مومیاابوجمال

دنیای جوان

تارنگاشت عدالت

۱ فوریه ۲۰۱۶

از وقتی که جوامع بشری بوجود آمده، انسان‌ مجتمع‌های مسکونی خود را در سواحل رود‌ها بنا کرده است، زیرا که آب، آب تازه، سرچشمه حیات است. مثلاً قاهره در گذشته اول تنها یک پایگاه نظامی بود، که در کرانه نیل پدید آمد. لندن توسط روم باستان زیر نام Londinium در کرانه‌های رود تمز تاسیس شد. پاریس از مجتمع سلت‌ها به نام Lutetiah  متعلق به قبیله Parissi در سواحل رود سن رفته رفته به پایتخت فرانسه مبدل گردید و شهر رم در کرانه‌های رود تیبر به امپراتوری روم تبدیل گشت.

شهر فلینت در ایالت میشیگان به خاطر رودخانه فلینت که به نوبه خود به خاطر «سنگ‌های فلینت»، سنگریزه‌های تیره‌رنگ بستر رود این نام را بخود گرفته بود، نامیده شد. ده‌ها سال کنسرن جنرال موتورز آب مورد نیاز خود برای تولید را از این رودخانه پمپاژ می‌کرد و پس‌آب شیمیائی کارخانجات را به درون آن می‌ریخت تا این‌که رود فلینت حامل محلولی گزنده و سمی گردید. وقتی که آب رودخانه آنقدر اسیدی شد که به ،ماشین‌ها صدمه می‌زد، جنرال موتورز کارخانه‌های خود در فلینت را تعطیل کرد و آنها را به خارج از کشور منتقل نمود.

آن‌چه باقی ماند یک رود سمی بود که مقامات رسمی در میشیگان با استناد به «اختیارات ویژه فرماندار میشیگان در شرایط اضطراری» «ریک سنایدر» آب آن را از سال ۲۰۱۴  به نام آب آشامیدنی وارد منازل مردم کردند. آنها می‌خواستند از این طریق مخارج سنگین تهیه آب آشامیدنی از منابع فرامنطقه‌ای را صرفه‌جوئی کنند. آبی که آنقدر آلوده است که فلزات را از بین می‌برد، به اندازه کافی مناسب اعلام شد که مورد مصرف شهروندان یک شهر مدرن آمریکائی قرار گیرد و نتیجتاً بخاطر کسب سود آنها را مسموم نماید!

چرا کسی این عمل را جنایت نمی‌داند؟ چرا مسموم کردن آب رودخانه با مواد شیمیائی طی سالیان دراز جنایت محسوب نشد؟ به همین دلیل که امروز نیز به خاطر سودبیشتر شرکت‌ها و خزانه دولتی مسموم کردن مغز، استخوان و جوارح هزاران شهروند، از جمله بسیاری از کودکان (که تا آخر عمر خود از پیامدهای آن رنج خواهند برد) جنایت محسوب نمی‌شود. اکنون حتا رسانه‌های بی‌مغز پیشنهاد می‌کنند که از مسببین این امر درخواست غرامت شود. باز مسئله سر پول است، پولی که برای کسی سلامتی حاصل نخواهد کرد.

چه وقت جنایت، جنایت نیست؟ وقتی که کنسرنها و یا دولت مرتکب آن شوند. بر مبنای دروغ، بی‌توجهی و تکبر دولت آمریکا نیروهای نظامی خود را به عراق اعزام داشت و دست به کشتار خلق ‌زند و یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌ها جامعه بشری را ویران ساخت. مردم عراق در دخمه‌های شکنجه سازمان‌های جاسوسی آمریکا محبوس شدند و هنگامی که افشاء شد، دستگاه حقوقی ایالات متحده آمریکا فقط چندتن از زندانبانان رده پائین را مورد مواخذه قرار داد. ایالات متحده آمریکا در یک پایگاه نظامی که بطور غیرقانونی در خاک کوبا برپاکرده، یک اردوگاه تعزیری دائر نموده، که در آن قانون اساسی ایالات متحده آمریکا کان‌لم یکن محسوب می‌شود.  آنها آن‌چه را که در آنجا نسبت به اسرا روا می‌دارند «عدالت!» می‌نامند. شوخی نیست: بخشی از زندان ارتشی در گوانتانامو حتا «اردوگاه عدالت» نام دارد!

در یک جامعه سرمایه‌داری مثل ایالات متحده آمریکا، تنها سرمایه تعیین کننده است. همه چیز حول «بنجامین» دور می‌زند (روی اسکناس‌های ۱۰۰ دلاری تصویر بنجامین فرانکلین چاپ شده است)، سود نسبت به سلامت وجود انسان‌ها اولویت دارد. تعیین کنند سود است و بس!

در زندان‌های میشیگان نمی‌توان حتا یک زندانی را یافت که جنایتی نفرت‌انگیزتر از آن‌چه که فرماندار این ایالت مرتکب شده، مرتکب شده باشد است. اعمال خلاف قانونی که زندانیان انجام داده‌اند، هرچه که می‌خواهد باشد در مقیاس با جنایت گسترده‌ای که دولت میشیگان نسبت به هزاران نفر روا می‌دارد به این امید که چند دلار صرفه‌جوئی کند، خفیف و بچگانه به نظر می‌رسد. آن‌چه که در فلینت رخ می‌دهدجنایت قدرتمندان است. ولی این جنایات به حساب نمی‌آید، زیرا جنایات سرمایه‌داری است.