
مرکز اتحادیههای کارگری هند به طبقه کارگر هند به خاطر اعتصاب تاریخی امروز که همه تلاشهای گوناگون دولت ائتلاف دمکراتیک ملی را به رهبری حزب بهاراتیا جانتا برای سردرگم ساختن طبقه کارگر رد کرد، درود میفرستد. این بزرگترین اعتصاب طبقه کارگر کشور بود و برخی کانالهای رسانهای گزارش دادند که ۱۸ کرور [یک کرور ۱۰ میلیون است، یعنی ۱۸۰ میلیون] کارگر به اعتصاب پیوستند که نشان میدهد دامنه اعتصاب فراتر از کارگران سازمانیافته توسط سندیکاهای حامی اعتصاب بود. نکته مهم این است که همه مراکز سندیکایی به استثنای «اتحادیه کارگران هند» (بی. ام. اس) این اعتصاب را فراخواندند و تقریباً همه فدراسیونهای مستقل کارگران و کارکنان و مردم عادی از آن حمایت کردند. مرکز اتحادیههای کارگری هند طبقه کارگر را به تقویت بیشتر وحدت پایهای خود و تدارک مبارزات سخت در صورتی که دولت به سیاستهای خود ادامه دهد فرامیخواند.
۲ سپتامبر ۲۰۱۶
این بزرگترین اعتصاب طبقه کارگر کشور بود و برخی کانالهای رسانهای گزارش دادند که ۱۸ کرور [یک کرور ۱۰ میلیون است، یعنی ۱۸۰ میلیون] کارگر به اعتصاب پیوستند که نشان میدهد دامنه اعتصاب فراتر از کارگران سازمانیافته توسط سندیکاهای حامی اعتصاب بود. کارکنان و کارگران از همه بخشهای اقتصاد کشور-سازمانیافته و سازماننیافته، بخش عمومی و بخش خصوصی، ادارات دولت مرکزی و دولتهای محلی، و کارگران موقت در این اعتصاب شرکت کردند.
در همه بخشهای استراتژیک، یعنی ذغال سنگ و دیگر معادن، برق، مهندسی، نفت، تولید دفاعی، مخابرات و بخش مالی مانند بانک و بیمه و غیره، کارگران و کارکنان با نادیده گرفتن تهدیدات سرکوبگرانه وزيران، مدیران و همچنین بسیاری از دولت های ایالتی، به نحو گستردهای در اعتصاب شرکت کردند.
مراکز سندیکایی در سطح ایالات نیز در چند ایالت از جمله تلانگانا، تامیل نادو، اودیشا و … به اعتصاب پیوستند. نکته مهم این است که همه مراکز سندیکایی به استثنای «اتحادیه کارگران هند» (بی. ام. اس) این اعتصاب را فراخواندند و تقریباً همه فدراسیونهای مستقل کارگران و کارکنان و مردم عادی از آن حمایت کردند.
دهقانان، کارگران کشاورزی، جوانان، دانشجوان و زنان به تعداد زیاد در بستن راه، راهآهن و تظاهرات در سراسر کشور، در حمایت از خواستهای سندیکاها شرکت کردند. علیرغم استفاده از سرکوب دولتی از جمله استفاده از نیروی پلیس در برخی ایالات مانند بنگال غربی، هاریانا، اوتار پرادش و … کارگران فعالانه در اعتصاب شرکت کردند.
دولت حزب کنگره ترینامول در بنگال غربی از نیروی ددمنش پلیس و همچنین از اوباش خود برای حملات فیزیکی علیه کارگران اعتصابی استفاده کرد. در نتیجه مقاومت کارگران در برابر خشونت در چند منطقه درگیریهایی رخ داد. در چند منطقه صنعتی مانند گورگان، فریدآباد در هاریانا، نودیا و … بخش ۱۴۴ [قانون کیفری هند در باره تجمع غیرقانونی با سلاح کشنده] اعمال شد. دوازده کارگر ماروتی سوزوکی و ۲۲ نفر از رهبران سندیکای حملونقل گورکان بازداشت شدند؛ در گورکان پلیس به مناطق مسکونی کارگران رفت تا کارگران قراردادی را مجبور کند کار را از سر گیرند.
وزیر حملونقل بنگال غربی به مدیر کل انتقال آب دستور داد کارکنان اعتصاب را اخراج کند. در باردامن و چندین شهر دیگر، اوباش حزب کنگره ترینامول به کاروان کارگران، اعتصابی، جوانان، زنان و حتا روزنامهنگاران حمله کردند.
در چندین ایالات از جمله در هاریانا، پنجاب، تلاگانا، کارناتاگا، آسام، اودیسا، کرالا، تریپورا و … حملونقل جادهای متوقف شد.
در چندین ایالت مانند آندرا پردادش، اودیسا، کارناتاگا و … رفتو آمد خودروها نیز متوقف شد. گرچه سندیکاها خواهان «بستن» نشدند [یک شکل همهجانبه از اعتصاب سراسری که در آن مغازهداران مغازهها را باز نمیکنند، و مردم در خانه های خود میمانند]، در چندین ایالت در کشور از جمله در آسام، بیهار هاریانا، اودیسا، کرالا، تریپورا، تلانگانا و مناطق بسیاری مانند کارناتاکا، مادیا پرادش و … یک وضعیت شبیه «بستن» برقرار شد.
مراکز صنعتی بزرگ و کانونهای تولیدی در اکثر ایالات از جمله در آندرا پرداش، آسام، منطقه دهلی، هاریانا، اویسا، پنجاب، تامیل نادو، تلانگانا، اوتار پرداش، کارناتاکا و … به علت اعتصاب کاملاً تعطیل شد. صدها هزار کارگر در مناطق صنعتی پونه، اورنگاباد، ناگپور، ناسیک، بمبئی، سولاپور در مهاراشترا وسیعاً به اعتصاب پیوستند. در کرالا و تریپور اعتصاب کامل بود.
علیرغم دروغپراکنی دولت حزب بهاراتیا جانتا و کمک «اتحادیه کارگران هند» به آن، پاسخ بیسابقه به اعتصاب خشم و ناخشنودی کارگران از حملات برنامه نولیبرالی تحت رهبری دولت بهارتیا جانتا به شرایط کار و زندگی آنها را منعکس مینماید.
این اعتصاب هشدار دیگری از جانب طبقه کارگر مبنی بر این است که مصمم است به مبارزه خود برای حفاظت نه فقط ازحقوق کارگران، بلکه از اتکاء به خود و حاکمیت کشور نیز ادامه دهد.
مرکز اتحادیههای کارگری هند سپاس خود را از حمایت و همبستگی گسترده بخشهای گوناگون مردم، از جمله دهقانان، کارگران کشاورزی، بومیان و … از اعتصاب اعلام میکند.
مرکز اتحادیههای کارگری هند از دولت میخواهد برای تأمین خواست هایی که به طور یکصدا توسط جنبش سندیگایی در کشور اعلام شد، گامهای فوری بردارد.

