ارتش عربی سوریه که از هواپیماهای تفحصی و یا تصاویر ماهواره‌ای برخوردار نیست، اکنون مورد پشتیبانی نیروی هوائی روسیه قرار دارد. همان‌طور که انتظار می‌رفت یک ماه پس از آغاز فار دوم اقدامات مشترک هردو نیرو ، طلایه‌های موفقیت پدیدار شد. بیشترین بخش کشور از جمله شهر حلب قرار است تا آخر ماه مارس آزاد گردد. این‌طور به نظر می‌رسد که فاز سومی نیز در دست آمادگی است که طی آن روسیه و ایالات متحده آمریکا ممکن است نیروهای خود را در شمال شرقی این کشور علیه داعش متحد سازند.

۹ فوریه ۲۰۱۶

ولتر نت

تارنگاشت عدالت
ارتش عربی سوریه که از هواپیماهای تفحصی و یا تصاویر ماهواره‌ای برخوردار نیست، اکنون مورد پشتیبانی نیروی هوائی روسیه قرار دارد. همان‌طور که انتظار می‌رفت یک ماه پس از آغاز فار دوم اقدامات مشترک هردو نیرو ، طلایه‌های موفقیت پدیدار شد. بیشترین بخش کشور از جمله شهر حلب قرار است تا آخر ماه مارس آزاد گردد. این‌طور به نظر می‌رسد که فاز سومی نیز در دست آمادگی است که طی آن روسیه و ایالات متحده آمریکا ممکن است نیروهای خود را در شمال شرقی این کشور علیه داعش متحد سازند.

بنابر توافق در مورد ختم مسالمت‌آمیز جنگ در سوریه یک گروه بین‌المللی امدادی برای سوریه تشکیل شد (nternational Syrien  Support Group) که متشکل از لیگ عرب، اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد و ۱۷ کشور دیگر از جمله ایالات متحده آمریکا و روسیه بود. دوره مذاکراتی که در ژنو روز ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶ به پایان رسید، نتوانست هیچ گامی به جلو بردارد و این ناکامی در اثر موضع‌گیری کاملاً منفی عربستان سعودی پدید آمد ، که قطع‌نامه ۲۲۵۴ سازمان ملل را ندیده گرفته و کماکان سرنگونی خشونت‌آمیز رئیس جمهور منتخب سوریه بشار اسد را خواهان است ۱ . علاوه برآن کلیه گروه های تروریستی که از خارجیان تشکیل شده، که از طرف عربستان سعودی، قطر و ترکیه مسلح شده و تقویت می‌گردند و به سوریه حمله برده و این کشور را به ویرانه‌ای تبدیل نموده‌اند، می‌خواهند در دولت آینده این کشور سهیم باشند.

به این دلیل در ۶ ماه آینده مطمئناً قرارداد آتش بسی به امضاء نخواهد رسید و سازمان ملل متحد مجبور خواهد بود مذاکرات جداگانه با دولت سوریه و نمایندگان گروه‌هائی که مورد پشتیبانی عربستان سعودی هستند صورت دهد. موضع ریاض غیر قابل درک است، زیرا که روسیه بطور منظم مواضع داعش را به نفع ارتش آزاد سوریه (که از طرف فرانسه،عربستان سعودی و ترکیه کمک مالی دریافت می کند) بمباران می‌کند و وزیر امور خارجه روسیه سرگئی لاوروف در مسکو با نمایندگان گروه‌های مسلحی که از طرف عربستان سعودی حمایت می‌شوند مذاکراتی انجام داده.

در اصل آن کشورهائی که برای سرنگونی جمهوری عربی سوریه گروه‌ها را مسلح نمودند و امکانات  مالی دراختیار آنها نهادند و به سوریه اعزام داشتند امیدوار بودند که بتوانند از تغییر تناسب قوا استفاده کنند. ولی ظاهراً این تغییر تناسب قوا تنها به نفع ارتش عربی سوریه که اکنون با قدرت از طرف نیروی هوائی روسیه پشتیبانی می‌شود، شده است.

