از بزم سیه دستان هرگز قدحی مستان، زهر است اگر آبی در کام چکانندت (ه. ا. سایه)

● آقای رییس‌جمهور، مایلم مجدداً به عرصه بین‌المللی بازگردم. نظر شما درباره نقش ائتلاف بین‌الملی به سرکردگی ایالات متحده در ارتباط با گروه‌هایی که در شمال سوریه فعالیت می‌کنند، به ویژه در ارتباط با گروه‌های کرد چیست؟ منظورم بمباران هواپیماهای آمریکایی و ائتلاف در بخش شمالی کشور است. در این مورد چه فکر می‌کنید؟
رییس‌جمهور اسد: شما می‌دانید، دولت‌های آمریکا سنتاً، زمانی‌که با هر گروه یا جماعتی در هر کشور روابط دارند، این برای منافع کشور [آمریکا] است و نه برای منافع مردم؛ این روابط برای برنامه‌ ایالات متحده است. نتیجتاً، ما باید از خود بپرسیم: آمریکایی‌ها چرا از هر گروهی در سوریه حمایت می‌کنند؟ نه برای سوریه. آن‌ها باید برنامه خود را داشته باشند، و برنامه آمریکا همیشه در هر کشور تفرقه افکنانه بوده است. آن‌ها برای متحد ساختن مردم کار نمی‌کنند؛ آن‌ها برای تفرقه انداختن بین انواع گوناگون مردم کار می‌کنند. آن‌ها بعضی اوقات یک گروه فرقه‌ای را انتخاب می‌کنند، آن‌ها بعضی اوقات یک گروه قومی را انتخاب کرده و از آن‌ها علیه اقوام دیگر یا برای سوق دادن آن‌ها به دور از باقی جامعه حمایت می‌کنند. این برنامه آن‌هاست. لذا، بسیار روشن است که این حمایت آمریکایی ربطی به داعش ندارد، این ربطی به النصره ندارد، این ربطی به مبارزه با تروریسم ندارد، زیرا از آغاز مداخله آمریکا، داعش گسترش یافت نه کاهش. داعش فقط  از زمانی کاهش یافت که در سپتامبر گذشته حمایت روسیه از ارتش سوریه صورت گرفت. (مصاحبه بشار الاسد با روزنامه‌نگاران کوبایی)

******

حمایت کامل ایالات متحده از تهاجم ترکیه

منبع: اومانیته
تارنگاشت عدالت

گرچه برخی از ناظرین تهاجم ترکیه به سوریه را «برق‌آسا» توصیف می‌کنند، خوب است آن‌ها قضاوت خود را تغییر دهند. عبور سربازان و تانک‌های ترکیه روز چهارشنبه رخ داد. عملیات «سپر فرات» نامیده می‌شود. این عملیات رسماً برای کمک به شورشیان سوریه در گرفتن شهر مرزی جرابلس بود که تاکنون در اشغال سازمان معروف به «دولت اسلامی» (داعش) قرار داشت، برای این‌که نیروهای کرد «یکان‌های دفاع ملی» نتوانند در آنجا مستقر شوند، و همه قلمرو تحت کنترل خود را یکپارچه کنند. تهاجم «شوشیان» و ارتش ترکیه ناگهانی بود. سرعتی که آن‌ها جرابلس را پس گرفتند کارشناسان را متحیر کرد، زیرا تصرف شهرهای کردنشین در شمال سوریه مانند منبیج یا دارالعین پس از نبردهای طولانی صورت گرفت.

