نامزد ریاست‌جمهوری جمهوری‌خواهان در مصاحبه ای با روزنامه بزرگ نیویورک‌تایمز سیاست خارجی مداخله‌جویانه این کشور را مورد انتقاد قرار داد. او هم عملیات نظامی و استقرار پایگاه‌های نظامی در خارج از کشور و هم توجیه اخلاقی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا را مردود می‌شمارد. برای ترامپ «اول از همه آمریکا!» اولویت دارد.  به نظر می‌رسد که استابلیشمنت حزبی نتوانسته حتا تا اندازه کمی او را «رام» کند و او کماکان به پرهیزه شکنی در امور سیاست‌های خارجی ادامه می‌دهد.

منبع: راشیا تودی
نویسنده: راینر روپ
۲۱ ژوئیه۲۰۱۶

تارنگاشت عدالت
نامزد ریاست‌جمهوری جمهوری‌خواهان در مصاحبه ای با روزنامه بزرگ نیویورک‌تایمز سیاست خارجی مداخله‌جویانه این کشور را مورد انتقاد قرار داد. او هم عملیات نظامی و استقرار پایگاه‌های نظامی در خارج از کشور و هم توجیه اخلاقی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا را مردود می‌شمارد. برای ترامپ «اول از همه آمریکا!» اولویت دارد.

در روز بعد از انتخاب رسمی نامزدی ریاست جمهوری حزب جمهوری‌خواهان  به نظر می‌رسد که استابلیشمنت حزبی نتوانسته  حتا تا اندازه کمی„The Trump“ آنطور که دوست و دشمن او را می‌نامد را «رام» کند و او کماکان به پرهیزه شکنی در امور سیاست‌های خارجی پرداخت.

او در مصاحبه خود با نیویورک‌تایمز روز چهارشنبه این مسائل را روشن کرد. این روزنامه مداخله‌گر تنها در جنگ عراق خود را داوطلبانه ارگان تبلیغاتی عقاب‌های دستگاه دیپلماسی بوش نکرده بود.

این روزنامه ترامپ را به عنوان نامزدی معرفی می‌کند که رویکرد سیاست خارجی‌اش در رابطه با هم‌پیمانان و مخالفین «به طور رادیکال با سنن حزب جمهوری‌خواه» تفاوت دارد. این روزنامه نوشت که تاکنون کلیه نامزدها «پس از جنگ جهانی دوم » معرف آن سیاست بین‌المللی بوده‌اند که در آن ایالات متحده آمریکا نقش حافظ صلح و «ملت ضروری و لازم» را ایفاء می‌کرده است.

برخلاف آن امروز ترامپ «کلیه هم‌پیمانان ایالات متحده» را تهدید می‌کند که کلیه نیروهای نظامی کشور را از مناطق مختلف جهان خارج خواهد ساخت. برای کلیه کاسبان جهانی شدن این سناریو بسیار مدهش بنظر می‌رسد. نامزد جمهوری‌خواهان موضع خود را این‌گونه توجیح می‌کند که آمریکا «پول زیادی» برای تامین ارتش و پایگاه‌‌های نظامی خود در سراسرجهان خرج می‌کند و در عین حال کشور باید سالانه طراز منفی تجاری به حجم ۸۰۰ میلیارد دلار را تحمل کند.

این روزنامه پرنفوذ  از قول  ترامپ می‌نویسد: «این مسئله بنظرم زیادی منطقی نیست».

دو مصاحبه‌گر نیویورک تایمز (دیوید سانجر و مگی هابرمن) به ویژه از نفرت ترامپ نسبت به تظاهر به تقوای سیاسی  شوکه شده بودند. در این مصاحبه ترامپ با صداقت طراوت‌انگیزی، بدون آن که بخواهد خود را در پس اصول اخلاقی والائی پنهان کند، از انگیزه‌های واقعی سیاست‌های تجاوزگرانه خارجی ایالات متحده صحبت  می‌کند.

مثلاً در این مصاحبه ترامپ «مکرراً منافع جهانی آمریکا را فقط و فقط منافع اقتصادی» نامیده. دو مصاحبه‌گر در متن توضیحی این مصاحبه می‌نویسند: « برای ترامپ نقش ایالات متحده بعنوان پاسدار صلح، و تضمین‌کننده بازدارندگی اتمی علیه مخالفینی چون کره شمالی، و یا بعنوان مدافع حقوق بشر  و یا ضامن مرزهای کشوری هم‌پیمانان تنها در نفع اقتصادی آنان برای ایالات متحده خلاصه می‌شود».

