منبع: دنیای جوان

تارنگاشت عدالت

۱۲ مه ۲۰۱۶

پیشمرگ‌های شمال عراق مانع از عبور کاروان‌های امدادی به سوی کردستان سوریه می‌شوند

مصاحبه با «میشائل کناپ» Michael Knapp عضو کمپین «کردستان، صحنه جرم» و نویسنده کتاب «انقلاب در کردستان سوریه»

سازمان‌های امدادی، خبرنگاران و کنشگران حقوق بشر از این‌که عبور از مرز بین شمال عراق و شمال سوریه مسدود شده، برآشفته و خشمگینند. کمک‌های امدادی برای بازسازی شهر ویران شده کوبانی به مقصد خود نمی‌‌رسد، لذا کمپین «کردستان، صحنه جرم» شکوائیه‌ای به دولت محلی اقلیم کردستان KRG در شمال عراق تسلیم کرد. موضوع چیست؟
از آغاز خودگردانی در کردستان سوریه در سال ۲۰۱۲ از طرف دولت اقلیم کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی تحریماتی علیه کردستان سوریه به اجرا درآمده است. ایالت کوبانی تا ۸۰ درصد توسط تروریست‌های داعش ویران گردیده. نیروهای خلقی دفاع  YPG/YPJ  مجدداً  کوبانی را تسخیر کردند ولی این ایالت در وضعیت بسیار وخیمی بسر می‌برد. از بدو اعلام خودگردانی منطقه دمکراتیک کردستان سوریه در روز ۱۷ مارس ۲۰۱۶ نیروهای بارزانی مرزها را بکلی بستند. سازمان‌های امدادی  از هلال‌احمر کردستان  گرفته تا مدیکو اینترناشنال، cadus و غیره با آمبولانس، چادر، مصالح‌ساختمانی و خدماتی سر مرز در شمال عراق منتظرند. مردم در آن سوی مرز در رنج و عذابند. دارو تنها به قیمت زیاد در بازار سیاه قابل ابتیاع است. مرگ و میر اطفال بسیار بالاست و همین‌طور افرادی که به بیماری‌های مزمن می‌باشند، در خطرند.  مردمی که در کردستان سوریه علیه داعش فعالانه مبارزه کردند و جنگیدند به تلخی می‌پرسند: چرا قدرت‌های بزرگ ائتلاف ضد داعش بجای لوازم امدادی فقط بمب روی ما می‌ریزند؟

چرا نیروهای نظامی در شمال عراق، یعنی پیشمرگ‌ها مرزهای خود را می‌بندند، با این‌که طی درگیری‌های نظامی بر سر کوبانی حتا نیروی کمکی به منطقه ارسال کرده بودند؟
دولت بارزانی در نظر داشت منطقه خودگردان کردستان سوریه را تحت کنترل سیاسی خود قراردهد و فشار اقتصادی اعمال کند. او در نظر داشت یک گروه ۶۰۰۰ نفری شبه‌نظامی حزبی را به کردستان سوریه اعزام کند که با مخالفت شهروندان منطقه که از کرد، عرب، ارمنی، ترکمن و آسوری تشکیل می‌شد قرار گرفت. تحریمات را این‌طور می‌توان توضیح داد: در مذاکرات ژنو در مورد سوریه، زیر فشار ترکیه اتحادیه دمکراتیک که حزب حاکم در کردستان سوریه  است، از این مذاکرات دورنگاه داشته شد. بدنبال آن کردستان سوریه اعلام خودگردانی کرد. ترکیه این امر را شکستی برای خود تلقی نمود و فشار روی دولت بارزانی را شدت بخشید. ترکیه برای  اجرای این اقدامات سنگین میلیون‌ها دلار پرداخت.

پیشمرگ‌ها اعلام کردند، که ترجیح می‌دهند قبل از این‌که منطقه بین عفرین و کوبانی از طرف نیروهای دمکراتیک خودگران آزاد گردد، در دست تروریست‌های داعش بماند. در این شرایط دولت آلمان بهتر است از خود سئوال کند که سلاح‌های خود را باید در اختیار کدام گروه قرار دهد.

آیا این معضل از زمانی که آزادی کوبانی توسط YPG/YPJ از دست داعش صورت گرفت، بوجود نیامده است؟
بلی درست همین‌طور است. اتحادی که علیه مناطق آزادشده کردستان سوریه شانه به شانه پیشمرگ‌ها مبارزه می‌کند، شامل سلفی‌های ائتلاف نظامی جیش‌الاسلام  نیز هست. سندی در مورد هردو شاخه القاعده، جبهه النصره و احرارالشام در اختیار ماست که از طرف ترکیه و قطر پشتیبانی می‌شوند. در این سند آمده که هردوگروه از طریق مرز ترکیه به این مناطق وارد شده اند تا علیه حکومت خودگردان کرد بجنگند.

به جز راه ترکیه، راه مستقیم دیگری به کردستان سوریه وجود ندارد؟
نه، از روز ۱۷ مارس راه دیگری وجود ندارد، چون ترکیه در این منطقه دست به فعالیت نظامی زده است. خمپاره‌های آنان منطقه آزادشده تل ابجد را مورد اصابت قرار می‌دهد. روز دوشنبه توپخانه ترکیه از شهر نصیبین در مرز سوریه شهر قامشلی در شمال سوریه را گلوله‌باران کرد. نظامیان ترکیه در این منطقه پناهجویان سوری را به تیر می بندد. سه هفته پیش تمامی اعضای یک خانواده کشته شدند. ترکیه قصد دارد برای ایجاد یک حریم امنیتی در شمال سوریه حاکمیت تروریست‌های شبه نظامی اسلامی در منطقه تسخیر شده را حفظ کند. بارزانی که از نظر اقتصادی وابسته به اردوغان و حزب پیشرفت و رفاه اوست، در جنگ علیه نیروهای آزادی‌بخش در شمال سوریه نقش همدست و یاور دولت ترکیه را ایفاء می‌کند. او که اعضای خاندان و فامیل خود را به پست و مقام و وزارت و وکالت رسانده، اکنون در دور سوم ریاست غیرقانونی خود بسر می‌برد.