آیا تنها دست راستی‌ها طرفدار «براکسیت» Brexit هستند؟ نه این امر اصلاً درست نیست! سندیکالیست‌های انگلیسی هوادار خروج از اتحادیه اروپايی هستند. بدون خروج از اتحادیه اروپايی، مبارزه علیه سیاست ریاضتی شانسی برای پیروزی ندارد. مصاحبه با  «انریکو تورتولانو» ريیس سازوکار جنبش سندیکالیست‌ها علیه اتحادیه اروپايی TUAEU.

منبع: دنیای جوان

تارنگاشت عدالت
۲۸ ژوئن ۲۰۱۶

آیا تنها دست راستی‌ها طرفدار «براکسیت» Brexit هستند؟ نه این امر اصلاً درست نیست! سندیکالیست‌های انگلیسی هوادار خروج از اتحادیه اروپايی هستند. بدون خروج از اتحادیه اروپايی، مبارزه علیه سیاست ریاضتی شانسی برای پیروزی ندارد. مصاحبه با  «انریکو تورتولانو» ريیس سازوکار جنبش سندیکالیست‌ها علیه اتحادیه اروپايی TUAEU.

مسؤول تصمیم مردم بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپايی «پوپولیست‌های دست راستی» هستند. این‌گونه برداشت از رفراندوم روز ۵شنبه عملاً توسط کلیه رسانه‌های آلمانی تبلیغ می‌گردد. ۵۲ درصد از رأی دهندگان تصمیم خود به خروج از EU را اعلام نمودند. شما هم به عنوان یک سندیکالیست با سازوکار «جنبش سندیکالیست‌ها علیه اتحادیه اروپايی» TUAEU علیه این اتحادیه فعالیت کردید. آیا شما تنها بودید؟
ما از طرف کلیه بخش‌های جنبش سندیکايی و سازمان‌های برادر در سطح اروپا پشتیبانی می‌شدیم. میلیون‌ها نفر از اعضای سندیکاها و از طبقه کارگر علیه این اتحادیه نئولیبرالی رأی دادند. آن‌ها این بنيادهای سیاسی و نهادهای آن را مردود می‌شمارند. اتحادیه اروپايی خواستار تجارت آزاد، ترافیک آزاد سرمایه و محدود کردن مرز بدهی‌هاست و منافع مردم در جهت مخالف آن است.

عضویت در اتحادیه اروپايی چه تأثیراتی روی کار سندیکايی دارد؟
سندیکاها در درون این دستگاه ضددمکراتیک که توسط شرکت‌های بزرگ ایجاد شده تا حقوق کارگران را نابود سازد، اسيرند.  آن‌ها قصد دارند کاهش حقوق کارگران را تحمیل کنند و قدرت مقاومت آنان را فلج نمایند. آینده‌ بدون سیاست ریاضتی تنها هنگامی ممکن است که از اتحادیه اروپايی خارج شویم. کمیسیون اروپايی، پارلمان اروپايی، بانک مرکزی اتحادیه و دیوان عالی اروپايی همگی سیاست نئولیبرالی اجرا می‌کنند. طبق آمار رسمی در سال ۲۰۱۵  بیش از ۲۲ میلیون نفر در کشورهای عضو اتحادیه بیکار بودند. همه جا با کار نیمه‌وقت روبهرو هستیم. بسیاری از مشاغل نازل مزدی و ناثابت است. اتحادیه اروپايی خود را با خواست‌ها و حوايج ابرثروتمندان وفق داده است.

چه انگیزه‌ای باعث شد شما در جهت خروج از اتحادیه اروپايی فعالیت کنيد؟
برای من سرنوشت یونان نمونه‌ای برای خصلت خشن اتحادیه اروپايی بود. ولی این تنها یک مورد بود. مانند همه مردم دیگر من روزانه به طور مستقیم با آن روبهرو هستم. حقوق‌های بازنشستگی ما ثابت مانده و بدهی‌های ما به ارقام نجومی رسیده است. ما از امروز به فردا زندگی می‌کنیم و قادر نیستیم اجاره خانه و یا بدهی‌های خود را پرداخت کنیم. مخارج برق، تلفن، نقلیه عمومی، تأمین اطفال همه و همه دايم در حال گران شدن است.

با این حال اتحادیه مرکزی سندیکاها Trades Union Congress (TUC) خواهان ماندن در اتحادیه شد، چون گویا تنها از این طریق می‌توان حقوق شاغلین به کار  را در مقابل محافظه‌کاران که خواهان تضعیف حقوق آنانند، حفظ کرد؟
آن‌ها مدعیند که اتحادیه اروپايی یک بندر مطمئن سوسیال دمکرات در مقابل محافظه‌کاران بدخیم است. این یک فانتزی مزخرف و بیهوده است. اتحادیه اروپايی به عنوان سازمان خبرگان سرمایه‌داری تأسیس شد. اگر بخش عمده فراکسیون پارلمانی حزب کار و اکثریت جنبش سندیکايی اسطوره اروپای اجتماعی را قبول کرده، خوش‌باور است. «باب کرو» دبیرکل سندیکای کارگران حمل و نقل RMT، که متأسفانه فوت کرد، کاملاً حق داشت که می‌گفت: «در اثر قانون‌گذاری اتحادیه اروپايی حتا یک اشتغال ایجاد نشد. این قانون‌گذاری دارای سوراخ‌های فراوان فرار است که مورد استفاده قرار می‌گیرد تا هر نوع امتیازی را که برای کارگران در نظر گرفته شده، مورد اغماض قرار دهند و از آن عبور کنند.»

کارگران به کمک قوانینی که بورکرات‌های بروکسل وضع می‌کنند حقوق بیش‌تری به دست نمی‌آورند، بلکه ما این حقوق را به برکت قدرت مشترک خود و توانايی سازماندهی خود و به دنبال مبارزات خود به دست خواهیم آورد.

برخورد شما نسبت به این انتقاد که هر رأی علیه اتحادیه اروپايی، رأی به نژادپرستان هوادار  UKIP (حزب استقلال پادشاهی متحده) است، چیست؟
این انتقاد بی‌معنی است. اتحادیه اروپايی جايی برای انترناسیونالیست‌ها نیست. این نهاد دژ نژادپرستان است که از هیچ اقدامی فروگذار نمی‌کند تا پناهجویان و آوارگان سوری و دیگر ‌کشورها را متوقف نماید. علاوه برآن، اتحادیه اروپايی یک سیاست بازرگانی بسیار تهاجمی به ویژه در مقابل کشورهای آفریقايی اعمال می‌دارد. در آنجا فقر رشد می‌کند و در اینجا آن یک درصد از توانگر‌ترین سفیدپوستان غنی‌تر می‌شوند. همبستگی بین کشورهای اتحادیه نیز موجود نیست. تنش‌های بین دو کشور یونان و آلمان مبین آن است.

رفراندوم به نفع شما پایان گرفت. اکنون چه باید کرد؟
اکنون باید بند ۵۰ قرارداد لیسبون (که مسايل مربوط به خروج را مشخص می‌کند) فوراً به اجرا درآید. رسانه‌ها و خبرگان حاکم کوشش خواهند کرد که وضعیت را دستکاری کنند. لذا باید کارگران بسیار هوشیار باشند. ما به وظیفه خود عمل خواهیم کرد.