در ادامه آمده که هیچ نامزدریاست جمهوری در ده‌های اخیر اولویت‌های ایالات متحده را به این نحو مشخص نکرده بود. با این که در کنگره «سخنرانان متعددی خواستار سیاست‌های مداخله‌جویانه شدیدتری بودند که انسان را به یاد جورج دبلیو بوش می‌افکند، ترامپ در مصاحبه خود حتا وقتی که صحبت از «موشک‌های اتمی کره شمالی و تهدید اتمی این کشور و یا ادعاهای ارضی چین در دریای جنوبی چین» بود نیز «کوتاه نیامد».

ترامپ تکیه کرد که استقرار نیروهای نظامی در خارج امتیازاتی باخود بهمراه دارد ولی «لازم نیست» و اضافه کرد:

«اگر تصمیم بگیریم از ایالات متحده آمریکا دفاع کنیم، همیشه قادر خواهیم بود اینکار را از سرزمین خود انجام دهیم وعلاوه برآن ارزانتر نیز خواهد بود».

هنگامی که هردو مصاحبه‌گر کوشش کردند تا تائید «اوتوریته اخلاقی آمریکا» را از زیر زبان او بیرون کشند تا اردوغان و یا یک «جامعه استبدادی» مانند چین و یا روسیه را محکوم کند، ترامپ زیربار نرفت. اهتمام برای دفاع از «ارزش‌های غربی» که مکراراً مطرح می‌گردد و در دهه‌های اخیر تقریباً کلیه جنگ‌های تجاوزکارانه امپریالیستی  غرب را توجیه کرده را نیز ترامپ نپذیرفت.

او برعکس اشاره کرد که ایالات متحده آمریکا از نظر اخلاقی در موقعیت خوبی برای انتقاد از کشورهای دیگر نیستند:

«وقتی که جهان می‌بیند که ایالات متحده آمریکا چقدر فاسد شده و آنوقت ما شروع کنیم در مورد آزادی‌های شهروندان حرف بزنیم، فکر می‌کنم که منجی خوبی نخواهیم بود».

بویژه موضع ترامپ در این مورد که او بعنوان رئیس جمهور بطور خودکار  ضمانت‌های امنیتی و مودتی در مورد دیگر اعضای سازمان نظامی ناتو را که هرکاری هم که آنها کردند قدرت نظامی ایالات متحده آمریکا به دفاع از آنها برخواهد خواست را تضمین نمی‌کند.

هنگامی‌که مصاحبه‌گران افسانه جاری در مورد تهدید شرق اروپا توسط روسیه را مطرح کردند و پرسیدند که نظر او در مورد «فعالیت‌های تهدیدآمیز روسیه که کشورهای کوچک بالتیک را نگران ساخته» چیست، «دونالد» گفت اگر آنها توسط روسیه مورد حمله قرار گیرند او باید اول «تحقیق کنیم که آیا ملل مختلف مسئولیت‌های خود در قبال ما را انجام داده‌اند» بعد می‌توان تصمیم گرفت «که چگونه می‌توان به آنها کمک کرد».

تاکنون ترامپ در مقابل اجماع استبلیشمنت احزاب جمهوری‌خواه و دمکرات در مورد مسائل سیاست امنیتی مقاومت چشم‌گیری از خود نشان داده است. آنها براین عقیده‌اند که ایالات متحده آمریکا دارای نقش سرکردگی می‌باشد و به عنوان «ملت ضروری و لازم» در دفاع از کنسرنهای بزرگ در سطح جهان باید برپا بماند و تقویت گردد.

حتا ظاهراً دو بزرگمرد سیاست امنیتی آمریکا یعنی دو وزیرامورخارجه سابق جمهوری‌خواه مثل جیمزبکر و هنری کیسینجر نیز نتوانسته‌اند او را مجذوب سازند.

او در مصاحبه می‌گوید که با هردوی آنها مشاوره کرده و «اطلاعات و دانش زیادی» کسب نموده ولی ظاهراً از طرف این‌ها دیگر ایده‌های نوینی در مورد سیاست کاربردی امنیتی موجود نیست.  برعکس ترامپ در خاتمه می‌گوید که سیاست وی در چارچوب شعار «نخست آمریکا» تنظیم خواهد شد  و بدین معنی است که:

«ما قبل از این که بدیگران بپردازیم اول به مسائل داخلی کشورمان خواهیم پرداخت.»