یک سردرگمی وجود دارد که برای خود چپ مرگبار است. این ناروشن است، مبهم است. ما باید براساس واقعیات اجتماعی این کشور تعریف جدیدی از کلمه «چپ» ارایه نماییم. این چپ راستگرا به طبقات زحمتکش خیانت کرده است. هیچ پاسخ، هیچ گزینه‌ای ارایه نمی‌کند. موضع روشن چپ باید از نو اعلام شود. این ممکن است طول بکشد اما ضروری است. ما باید بخود بیاییم! این سردرگمی کامل است: راست افراطی چپ واقعی را کپی می‌کند و چپ راست واقعی را! در برزیل، در جریان تظاهرات دهقانان بدون زمین، گروه‌های چپ‌گرا منتظر نماندند تا این دهقانان عمیقاً مذهبی قبل از اقدام و بسیج، دست از ایمان خود بردارند. آن‌ها با عنصر همدری طبقه کارگر دست به اقدام و بسیج زدند و خواهان باز-توزیع اراضی و تقسیم ثروت شدند. امروز، ما باید به نادیده گرفتن حاشیه‌نشینان، و به احساس عمیق بی‌اعتمادی و انزوای طبقات محروم، از هرکجا که آمده باشند، پایان دهیم.

 
منبع: اومانیته

تارنگاشت عدالت
۱۰ دسامبر ۲۰۱۵

واکنش شما به نتایج انتخابات محلی چیست؟
دانیل مرمه: من نگرانم. شخص می‌تواند از این واقعیت که «جبهه ملی» پیروزنشد خوشحال باشد. اما، این فاکت که «جبهه ملی» از نظر تعداد رأی دهندگان رکورد خود را شکسته است بسیار نگران‌کننده است. پیروزی برای یک دولت راست یا چپ‌گرا در نتیجه اتحادهای موضعی وضعیت واقعی را منعکس نمی‌کند.

چپ برای که؟
دانیل مرمه: قبل از هر چیز، کدام چپ مورد نظرتان است؟ چپ راست‌گرای دولت نولیبرال که امروز رهبری کشور را را دارد؟ یا چپ متعلق به چپ سنتی-مخالف با سرمایه‌داری که از منافع ستم‌دیدگان و طبقات زحمتکش دفاع می‌کند؟ یک سردرگمی وجود دارد که برای خود چپ مرگبار است. این ناروشن است، مبهم است. ما باید براساس واقعیات اجتماعی این کشور تعریف جدیدی از کلمه «چپ» ارایه نماییم. این چپ راستگرا به طبقات زحمتکش خیانت کرده است. هیچ پاسخ، هیچ گزینه‌ای ارایه نمی‌کند. اتحاد با حزب سوسیالیستی که از دولت والس-ماکرون حمایت می‌کند، دولتی که همان سیاست‌های مرکل در آلمان را دنبال می‌کند خودکشی است. موضع روشن چپ باید از نو اعلام شود. این ممکن است طول بکشد اما ضروری است.

چگونه به این دست می‌یابیم؟
دانیل مرمه: ما باید چیزهایی را که «جبهه ملی» از ما به‌سرقت برده است پس بگیریم. «جبهه ملی» همه تحلیل‌ها، مواضع و برنامه‌های چپ را دزدیده است. تبلیغات آن برای یک مدت طولانی بر «ناامنی ناشی از مهاجرت» قرار داشت. آن‌ها سپس مبارزات اجتماعی، نابرابری، دیکتاتوری سرمایه مالی و سودجویی را به تبلیغات خود اضافه کردند. بطور خلاصه، شخص می‌تواند بگوید این نسخه‌برداری کامل از پیشنهادات «ATTAC» است! ما باید بخود بیاییم! این سردرگمی کامل است: راست افراطی چپ واقعی را کپی می‌کند و چپ راست واقعی را! این دلسرد‌کننده است، اما «جبهه ملی» تنها حزبی است که امروز به سیاست‌های واقعی عمل می‌کند! آن‌ها دیگر صرفاً ناراضیان و دلخورها را جمع‌ نمی‌کنند، بلکه برنامه، حتا برنامه‌ فرهنگی می‌دهند. من در ضمیمه لوموند اشاره «جبهه ملی» به ژان ویلار را خواندم. برای من این به آن می‌ماند که کسی به صورتم سیلی زده باشد. این دیوانه‌کننده است که «جبهه ملی» به یک شخصیت چپ مانند ویلار، که از پیشگامان حزب کمونیست بود استناد کند! آن‌ها چگونه به این راحتی این‌کار را می‌کنند؟ برماست که عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی . اقتصادی را-در سرتاسر اروپا-پس بگیریم.

