بازداشت‌های فلّه‌ای توسّط دولت فرانسه

اولریخ ریپرت (Ulrich Rippert)

نوید قیداری

پس از حملات تروریستی هفته گذشته، انتشار آخرین شماره‌ی نشریه چارلی ابدو مصادف شده است با اقدامات قانونی وزارت داخلی فرانسه علیه 54 نفر به اتهام «ستایش تروریسم».

بازداشت بحث‌انگیز دیودونه (Dieudonné)
کمدین فرانسوی، تنها چند روز پس از انعکاس راهپیمایی ظاهراً توده‌ای پاریس که در دفاع از آزادی بیان بود، رخ داده است.

جرم دیودونه این است که به دنبال حملات تروریستی هفته گذشته، در فیس‌بوکش نوشته «چارلی کولیبالی بهتره» و به این ترتیب به کمپین مردمی «من چارلی ابدو هستم» پیوسته است. کولیبالی نام مرد مسلحی است که جمعه‌ی گذشته در یک سوپرمارکت یهودی، چهار گروگان و یک پلیس را به همراه خود به کشتن داد. دولت فرانسه قبلاً کمدی‌های دیودونه را به اتهام یهودستیزی توقیف کرده بود.

در میان بازداشت‌شدگان، انبوه جوانانی هستند که در رسانه‌های اجتماعی، علیه کمپین «من چارلی هستم» موضع گرفته‌اند. غروب سه‌شنبه جوان 22 ساله‌یی به اتهام «ستایش تروریسم» دستگیر شد و بلافاصله دوران محکومیّتش را آغاز کرد. او ویدئویی در فیس‌بوکش گذاشته که اشارات آن به پلیس جان‌باخته در حمله تروریستی، به قول معروف هتّاکانه است.

روز شنبه، مرد 34 ساله‌یی در یک دادرسی اختصاری به چهار سال حبس محکوم شد. او پس از آن که در حالت مستی مسبب یک تصادف شده بود، با این سخنان به مأمور پلیس حمله کرد: «دو تا کواچی (نام دو برادر تروریست) کم‌تان است. امیدوارم قربانی بعدی خودت باشی.»

بسیاری از اظهاراتی که جوانان را به بازداشت‌گاه کشانده است، بیانگر مخالفت و خصومت توده‌ی مردم با پلیس و دادگاه‌هاست. بسیاری از فعالان کارگری و دانشجویی، بسیج گسترده‌ی واحدهای نظامی و پلیس را نوعی اعلان جنگ می‌دانند.

روز دوشنبه وزارت دفاع فرانسه 10 هزار سرباز را ظاهراً برای حفظ نظم و قانون و حراست از اماکن عمومی، در خیابان‌ها به صف کرد. علاوه بر این، دولت 4700 پلیس و ژاندارم اضافی را برای حراست از «نهادهای بسیار مهم» به حالت آماده‌باش درآورد.

بازداشت‌های فله‌ای، ماهیّت ریاکارانه‌ی کمپین «من چارلی ابدو هستم» را نشان می‌دهد. در حالی که انتشار کاریکاتورهایی بر ضد مسلمانان به نام آزادی بیان مورد تجلیل قرار می‌گیرد، آنان که با بسیج نیروهای نظامی و پلیس مخالف‌اند، به انگ دشمنی با کشور روانه‌ی زندان می‌شوند.

شاخه‌ی یمنی شبکه تروریستی القاعده در روز چهارشنبه، پس از گذشت یک هفته از حمله به چارلی ابدو، مسئولیّت کشتار را بر عهده گرفت. ناصرالانسی، رهبر القاعده‌ی شبه‌جزیره عربستان در ویدئویی گفت هیأت تحریریه را به سزای انتشار کاریکاتورهای توهین‌امیز درباره‌ی پیامبر اسلام سر به نیست کرده‌اند. احتمالش هست که القاعده‌ی یمن، بدون ایفای هیچ نقش فعالی، مسئولیّت ترورها را بر گردن گرفته باشد تا بتواند جا پای خود را در برابر د اعش مستحکم کند.

نشانه‌های فراوانی هست مبنی بر این که دولت فرانسه، حمله‌ی تروریستی به چارلی ابدو را فرصتی برای افزایش مداخلات نظامی در خاورمیانه می‌داند. عموم مردم فرانسه با این کار مخالف‌اند.

فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه، دیروز خطاب به سربازان و افسران ناو هواپیمابر شارل دو گل اعلان داشت: «حتّی می‌توانیم در صورت لزوم، بسیار شدیدتر و مؤثرتر از مورد عراق مداخله کنیم.» او تأکید کرد که در این مداخله، ناو هواپیمابر همکاری تنگاتنگی با نیروی زمینی خواهد داشت.

فرانسه نخستین کشوری بود که در جریان حمله به داعش به جبهه ایالات متحده پیوست. عملیّات نظامی فرانسه موسوم به «عملیّات شامال» (شرم) در خاک عراق، شامل بر 800 سرباز و چندین جت جنگنده به همراه هواپیماهای سوخت‌رسان‌شان می‌شد.

رسانه‌ها درباره این روی سکه سکوت کرده‌اند. در عوض روزنامه‌ی لیبراسیون یک برگ وسط کامل را به هیأت تحریریه‌ی چارلی ابدو اختصاص داده است. رادیو فرانسه و تلویزیون فراانسه نیز حمایت لجستیکی خود را اعلام کرده‌اند. دولت فرانسه نیز تعهّد داده است که تا سقف 1.2 میلیون یورو کمک مالی بپردازد. علاوه بر این گوگل و گروه رسانه‌ای گاردین، به ترتیب 250 هزار و 130 هزار یورو کمک کرده‌اند. مقدار کمک‌های لوموند و کانال ویوندی اس.ای. پلاس، بزرگ‌ترین شرکت رسانه‌ای و مرکز تبلیغات بازرگانی نامعلوم است.

روزنامه (l’obs) در شماره دیروز خود گزارشی داشت مبنی بر این که رابطه‌ی نزدیکی میان نشریه‌ی چارلی ابدو و دولت فرانسه برقرار بوده است. گزارش می‌گوید که در ماه سپتامبر، چهار نفر از اعضای هیأت تحریریه طی دیداری با رئیس‌جمهور اولاند در کاخ الیزه، در مورد مسائل مالی‌شان بحث کرده و خواستار حمایت دولت شده بودند. دو تن از کارتونیست‌های نشریه، استفان چاربونیه (Stéphane Charbonnier) و جین کبوت (Jean Cabut) جزو میهمانان کاخ الیزه بوده‌اند. برنارد ماری (Bernard Maris) و پاتریک پلو (Patrich Pelloux) نیز به عنوان مسئولان سرمایه‌گذاری حضور داشته‌اند. بنا به گزارش روزنامه (l’obs) همه‌ی آن‌ها از میزان علاقه رئیس‌جمهور به دغدغه‌هایشان خوشنود بودند.

انتشار ویژه‌نامه‌یی با کاریکاتور محمد بر روی جلد، نوعی تحریک عامدانه است که عالی‌رتبه‌ترین مقام‌های دولت از آن پشتیبانی کرده‌اند. در صفحات داخلی نشریه هم کاریکاتورهای مبتذل و وقیحانه‌یی به تصویر کشیده شده است. مثلا کاریکاتور زن مسلمان و محجبه‌ی نیمه-برهنه.

این متن ترجمه‌یی است از:

http://www.wsws.org/en/articles/2015/01/15/fran-j15.html