان ویدئوهایی می‌بیند که در آن‌ تروریست‌ها سر گروگان‌ها را می‌برند. و یک‌بار دیگر، ایالات متحده تکان‌دادن جامعه بین‌المللی را شروع کرد، همه و هر کس را متقاعد می‌کند که یکی باید آن‌ها را بمباران کند و غیره و غیره.

آیا فکر می‌کنید همه این‌ها نمایش است؟

کل این یک بازی ایالات متحده آمریکا است. آن‌ها نیروهایی را که نمی‌خواهند گوش‌ بفرمان آمریکایی‌ها باشند، مجازات می‌کنند. روان‌پریش آمریکایی، مک‌کین، همیشه منفی‌بافانه و گستاخانه صحبت می‌کند. این سبک دیپلوماسی آمریکایی است- دیپلوماسی شدیداً انتقادی و منفی‌باف. مک‌کین می‌گوید که او دائماً با شرکای آمریکا- آن‌هایی که ایالات متحده رزمندگان علیه رژیم اسد دیکتاتور می‌داند- در تماس است. آن‌ها اسد را هم‌سطح اوباش داعش قرار می‌دهند. اگر همه چیز طبق سناریوی آمریکایی پبش برود، آن‌ها از آن حمایت می‌کنند. اگر کسی علیه خط ایالات متحده برود، آمریکایی‌ها او را مجازات می‌کنند.

هدف نهایی این سناریو چیست؟

البته، هدف سیاست خارجی آمریکا این است که روسیه را نابود کند. هدف دیگر آن‌های چین است. همه این روندها که در خاورمیانه رخ ‌می‌دهند از ایالات متحده برای هدف قراردادن روسیه و چین آغاز شده‌اند.

آیا بمباران کنونی داعش در سوریه آغاز عملیاتی است که بعداً به نابودی بشار اسد خواهد پرداخت؟

البته. آمریکایی‌ها اسلحه در اختیار به‌اصطلاح «ارتش آزاد سوریه» قرار می‌دهند. اما این بسیار ضعیف است. النصره، داعش و دیگر گروه‌ها انبارهای آن ارتش را به چنگ می‌آورند. هیچ سوری در این سازمان‌ها نیست، زیرا سوری‌ها نمی‌خواهند کشور خود را نابود کنند. این‌ها مزدورانی هستند که از سراسر جهان اسلام، از اتحاد شوروی سابق آمده‌اند.

آمریکایی‌ها با بمباران می‌خواهند سازمانی را که تحت کنترل دارند تقویت کنند، تا این سازمان بعداً سوریه را شکست دهد. روایتی هست که می‌گوید البغدادی رهبر داعش، یک شهروند اسراییلی است که در این سازمان گذاشته شده است. او در زندان‌های آمریکایی بوده است، اما آمریکایی‌ها او را آزاد کردند و بعداً او را رهبر کردند. آمریکایی‌ها سعی داشتند همین کار را با النصره پیش ببرند، اما شکست خوردند. داعشی‌ها بیرحم‌تر، مکارتر، با جرأت‌تر بودند. داعش اپوزیسیون سوریه و النصره را درهم شکست چون یک ایدئولوژی جهانی داشت. آن‌ها اکنون قلمرو، خلیفه، رهبر، پول، ارتش دارند.

داعش همه چیز دارد. داعش از «شاهدان یهوه»، از یهودیت کهن، از دنیای جنایتکاران عضو دارد… آن‌ها یک ایدئولوژی ناب، جهانی و ساده ساختند. ایده اصلی آن ایدئولوژی درک نادرست از پایان جهان است. برای نجات یافتن، شخص باید متحد شود و متحداً تا پایان جهان برود. در جهان دیگر، آن‌ها زنان زیبا خواهند داشت، و غیره.

اگر این یک سناریو برای نابودی روسیه و چین است، چرا دولت روسیه در پاسخ‌های خود چنین منفعل است؟ چرا روسیه برای اسد اسلحه نمی‌فرستد؟ چرا روسیه علیه بمبارن سوریه اعتراض نمی‌کند؟ این اعتراض کجا رفت؟

برای سال‌های بسیار، کشور ما سیاست خارجی عقب‌نشینی و شکست کامل را دنبال می‌کرد. طی این دوره، بخشی از نخبگان لیبرال بدرون ساختار قدرت رسوخ کردند؛ یک نیروی بسیار قوی در محافل اولیگارشی وجود دارد که از منافع ملی روسیه حمایت نمی‌کند. آن‌ها از سیاست‌های غرب حمایت می‌کنند. رهبری ما پاره پاره است، نتیجتاً نمی‌تواند در اقدامات خود اعتماد به‌نفس و استواری بیش‌تری نشان دهد.

احتمالاً، این به دلیل این فاکت نیز هست که روسیه از نظر اقتصادی در مقایسه با آمریکا ضعیف است. آیا تحریم‌ها بر ما فشار وارد آورده‌اند؟

تحریم‌ها فشار وارد آوره‌اند، اما روسیه یک کشور خودکفا است. روسیه همه منابع مورد نیاز را دارد. موضوع اصلی چگونگی سازماندهی آن منابع است. اگر برای آن خرابکاران، آن‌هایی که طی ٢۵ سال بجای اقتصاد، علوم و آموزش روسیه در بانک‌های غربی سرمایه‌گذاری کرده‌اند نبود، ما شکوفاترین کشور در جهان بودیم. ما این‌همه امکانات داریم. علیرغم فرار مغزها در دهه ١۹۹٠، روسیه هنوز از یک پتانسیل علمی و فنی برخوردار است. با این وجود، آن‌هایی که هوادار غرب هستند، نمی‌خواهند این صورت پذیرد. بسود آن‌ها است که در اینجا پول بسازند و سپس آن‌را در غرب سرمایه‌گذاری کنند. فرزندان آن‌ها در غرب تحصیل می‌کنند. پول در آن‌جا سرمایه‌گذاری می‌شود.

غرب روسیه را به فساد متهم می‌کند. مقامات فاسد روسیه کجا رفته‌اند؟ آیا یکی از آن‌ها، بعنوان نمونه، به هند یا چین فرار کرده است؟ خیر. همه آن‌ها به غرب فرار کرده‌اند. غربی‌ها چیزی را که می‌خواهند می‌گیرند. آن‌ها پول معمر قذافی را پول یک دیکتاور اعلام کردند و تریلیون‌ها دلار را در جیب‌های خود گذاشتند. آن‌ها می‌توانند همین را در مورد پول اولیگارش‌های روسیه انجام دهند. آن‌ها به همین سادگی می‌توانند حساب‌ها را مسدود کنند و همه پول‌ها را ضبط نمایند. آمریکایی‌ها بروشنی به اولیگارش‌های روسیه علامت دادند: پوتین را بکشید یا به هر وسیله او را برکنار کنید، و ما به خیرمقدم گفتن به شما ادامه خواهیم داد.

چرا پوتین به آن پاسخ نداد؟

ما نه «کمیساریای خلق برای امور داخلی » و نه «گشتاپو» را داریم. شخص لازم است این را به شیوه‌ای متمدنانه انجام دهد، نه این‌که جامعه را شوکه کند. ولادیمیر پوتین علامت روشنی داد که روسیه سوریه، اوسیتای جنوبی، آبخازی و کریمه را نومید نخواهد کرد. آمریکایی‌ها می‌دانند که روسیه نیرومند‌تر می‌شود.

برگرفته از: Pravda.ru

http://www.cpa.org.au/guardian/2014/1661/14-isis.html