چرا چپ سعی نمی‌کند با طبقات زحمتکشی که نمایندگی می‌کند ارتباط برقرار نماید؟
دانیل مرمه: این تاریخ باستانی است! امروز طبقات زحمتکش تقریباً بطور کامل از جوانان و حانواده‌های مهاجر، و مردمی که از کشورهای سابقاً مستعمره آمده‌اند تشکیل می‌شود. چپ رادیکال با این بخش از جامعه راحت نیست. موضوعات قدیمی را باید طوری حل‌وفصل کرد که این بخش از جامعه احساس نکند کنار گذاشته شده است. من در دوران کودکی که محلات کمونیستی بزرگ می‌شدم، تلاش‌ها برای متحد کردن حزب کمونیست و مسیحیان را می‌دیدم. امروز ما باید اسلام  را درنظر بگیریم. جبهه دیگری که وجود دارد محیط زیست است. این یک موضوع ثانوی نیست زیرا به ما امکان می‌دهد سرمایه‌داری را مستقیماً چالش نماییم. این بمثابه یک مبارزه اجتماعی نیز اهمیت دارد. در این زمینه، چپ باید رادیکال‌تر باشد. سرانجام، فیل وسط اتاق، بیکاری را نمی‌توان نادیده گرفت! این بزرگ‌ترین موضوع است-این دلیل اصلی برای صعود مدام «جبهه ملی» است.

اما شما نتیجه ندادن کارزارهایی را که علیه سرمایه‌داری وجود داشته-از جمله موضوعاتی مانند محیط‌‌ زیست را چگونه توضیح می‌دهید؟
دانیل مرمه: من برنامه چپ را برای اروپا، از نقطه نظر اقتصاد، موضوعات اجتماعی، نبرد علیه بیکاری، برای محلات واقع در حاشیه شهرها، امنیت، داشتن حجاب و غیره نمی‌بینم. چپ کاملاً غایب است. لیونل ژوسپین را بیاد‌ آورید که به «محضورات اجتماعی» اشاره کرد. خشونت پلیس در محلات واقع در حاشیه شهرها، وضعیت فوق‌العاده، بازرسی افراد با توجه به ظاهرشان: چه کسی برای دفاع در مقابل این تبعیض طبقاتی و اسلام‌هراسی غیرقابل‌پذیرش وجود دارد؟ اهالی جایی بغیر مسجد ندارند. انجمن‌های بسیاری وجود دارد اما از ترس از  دست دادن کمک مالی دولت درگیر سیاست نمی‌شوند. در برزیل، در جریان تظاهرات دهقانان بدون زمین، گروه‌های چپ‌گرا منتظر نماندند تا این دهقانان عمیقاً مذهبی قبل از اقدام و بسیج، دست از ایمان خود بردارند. آن‌ها با عنصر همدری طبقه کارگر دست به اقدام و بسیج زدند و خواهان باز-توزیع اراضی و تقسیم ثروت شدند. امروز، ما باید به نادیده گرفتن حاشیه‌نشینان، و به احساس عمیق بی‌اعتمادی و انزوای طبقات محروم، از هرکجا که آمده باشند، پایان دهیم.

—————————
عدالت: «ATTAC» یا «اقدام برای مالیات توبین برای کمک به شهروندان» یک جنبش مطالباتی تک-موضوعی بود که مالیات بر سوداگری ارزی را پیشنهاد کرد. این جنبش اکنون در عرصه‌های گوناگون علیه جهانی‌سازی نولیبرالی مبارزه می‌کند.