بمباران‌های نیروی هوائی روسی تاکنون محدود به انبارهای سلاح ومهمات، تاسیسات تولید مواد منفجره، انبارهای مواد سوختی، گردانهای کامیون، مراکز فرماندهی و مخابراتی گروه‌های مسلح در سوریه محدود بود. این امر به کاهش توان رزمی جهادگرایان تا ۶۰ و یا ۷۰ درصد انجامید  که در اثر کمبود مهمات و از دست دادن قابلیت مانور، نتوانستند خود را با هم هماهنگ کرده و ارتباط برقرار کنند.

علاوه براین وظایف روس‌ها به کمک پهپادهای تفحصی خود از ارتفاعات بالا ۲۴ ساعته مرزهای سوریه با ترکیه، اردن، عراق و اسرائیل را زیر نظر دارند و در نتیجه توانستند ستون‌های تدارکاتی جهادگرایان را کشف کرده با موفقیت  ۶۵ درصدی آنها را از طریق بمباران خنثا سازند.

مهم‌ترین نقطه ضعف در مرز غربی سوریه با ترکیه در فرمانداری ادلب، به طول ۷۰ کیلومتر و راهروی شمالی اعزاز ـ جرابلس به طول ۹۰ تا ۱۰۰ کیلومتر است که در این مسیر سیل سلاح، مهمات و مزدوران داعش  و گروه‌های دیگر تروریستی از طریق ترکیه جریان دارد، است.

بمباران‌های نیروی هوائی روسیه علاوه براین‌ها تاثیر روانی بر خصلت‌های عملیاتی جهادگرایان در سوریه داشته، به این شکل که آنها را مجبور کرده حملات خود را متوقف نموده و دست به دفاع از مواضع خود بزنند. جهادگرایان برای آن که بتوانند در یک جهت حمله کنند، قدرت بیشتری نیاز دارند تا ارتش عربی سوریه. و این‌کار تنها با مانورهای گسترده و  تمرکز نیرو ممکن است که البته برای نیروهای دیدبانی روس براحتی شناسائی می‌شود. هربار که جهادگرایان دچار این خطا شدند، بمب‌افکن‌های روس واکنش سریع به خرج داده  و آنها را در راه تمرکز قوا خنثی ساختند.

بدنبال سیاست کاربردی که روسیه اعمال داشت، ارتش عربی سوریه امکان مانور بیشتری بدست آورد که در طی حملات کوچکتری برای در تسخیر دژهای تروریست‌ها تجلی یافت ۲ . عقب‌نشینی اسلام‌گرایان از شهرهای تسخیرشده، تحرک یکان‌های زرهی سوری را افزایش بخشید که کنترل راه‌های ارتباطی میان شهرهائی که در تسخیر جهادگرایان قرارداشت را ممکن کرد. آنها توانستند مناطق زیادی را که زیر حملات هوائی روسیه قرار داشت، محاصره کنند و سپس دست به حمله زنند.

مثلاً منطقه‌ای در شمال سلسله جبال ترکمنی لاذقیه که توسط گروه‌های تروریستی مورد حمایت ترکیه، عربستان سعودی و ایالات متحده آمریکا قرار داشت توسط تیپ زرهی ۱۰۳ ارتش آزاد شد. این پیروزی تامین امنیت گسترده‌تر مرزی با ترکیه در استان لاذقیه را بدنبال دارد و به ارتش عربی سوریه امکان می‌دهد خود را برای حمله رهائی بخش به جسرالشغور که گلوگاهی در استان ادلب است و در کنترل جهادگرایان قراردارد، آماده کند. این استان کاملاً تحت کنترل ۱۲۰۰۰ جهادگرا و گروه‌های دیگر از جمله شعبه سوری القاعده، یعنی جبهه النصره  قرار دارد.

در استان درعا در جنوب دمشق لشگر۷  زرهی سوریه توانست شکاف عمیقی در محور شمال به جنوب پدید آورد و ۱۵۰۰ نفر از اسلامگرایان را محاصره کند. پس از آزادی مهم‌ترین مرکز ارتباطی  شیخ مسکین تیپ ۱۲ و ۱۵ لشگر ۵ زرهی ارتش سوریه عملیات آزادسازی شهر نوا را آغاز کرد. این شهر در نزدیگی بلندی‌های اشغال شده جولان قرار دارد، که مربوط به منطقه قراردادآتش بس با اسرائیل است. با این مانور ارتش سوریه محاصره ۹۵۰۰ نفر از جهادگرایان که در غرب شهرستان درعا حضور دارند را آغاز کرد و از این طریق امنیت مرزی با اسرائیل را نیز برقرار ساخت.

