منبع: مورنینگ استار (سرمقاله)

تارنگاشت عدالت
۲۲ اکتبر ۲۰۱۵

اتهامات بی‌اساس بنيامین نتانیاهو مبنی بر این‌که حاج امین الحسینی مفتی اعظم بیت‌المقدس، و نه هیتلر و نازی‌ها، مسؤول هولوکاست بود، نفس‌گیر است.

تلاش او برای انداختن تقصیر این جنایت شیطانی بر دوش فلسطینی‌ها، اطلاع سطحی او از تاریخ و نفرت خونی او را از قربانیان صهیونیسم نشان می‌دهد.

حسینی زمانی واگن خود را به قطار هیتلر وصل کرد که گروه‌های بدون پایگاه در دولت‌های اروپایی گوناگون در طی جنگ جهانی دوم همان کار را کرده بودند.

او و آن‌ها باور داشتند که آلمان پیروز، صحنه بین‌المللی را به سود آن‌ها تغییر خواهد داد.

در حالی‌که نازی‌ها در صدد بودند ملغمه داوطلبان «وافن اس‌اس» را در نیروهای مسلح خود بگنجانند یا از کشتار یهودیان، کولی‌ها و دیگر «پَست‌ها» لذت ببرند، گفتن این‌که آن‌ها نقش‌های تصمصيم‌گیرنده داشتند، احمقانه خواهد بود.

این درباره حاج امین الحسینی نیز صادق است. او با این امید به نازی‌های چسبید که شاید بتواند هیتلر را متقاعد سازد اعلامیه بالفور را که توسط بریتانیا بر فلسطین تحمیل شده بود، لغو کند.

ملاقات او با هتیلر در نوامبر ۱۹۴۱ بود، که پیش از آن دیکتاتور فاشیست دستور از بین بردن «همه یهودیان و کمونیست‌های دارای کارت» را در شوروی و دیگر کشورهای تحت اشغال نیروهای خود صادر کرده بود.

تبرئۀ هیتلر مشغله روانی انتخابی نازی‌های مشوشی است که قصد دارند کمبودهای خود را به نفرت از کل یک خلق منتقل کنند.

برای این‌که سیاست‌مداری که مدعی است از جانب همه یهودیان حرف می‌زند به قطار «هیتلر دستور هولوکاست را نداد» بپیوندد، به صفات مشخصی نیاز است.

بزرگی تهوع‌آور این اتهام گرایش نتانیاهو به انکار واقعیت، عدالت و شرافت انسانی را برای تحمیل راه‌حل یک دولت در فلسطین تاریخی نشان می‌دهد.

توسل او به لفاظی‌های نژادپرستانه «عرب‌ها دارن میان» در انتخابات سراسری اسرائیل در واکنش به توافق سازمان‌های عرب و حزب کمونیست برای ارايه یک لیست واحد نشانگر رویکرد او است که همه چیز را مجاز می‌داند.

اعلام نتانیاهو مبنی بر این‌که تا او در قدرت است به شکل‌گیری یک دولت فلسطینی اجازه نخواهد داد از همین دست است.

این برخلاف همه چیزهایی است که گفته می‌شود رهبران اسرائیل به آن معقدند، و جدی‌تر از آن، درتضاد با پرده‌های استتاری است که هواداران آن‌ها در دولت‌های غربی بر واقعیت صهیونیسم می‌کشند.

هر وقت که سیاست‌های نتانیاهو چالش می‌شود، او به دهه ۱۹۳۰ مهاجرت کرده وانمود می‌کند که بین امروز و آن‌زمان شباهت وجود دارد.

امتناع ایالات متحده از به راه آوردن ایران از طريق بمباران را تعظیم در برابر دیکتاتورها می‌خواند، و صدام حسین، محمود احمدی‌نژاد و دیگران بسیاری را  هیتلرهای مدرن می‌نامد.

آیا اکنون که با لطف نخست‌وزیر اسرائیل رویکرد بدیل به فاکت‌های تاریخی را آموخته ایم، این‌را که هیتلر برای جرم نسل‌کشی که تاریخ وی را مقصر می‌داند مقصر نبود، آیا نتانیاهو لحن خود را تغییر خواهد داد؟

آیا اعلام خواهد کرد که این یا آن شخص حاج امین الحسینی امروز است؟

اگر نتانیاهو توانسته است دشمنان خود، به ویژه فلسطینی‌های تحت اشغال را، به نحو مسخره‌ توصیف کند به این دلیل است که متحدین اسرائیل در اروپا و ایالات متحده در بازی صهیوینستی تظاهر به هواداری از یک دولت مستقل فلسطین در کنار اسرائیل شرکت دارند.

آن‌ها با بی‌تفاوتی استعمار غیرقانونی بی‌رحمانه بیت‌المقدس شرقی و ساحل غربی را محکوم می‌کنند اما از اعمال فشار از طریق تحریم های مؤثر اجتناب می‌نمایند.

نتانیاهو و هواداران او در داخل و خارج علیه هواداران کارزار بایکوت، عدم‌ سرمایه‌گذاری و تحریم برای مجبور ساختن اسرائیل به احترام به حقوق بین‌الملل به یهودی‌ستیزی و ابراز نظراتی شبیه نظرات هیتلر و نازی‌ها متهم می‌شوند.

وقت آن است که باقی جهان این باج‌گیری بر پایه تحریف‌های تاریخی را رد و عملاً از حقوق ملی فلسطین دفاع کند.