منبع: http://www.parteiderarbeit.at
تارنگاشت عدالت

۲۶ آوریل ۲۰۱۶

«اوتو بروکنر» صدر حزب مارکسیستی ـ لنینیستی کار اطریش PdA روز یک‌شنبه گذشته نتایج انتخابات دور اول ریاست جمهوری اطریش را تحلیل کرد.

این‌که نامزد حزبی که ۶۰ سال پیش توسط یک نازی کهنه‌کار تاسیس شد، امروز اکثریت آرا را از آن خود کرده، خیلی ناراحت‌کننده است. اما او انتخاب نشد چون این حزب مثل گذشته زیر نفوذ ناسیونالیست‌های آلمانوفیل قرار دارد، بلکه زیرا یک حزب نالایق و بی‌پرنسیپی مثل حزب سوسیال‌دمکراسی مدتهاست که نقش یاور سیاست راست‌های هوچی و  آشوبگر را به عهده گرفته است. حزب سوسیال دمکرات با وراجی‌های کاملاً دور از واقعیت خود در مورد «وضعیت اضطراری کشور» و همین‌طور با تصمیمات اخیر خود در مورد ارتقا سطح تجهیزات ارتش و پلیس این امر را به نمایش گذارد. هردو «حزب بزرگ» امروز در کلیه جهات سیاسی پرت و پلا شده‌است، ولی حرکت آن ها عمدتاً رو به راست بوده است.

کمیته تهاجم علیه راست از مردم دعوت می‌کند تا در روز ۱۹ می، یعنی چند روز قبل از دور دوم انتخابات زیر شعار « نه! به یک راست افراطی برای پست ریاست جمهوری»  دست به تظاهرات زنند. این امر مهم است و باید مورد پشتیبانی قرار گیرد.

ولی مهم‌تر از آن این است که باید جنبش گسترده ای برای اعمال سیاست‌هایی بوجود آورد که با فقر و بیکاری مبارزه کند. سیاست توزیع جدیدی را دنبال نماید و به سیاست تبعیت بی‌چون و چرا و سگ‌صفتانه از دیکته بانک‌ها و کنسرن های بروکسل پایان بخشد! امروز این هردوحزب دولتی بودند که در وهله اول تنبیه شدند. بسیاری از انتخاب‌کنندگان سابق از سیاست‌های بی‌چشم‌انداز آنها مایوس گشته و تعداد قبل توجهی از آنان بدام این نی‌نوازان هاملین گرفتارشده‌اند و علیه این واقعیت باید دست به کار شد. نیروی چپی که بطور هیستریک به فانتازی به قدرت رسیدن فاشیسم دامن زند، بدرد ما نمی‌خورد. آنچه که ما امروز بدان نیازمندیم کوشش عظیم مشترک کلیه نیروهائی است که واقعاً می‌خواهند به کمک «مردمان ساده و مستضعف» برخیزند و آنها را از خطر ابتلای نهائی به میکرب فاشیسم محفوظ نگه دارند. ما نیازمند همت مشترک عظیمی برای ایجاد جنبش همبستگی و مقاومت اجتماعی، ضدفاشیستی و ضدنژادپرستی هستیم. آن چه که امروز صورت می‌گیرد، قطبی شدن اجتماع است و اکنون برماست که در مقابل نیروهای دست راستی و خشن بورژوائی، قطب مبارزه طبقاتی از پائین را ایجاد کنیم. این کار فقط با الفاظ دهن پرکن مقدور نخواهد شد و همین‌طور این کار با وجود افراد مرددی چون رهبران حزب سوسیال دمکرات و یا سندیکای کارگری و یا اطاق کارگری عملی نیست. این‌کار فقط علیه آنها میسر است. توهم نباید داشت: مبارزه ما باید علیه جامعه راهزنانه سرمایه‌داری  و مباشران  آن در دولت و «شراکت اجتماعی» صورت پذیرد و نه فقط علیه هوچی‌گران دست راستی؛ این‌ها فقط  اغراق سیاست‌هائی است که از مدتها پیش تاکنون  اعمال شده.