اشپیگل انلاین: تفسیری از هلگر اشتارک

واشنگتن Holger Stark

برگردان: ظفردخت خواجه پور

,

شکست دموکراتها در انتخابات میان دوره ای به معنای عدم موفقیت سیاست داخلی اُباماست. هر چند که نتیجه ی انتخابات تاثیری به شدت

منفی هم بر سیاست خارجی، بخصوص بریکی از مهمترین پروژه های اُباما دارد. برنامه ریزی مرحله ی نهائی سیاست خارجی با پیامدهای ژئوپلیتیک انجام گرفته است.

در روز یکشنبه آینده وزیر امور خارجه ی امریکا جان کری با همتای ایرانیش جواد ظریف در عمان ملاقات خواهد کرد. در این ملاقات، دور نهائی

مذاکرات پیرامون – در درجه ی اول- حل مسالمت آمیز برنامه ی هسته ای ایران آغازمی شود وتا بیست وچهار نوامبر جریان دارد.

توافق با تهران گشایشی تاریخی وموفقیّتی برای اُباما خواهد بود. ولی شکست تلخ دموکراتها در انتخابات میان دوره ای واشنگتن فضای مذاکرات را بشدت تنگ می کند. رئیس جمهور با کنگره ای طرف است که در مورد مسئله ایران حاضر به هیچ سازشی نیست.

جمهوریخواهان پیوسته نقطه نظرات خود را به روشنی بیان کرده اند. خواهان هیچ معامله ای باتهران نبوده و به دنبال سازشی تنگ نظرانه بر اساس خواسته های خودند. خطوط نظراتشان را می شود پیشبینی کرد:

– ایران باید تعداد سانتریفوژهای خود را کاهش دهد.

– خلع سلاح اتمی شود و به تبدیل بخشی از اورانیوم خود در روسیه بپردازد.

در عوض آمریکا واروپای متحد قول بدهند که دیگر اقتصاد ایران را با تحریمهای تجاری فلج نکنند.

«جیمز لیندزیِ»، رئیس اداره شورای امور خارجه معتقد است: » اباما برای برداشتن تحریمها به تایید کنگره نیاز دارد»- چیزی که بسیار مشکل خواهد بود-

یک جمهوریخواه ،» مارکو رابیو» در تابستان با خشم گفت: «چنین معا مله

ای، ایران را به یک قدرت اتمی تبدیل می کند. کنگره باید تحریمها را شدت بخشد تا ایران مجبور شود به وظیفه اش عمل کند»

سناتور جمهوریخواه» لیندزی گراهام» گفت: کنگره باید براین امر تاکید ورزد

که در هرنوع معامله هسته ای با ایران دخالت کرده ودرگیر شود.»

کاخ سفید به تنهائی قادر نیست به حل بحرانها بپردازد

معمولا در سیاست آمریکا موارد بیشماری وجود دارد که روسای جمهور در دو سال آخر حکومتشان در امور سیاست خارجی طفره میروند. ولی در سیاست داخلی – برای تصمیم گیری مستقل- دست انها بسته است . برای وضع قوانین جدید به کمک کنگره نیاز دارند. برعکس آن در سیاست خارجی، بیشتر خودشان تصمیم به عمل می گیرند بدون آنکه کنگره انها را تائید کند؛

اما اُباما با بحرانهای متعد دی روبروست که کاخ سفید به تنهائی قادر به غلبه بر آنها نیست:

دخالت نظامی درسوریه و عراق از سپبتامبردوهزار ویک به بعد وپس از حادثه یازده سپبتامبرظاهرا با مجوز قبلی پارلمان امکان پذیربوده است. باوجود انتقادهای فراوان دمکراتها وجمهوریخواهان که برای دخالت اخیر نظامی آمریکا در خاورمیانه خواهان مجوز جدیدی از طرف پارلمانند، کاخ سفید- دولت اسلامی-را بمباران می کند.

اگر جنگ بالا بگیرد، اباما برای تجهیز واعزام مشاوران ونیروهای ویژه نظامی به منطقه جنگی، به هیچ وجه به تائید کنگره دست نخواهد یافت. وی در پارلمان جدید علاوه بر دموکراتهای صلح جو، با گروهی قوی موسوم به – تی پارتی – که مخالف ومنتقد جنگند، روبروست که می خواهد به هر قیمتی که شده جلو اباما را سد کند.

– مورد مشابه وضعیت توافقنامه ترانس اتلانتیک تجارت آزاد ( تی تی ای پی) است. مایکل فرومن – فرد ماموریت یافته از طرف اباما – به توافق نهائی در سال اینده امیدوار است، اما جمهوریخواهان اعلام کرده اند که درصورت همراهی متقابل اُباما با آنها حاضر به تائید این توافقنامه هستند. احتمالا آنها خواهان حقوق و امتیازهای بیشتری برای کارفرمایان وکارگران آمریکائی هستند؛ واین موردی ست که امضای توافقنامه را مشکل میکند.

– اباما باید ایستادگی و مخالفت جمهوریخواهان را در بحران اکراین هم به حساب آورد.

» کنگره جدید احتمالا غرش اعتراضی ضد فدرال رای دهندگان را برعلیه واشنگتن تکرار می کند.» این را «استروبه تالبوت» رئیس انیستیتوی براکلین می گوید. «ممکن است که بدست آورن تائید کنگره برای کمک های اقتصادی کافی به اکراین به خاطر جلوگیری از یک فاجعه اقتصادی و سیاسی، مشکلتر بشود».

اُباما مجبور به سازش است

بزرگترین خطر برای سیاست خارجی اُباما در دو سال اخرٍ حکومتش نفرتیست که طیف محافظه کار جمهوریخواهان نسبت به رئیس جمهور دارد.

انها مٌهر ناتوانی وبازندگی به او زده اند و می خواهند وی را در همه زمینه های سیاسی هدایت کنند.

«جیمز لیندزی» فردی از شورای امور خارجه، می گوید:»برای کنگره بسیار

آسانتر است که دست وبال رئیس جمهور در مسائل خارجی را ببند د تا اینکه خود عمل کند.»

کاخ سفید خود را برای مذاکرات جمعه آماده می کند؛ اُباما سران دموکراتها وجمهوریخواهان را دعوت به مشاوره کرده است تا خطوط مشترک را پیش بینی کند. اگر اباما بخواهد به هدف برسد باید با جمهوریخواهان سازش کند تا

بتواند بر حمایت انها امیدواری داشته باشد.

اُباما ممکن است در مذاکره با ایران با زیرکی راهی سیاسی بیابد، به این معنی که در مرحله اول نظر کنگره را در مورد برداشتن محدودِییتهای تجاری جویا نشود، بلکه بدون تائید کنگره اقدام به حذف این محدودییتها برای این دو سالی که در قدرت است بکند؛ به این امید که دمکراتها نتیجه بهتری در انتخابات بعدی کنگره به دست آورند.