خشونت تا به امروز جزء غیرقابل تفکیکی از فرهنگ ایالات متحده آمریکاست: تقریباً ۳۰ هزار نفر از اعضای این فرهنگ در سال گذشته به دنبال تیراندازی با سلاحهائی که در آپارتمانها و منازل مردم این کشور انبار شده جان خود را از دست دادند. در ایالات متحده آمریکا هماکنون بیش از ۳۰۰ میلیون هفتتیر و تفنگ در دست افراد غیرنظامی قراردارد. تعداد بیش از ۵۰ هزار فروشنده مجاز اسلحه ، ۴ برابر بیشتر از تعداد شعبات «مکدونالد» در آمریکا است. … از سال ۱۹۷۹ تاکنون در ایالات متحده آمریکا تعداد کودکانی که در اثر تیراندازی به قتل رسیدهاند از جمع سربازان کشته شده در جنگ ویتنام بیشتر است.

اولریش گلرمان(ژورنالیست)
دنیای جوان
تارنگاشت عدالت
۲ ژانویه ۲۰۱۶
هنگامیکه اروپائیان وارد سرزمینی شدند که بعدها ایالات متحده آمریکا نام گرفت، آن منطقه خالی از سکنه نبود. ۶ تا ۷ میلیون بومی که سفیدپوستان آنها را «سرخپوست» نامیدند در آن سرزمین گسترده زندگی میکردند. آری برخی از این بومیان از کشتار اولیه خلق برای تسخیر سرزمینها جان بدر بردند و در سال ۱۹۴۰ قریب ۳۰۰ هزار نفر از بازماندگان مردم بومی شمال آمریکا شمارش شدند. این که تعداد آنها امروز بیشتر شده، تصادفی نیست. سرخپوستان دیگر مانع جدی در مقابل زمینخواری نیستند و کشتن آنها دیگر آن چنان سودهای کلانی را که در گذشته کوچندگان و نوادگانشان با غصب خشونتآمیز زمینهای آنها که به مرگ مردمان بومی میانجامید را تضمین نمیکند: تقریباً ۱۰ میلیون کیلومترمربع در زمانی نسبتاً کوتاه طی یک روند بسیار خشونتآمیز دست به دست شد. منشور اولیه تاسیس ایالات متحده آمریکا با خون نوشته شد.
خشونت تا به امروز جزء غیرقابل تفکیکی از فرهنگ ایالات متحده آمریکاست: تقریباً ۳۰ هزار نفر از اعضای این فرهنگ در سال گذشته به دنبال تیراندازی با سلاحهائی که در آپارتمانها و منازل مردم این کشور انبار شده جان خود را از دست دادند. در ایالات متحده آمریکا هماکنون بیش از ۳۰۰ میلیون هفتتیر و تفنگ در دست افراد غیرنظامی قراردارد. تعداد بیش از ۵۰ هزار فروشنده مجاز اسلحه ، ۴ برابر بیشتر از تعداد شعبات «مکدونالد» در آمریکا است. بیش از ۴ میلیون شهروند آمریکائی عضو رسمی انجمن ملی تفنگ(National RifleAssociation) میباشند که یک لابی بزرگ صنایع تسلیحاتی است که با صرف میلیونها دلار روی روند مبارزات انتخاباتی اعمال نفوذ میکند. از سال ۱۹۷۹ تاکنون در ایالات متحده آمریکا تعداد کودکانی که در اثر تیراندازی به قتل رسیدهاند از جمع سربازان کشته شده در جنگ ویتنام بیشتر است. زندگی روزمره در ایالات متحده آمریکا با خون رنگین شده است. (…)
روز ۱۳ مای ۱۸۴۶ آمریکا به مکزیک اعلان جنگ کرد. نیروهای ارتش آمریکا در ژوئیه ۱۸۴۶ مونترای را اشغال کردند و در ژانویه ۱۸۴۷ به لوسآنجلس که در آن زمان به مکزیک تعلق داشت رسیدند و مکزیک را اشغال کردند که طبق قرارداد گوادلوپ/هیدالگو مجبور شد بخشهای شمالی خود، یعنی کالیفرنیا، آریزونا، نیومکزیکو، اوتا، نوادا، تکزاس و بخشی از کلرادو و وایومینگ را به آمریکا واگذار کند و از آنجا که طمع آمریکا هنوز سیر نشده بود جنگ با اسپانیا را آغاز کرد. جنگ باشکوه کوچک Splendid Little War با اشغال کوبا، پورتوریکو، کوآما و فیلیپین پایان یافت و طبیعتاً این جنگ زیر پرچم «رهائی» صورت گرفت تا کشورهائی را که آمریکا از چنگ اسپانیا بدرآورده بود عملاً و بلافاصله به مستعمره آمریکا تبدیل نماید. امپراتوری آمریکا مجدداً در دریای خون شناور بود. (…)
ابالات متحده آمریکا از بدو تاسیس خود تاکنون رویهمرفته ۲۱۹ بار جنگ به راه انداخته است. صدور خشونت به دورافتادهترین نقطه جهان توسط ایالات متحده آمریکا، بازتاب دهنده خشونتهائی است که در هنگام تاسیس این کشور صورت گرفت و خشونتهائی که ما امروز بطور روزمره در این کشور شاهدیم. تقریباً یک بیلیون دلار هزینه سالانه تسلیحات نظامی، اقتصاد آمریکا را سرپا نگاه میدارد و میلیونها اشتغال کاری ایجاد میکند. تنها در وزارت دفاع این کشور بیش از دو میلیون نفر کارمند به کار اشتغال دارند و در صنایع تسلیحاتی ۳٫۶ میلیون نفر دیگر شاغلند. (…)
وخبرگان آلمانی به رفاقت با هیات حاکمه ایالات متحده آمریکا سرگرمند، رفاقتی که آلمان را به همدست برادر بزرگ مبدل میکند، رفاقتی که برای رسانهها دستور کورذهنی ایدئولوژیکی در مقابل جنایات جنگی ایالات متحده آمریکا صادر مینماید و به سیاست آلمان نوعی بردگی چندشآور تحمیل مینماید. تنها جدائی از سیستم قتاله ایالات متحده آمریکا میتواند امکان آن نوع عملکرد در سیاست خارجی را در اختیار آلمان بگذارد که با خصلت یک کشور آزاد و مستقل مطابق دارد.

