منبع: صدای سوسیالیستی

تارنگاشت عدالت
دسامبر ٢٠١۴
نویسنده: برنارد مورفی

از چهل و سه دانشجوی «ناپدید شده» به دست پلیس محلی شهر ایگولا در مکزیک در ٢۵ سپتامبر ٢٠١۴ هنوز خبری در دست نیست. در حالی که دولت ‌می‌خواهد به واکنش گسترده به ناپدید شدن آن‌ها خاتمه دهد، خانواده‌های آن‌ها و دانشجویان سوگند ‌می‌خورند تا یافتن زنده چهل و سه دانشجو به جست‌وجو ادامه دهند. اما، ترس وجود دارد که آن‌ها به دست پلیس، یا هم‌دستان پلیس در باندهای مواد مخدر به قتل رسیده باشند، و اجساد آن‌ها برای جلوگیری از پیدا شدن سوزانده شده باشند.
فاکتی که به این گمان دامن ‌می‌زند این است که برخی از ناپدیدشدگان با «رزمندگان متحد» (Guerreros Unidos)، یک نهاد غیرنظامی مسلح که برای مقاومت در برابر ستم باندهای نیرومند مواد مخدر تشکیل شده، روابط خانوادگی دارند. این باندها اکنون به مثابه واحدهای شبه‌نظامی، در هم‌دستی با مقامات محلی برای اعمال کنترل بر جمعیت به ستوه آمده‌ای که در نقطه شورش قرار دارد، عمل ‌می‌کنند.
در حالی که این تراژدی در عناوین خبری و سیاست‌های مکزیک غالب است، دولت فدرال بی سر و صدا شرکت نفت کشور (Petróleos Mexicanos) را خصوصی ‌می‌کند، به آن اجازه ‌می‌دهد وارد طرح‌های مشترک با شرکت‌های خصوصی بشود. نتیجتاً انریکو پنا نیتو میلیونر، که در ٢٠١٢ به ریاست جمهوری انتخاب شد، به انحصار شرکت نفت مکزیک بر ذخاير عظیم نفت و گاز کشور خاتمه داد.
پیش‌بینی ‌می‌شود مکزیک، که به آن آخرین سرحدّات انرژی آمریکا گفته ‌می‌شود، تا سال ٢٠١۸ بیش از ۵٠ میلیارد دلار سرمایه خصوصی و خارجی را جذب نماید. شرکت نفت مکزیک از مه ٢٠١۵ قادر خواهد بود ١۶۹ قطعه اکتشافی و استخراجی را که شامل مجموعاً ٢۸۵٠٠ کیلومتر مربع ‌می‌شود، راساً یا با هم‌دستی غول‌های نفتی مانند شورون و بریتیش پترولیوم (که اولی به دست و دلبازی در رشوه دادن معروف است) توسعه دهد.
مناطق داده شده به شرکت نفت مکزیک برابر ٢٠٫۶ میلیارد بشکه قطعی و احتمالی ذخاير نفت است، که با احتساب منابع تحت بررسی مجموعاً برابر ٢٢٫١ میلیارد بشکه در ۹٠ هزار کیلومتر ‌می‌شود.
مکزیکی‌های معمولی از چپاول قریب‌الوقوع منبع طبیعی اصلی خود توسط باند نئولیرال غارتگر پنا نیتو، که تاکنون با مشارکت در توافق‌نامه تجارت آزاد آمریکای شمالی خود را ثروتمندتر کرده است، خشمگین اند. این توافق‌نامه که در اول ژانویه ١۹۹۴ به اجرا گذاشته شد، و اقتصاد توسعه نیافته کشور را به اقتصادی‌های پیشرفته قدرت‌های آمریکای شمالی پیوند می‌زد، پی‌آمدهای فاجعه‌باری برای کارگران مکزیک داشته است.
هیأت حاکمه مکزیک ادعا ‌می‌کند که طی شش سال اول اجرای توافق‌نامه تا سال ٢٠٠٠، سرمایه‌گذاری نئولبیرالی آمریکا و کانادا در کشور از ۴٫۴ میلیون دلار به ١١٫۸ میلیون دلار، مشاغل صنعتی از ۵۴۶۴٣٣ به ١٫٢۴ میلیون دلار، و ارزش صادرات به ایالات متحده از ۴۹٫۴ میليون دلار به ١٣۵٫۹ میلیون دلار افزایش یافت.