توافق محرمانه بین جهادیون و ارتش ترکیه
بنا به گزارش‌ها، در واقع هیچ نبردی وجود نداشت، که می‌تواند به معنی یک توافق محرمانه بین جهادیون و ارتش سوریه یا با شورشیان باشد، زیرا اکثریت شورشیان اسلام‌گرا بوده به گروه‌های گوناگون تعلق دارند. اعلام رسمی تصرف جرابلس توسط احمد عثمان فرمانده گروه سلطان مراد که عمدتاً از ترکمن‌ها تشکیل می‌شود، صورت گرفت. این گروه از «جبهه اسلاف السلطان» و با مشارکت «فتح الحلب»-یک ائتلاف نظامی شورشی ایجاد شده در آوریل ۲۰۱۵ که نزدیک به اخوان‌المسلمین است، تشکیل می‌شود. گروه سلطان مراد در اواخر سال ۲۰۱۵ از ایالات متحده موشک ضدتانک «تاو» دریافت کرد. برخی از جهادیون [جرابلس] به ترکیه رفتند، دیگران به رقعه و روستاهای اطراف آن بازگشتند.

پس از آن، نبرد شدت یافته و به نظر می‌رسد که هدف اصلی از تهاجم ترکیه جلوگیری از پیشروی نیروهای کرد است. آخر هفته، درگیری‌ها به ویژه مرگبار بود. یک سرباز ترکیه کشته شد، اما حملات هوایی آنکارا دو روستا را هدف گرفت و حدود ۴۰ غیرنظامی را کشت. روزهای آینده تعیین‌کننده خواهد بود. به ویژه این‌که گروه سلطان مراد که همیشه از حمایت ترکیه برخوردار بوده اعلام کرد که قصد دارد منبیج را-که داعش از آنجا توسط «نیروهای دمکراتیک سوریه» (متشکل از «یکان‌های دفاع مردمی» و گروه‌های عرب) رانده شد، پس بگیرد.

در منطقه کارت‌ها بُر می‌خورد
این به ویژه نگران‌کننده است، زیرا منبیج در ساحل غربی فرات واقع است و این‌که ایالات متحده که هواپیماهای خود را برای حمایت از تهاجم ترکیه فرستاد، لحن خود را تغییر داده است. «جو بایدن» معاون رییس‌جمهور ایالات متحده در حالی که بینالی یلدیریم نخست‌وزیر ترکیه در کنار او بود در آنکارا گفت: «ما به روشنی گفته ایم که نیروهای کرد باید به این سوی رودخانه بازگردند» و «اگر آن‌ها یک بار برای همیشه به تعهدات خود عمل نکنند تحت هیچ شرایطی حمایت ایالات متحده را نخواهند داشت.» واشنگتن که گفته می‌شد روابط سردی با آنکارا دارد، کاملاً از رجب طیب اردوغان حمایت می‌کند. اردوغان پس از کودتای ۱۴ ژوئیه به نحو تعجب‌بر‌انگیزی موضع خود را درباره سوریه تغییر داد. احتمالاً او می‌داند که تشکیل یک هویت کرد در مرزهای آن از ادامه حکومت بشار الاسد خطرناک‌تر خواهد بود. بدون تردید درگیری‌های اخیر در حسکه را بین دولت و نیروهای کرد باید بر این بستر جدید قرار داد.

در منطقه کارت‌ها بُر می‌خورد. آنکارا به روسیه و ایران که هر دو از قدرت در دمشق حمایت می‌کنند نزدیک‌تر می‌شود، گرچه مسکو امروز گفت که مداخله ترکیه «ذهن آن‌را به خود مشغول کرده است.»

اما عضویت ترکیه در ناتو، که زیر سؤال نمی‌رود، به اردوغان امکان می‌دهد ایالات متحده را به قبول سمت‌گیری آن مجبور نماید. این هم‌چنین به علت ادامه حمایت بی‌قید و شرط غرب-به ویژه فرانسه- از ترکیه است. چه مسأله سرکوب کردها در جنوب شرق کشور باشد، یا باز بودن مرزها برای عبور جهادیون به سوریه برای پیوستن به صفوف داعش، یا حتا-به ویژه- مدیریت مسأله مهاجرین که کارت اصلی است که اردوغان در آستین دارد-کردها در ترکیه و سوریه بهای آن‌را می‌پردازند.