دو حمله تهاجمی بزرگ نشانه‌های بارزی برای فراهم کردن مقدمات عملیات زمینی گسترده‌تری است که احتمالاً در ماه مارچ آغاز خواهد شد. این فرضیه بر مبنای این واقعیت بنا شده که در طی هفته گذشته روسیه فعالیت‌های تفحصی خود را گسترش داده و تعداد پهپادهای نوع DOZOR خود در سوریه را دوبرابر ساخته است با این نیات که حرکات شورشیان را شدیداً کنترل نماید.

در نتیجه وظیفه عاجلِ از بین بردن گروه‌های اسلام‌گرا در خطوط جبهه مشکل‌ترین هدف ارتش عربی سوری است و مدت زمان زیادی نیاز خواهد داشت. البته ممکن است که ارتش سوریه برای خنثا کردن مراکز مقاومت تروریستی، از طرف واحدهای مستقل Spetsnaz Commando و یا گردان‌های موتوری نیروی زمینی روسیه مورد پشتیبانی قرار گیرد. این گردان‌ها دارای خودروهای زرهی آبی‌خاکی بومرنگ ۸X۸ و تانک‌های جدید T-15 آرماتا است که روس‌ها علاقمند تست آنها در شرایط جنگی می‌باشند. تانک‌های T-15 آرماتا دارای شاسی و زره مشابه تانک‌های T-14 است۳. اگر این مانع بزرگ برداشته شود، نیروهای سوری خواهند توانست وظیفه بعدی خود، یعنی حمله به سوی جنوب، غرب و شمال  را با سرعت ۲۰ کیلومتر در روز با پشتیبانی نیروی هوائی روسیه به انجام برسانند.

بادرنظر گرفتن خطاهائی که سوریه در طی فاز اول سازوکار مرتکب شد، ۱۲ هواپیمای بمب‌افکن TU-22M3  روسی در پایگاه هوائی «موسدوک» در اوستسیای شمالی درحالت آماده باش قراردارد ۴ . این هواپیما می‌تواند در عرض ۲ ساعت و ۴۴ دقیقه از این پایگاه وارد خاک سوریه شود و روزانه ۲ بمباران هوائی صورت دهد.

برای حفاظت از بمب‌افکن‌های TU-22M3 در طی عبور از عراق و شمال سوریه، که هواپیماهای ائتلاف ضد داعش به رهبری ایالات متحده آمریکا در آنجا در فعالیتند، فدراسیون روسیه در پایگاه هوائی حمیمه چهار سکوی‌پرتاب موشک‌های ضدهوائی S-400 مستقر کرده است. سکوی دیگری در پایگاه هوائی سوریه کویرس در ۳۰ کیلومتری شرق حلب آماده گردیده. در چارچوب حمله بهاره، روسیه ۶۴ جنگنده از پایگاه هوائی حمیمه در استان لاذقیه را به کار خواهد گرفت. پس از پایان روند نوسازی نیروی هوائی سوریه، روسیه می‌تواند روی پشتیبانی ۶۶ تا ۱۳۰ جنگنده مدرن و ۱۱۲ هواپیمای کهنه سوری از نوع میگ ۲۱ و SU-22M4 و همین‌طور L-39 ۵ که توسط روس‌ها تعمیر و قابل استفاده شده، حساب کنند.

[1] „Vom Genf-Kommuniqué zur Resolution 2254“, von Thierry Meyssan, Übersetzung Horst Frohlich, Voltaire Netzwerk, 21. Dezember 2015.

[2] „Die aktuelle militärische Lage in Syrien“, von Valentin Vasilescu, Übersetzung Horst Frohlich, Voltaire Netzwerk, 25. Januar 2016.

[3] «Exclusif : les secrets du nouveau char russe T-14 Armata», Valentin Vasilescu, Traduction Avic, Réseau international, 30 avril 2015.

[4] «Les erreurs de la Russie en Syrie», Valentin Vasilescu, Traduction Avic, Réseau international, 28 novembre 2015.

[5] «La Russie modernise les forces aériennes de la Syrie», Valentin Vasilescu, Traduction Avic, Réseau international, 27 janvier 2016.