چیزی که مسکوت گذاشته ‌می‌شود آن سمت دیگر این «رونق» است که مسموم بودن نسخه‌های اقتصادی نئولیبرالی را نشان می‌دهد. در حالی که جماعت «خودی» آشکارا ثروت اندوخته است، حداقل دستمزد و دستمزدها در بخش تولیدی طی دوره ٢٠٠١-١۹۹٣ به ترتیب ١۸ و ٢١ درصد کاهش یافت.
مشاغل ایجاد شده اکثراً در مناطق «آزاد تجاری» بود که در آن شرکت‌های آمریکای شمالی شیادی‌های فرار از مالیات را اجرا کردند. طی فقط چهار سال شروع «نفتا»، درصد مکزیکی‌هایی که زیر فقر زندگی ‌می‌کنند از ٢١ درصد به رقم چشم‌گیر ۵١ درصد رسید.
در عین حال، تحت «نفتا» واردات عظیم غلات ارزان از ایالات متحده اقتصاد معیشتی روستایی را ویران کرده است، موجب خروج ٢٫۷ میلیون دهقان  ورشکسته و پیوستن آن‌ها به صفوف فزاینده زاغه‌نشینان شهری، یا کار برای کشت و صنعت‌های عظیم شمال مکزیک، یا کارگر کشاورزی ارزان برای آمریکا شده است.
بسیاری از کسانی که مانده اند، به کشت ماریجوانا برای صدور به بازار عظیم مواد مخدر آمریکا- که تا این اواخر غیرقانونی بود- وابسته اند. این فعالیت موجب رشد باندهای مسلح و بی‌رحم مواد مخدر شده، که از خرید، صدور و فروش مواد مخدر و هم‌چنین از قاچاق مهاجرین به ایالات متحده سودهای نجومی ‌می‌برند.
نخبه‌های نئولیبرال-محافظه‌کار که تلاش‌های آن‌ها برای سرکوب سازمان‌های جنایتکار بی‌ثمر بوده است، آن‌ها را به مثابه شبه‌نظامیان برای سرکوب ناآرامی مدنی گسترده، و به نحو فزاینده‌ای، مقاومت مسلحانه جمعیت که از غارتگری نئولیبرالی و ستم پلیس و باندهای مواد مخدر به خشم آمده، به کار ‌می‌گیرند.
هم‌دستی نئولییرال-محافظه‌کار‌ها با جنایتکاران باعث تعجب کسانی نمی‌شود که از استفاده ایالات متحده از عناصر مسلح نازی در اوکرائین برای سرنگون کردن دولت به طور دمکراتیک انتحاب شدۀ یانوکویچ (گرچه فاسد) و سپس به کار گماردن این اوباش به عنوان جانشین او- در یک رژیم دست‌نشاندۀ حتا فاسدترِ مورد حمایت ایالات متحده- آگاه اند.
رشته مشترکی که از آشوب‌های خونین در اوکرائین، مکزیک و جاهای دیگر ‌می‌گذرد، این است: رژیم‌های نئولیبرال در استفاده از عناصر جنایتکار و شیوه‌های جنایتکارانه برای تحمیل برنامه غارتگرانه ضداجتماعی خود، یا حفظ آن برنامه با زور، تردید به خود راه نمی‌دهند.
آموزه: توسعه دمکراسی مشارکتی همگانی که بر همه خدمات عمومی و منابع ملی کنترل داشته باشد تنها پادزهر رژیم‌هایی ماند رژیم حاکم در مکزیک یا جاهای دیگری است که امپریالیسم آمریکا یا اروپا در صدد است پرچم نئولیبرالی را در آنجا نصب کند.
«یک ایالات متحده اروپا، به مثابه یک توافق بین سرمایه‌داران اروپایی ممکن است، اما برای چه هدفی؟ فقط برای هدف سرکوب مشترک سوسیالیسم در اروپا.» و . ای. لنین، ١۹١۵ (کلیات آثار، جلد ٢١، ص. ٣۴١)
http://www.communistpartyofireland.ie/sv/09-mexico.html