گزارش واشنگتن پست در مورد جهت‌گیری در مورد دشمن قدیمی و جدید حاکی از شیوه خبررسانی یک‌جانبه است. برای دستگاه امنیتی ظاهراً درگیری با روسیه مهم‌تر از مبارزه علیه سازمان‌های تروریستی اسلام‌گرا و ایجاد ثبات در خاورمیانه است. بسازمان‌های جاسوسی آمریکا فعالیت‌های خود  علیه روسیه را نسبت به دوران پس از پایان جنگ سرد بشدت گسترش داده‌اند. به گفته واشنگتن پست از زمان الحاق و یا غصب شبه‌جزیره کریمه، توانائی‌هائی که تاکنون علیه تهدیدات تروریستی و مناطق جنگی متمرکز شده بود، اکنون متوجه «تهاجم روسیه» است.

منبع: تله پولیس

۱۸ سپتامبر ۲۰۱۶

تارنگاشت عدالت

گزارش واشنگتن پست در مورد جهت‌گیری در مورد دشمن قدیمی و جدید حاکی از شیوه خبررسانی یک‌جانبه است.

برای دستگاه امنیتی ظاهراً درگیری با روسیه مهم‌تر از مبارزه علیه سازمان‌های تروریستی اسلام‌گرا و ایجاد ثبات در خاورمیانه است. بطوری که واشنگتن پست با استناد به منابع ناشناس در محافل دولتی گزارش می‌دهد، سازمان‌های جاسوسی آمریکا فعالیت‌های خود  علیه روسیه را نسبت به دوران پس از پایان جنگ سرد بشدت گسترش داده‌اند. گفته می‌شود که از زمان الحاق و یا غصب شبه‌جزیره کریمه، توانائی‌هائی که تاکنون علیه تهدیدات تروریستی و مناطق جنگی متمرکز شده بود، اکنون متوجه «تهاجم روسیه» است.

روزنامه نامبرده می‌نویسد که گویا نیروهای امنیتی آمریکا از «تهاجم روسیه» غافلگیر شده بودند، اول در کریمه و بعد در دخالت نظامی روسیه در سوریه و سپس در حملات هکری به منابع آمریکائی و اروپائی. البته آمریکا و بطور کل ناتو از دوران بوش و پس از تصمیم در استقرار چترموشکی در مرزهای روسیه و همین‌طور با پشتیبانی از «انقلابات مخملی» (که اوکرائین جزو آخرین آنها بود) و همین‌طور گسترش ناتو، کوشش کرده بود تا آوانس‌هائی را که پوتین برای نزدیک شدن به غرب می‌داد بی‌جواب گذارده و مسکو را زیر فشار قرار دهد.

بنا بر این گزارش اکنون به نوعی بسیج علیه روسیه رسیده‌ایم و آنهم با استفاده از جاسوسان سیا، عملیات جاسوسی NSA، رصدکردن ماهواره‌ای و استفاده از امکانات و ابزار دیگر جاسوسی.  البته تروریسم هنوز برای سازمان‌های جاسوسی دارای اولویت است ولی دستورات کاخ سفید و همین‌طور مقامات عالیرتبه سازمان‌های جاسوسی، دفتر Director of National Intelligence (ODNI) روسیه را مهمترین هدف برای سازمان‌های جاسوسی اعلام کرده‌اند. پس از تقریباً ۲۰ سال تنش زدائی، تشدید فعالیت‌های سازمان‌های جاسوسی آغاز شده است. البته گویا نسبت به سال‌های جنگ سرد که ۴۰  درصد توان این سازمان‌ها صرف روسیه می‌شد، امروز فقط ۱۰درصد آن متوجه روسیه است. در این مقاله همین طور به فعالیت‌های هکرها به کمیته ملی دمکراتها اشاره می‌گردد که به روسیه منصوب می‌شود و این نگرانی ابراز می‌گردد که روسیه قصد دارد روی انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا تاثیر بگذارد.

روزنامه می‌نویسد مناقشات در سوریه و اوکرائین تنها وقتی قابل حل خواهد بود که ایالات متحده، ناتو و روسیه بتوانند روی اقدامات مشترک به توافق برسند و این بازی‌ها که کدام‌یک از آندو قوی‌تر است را کنار بگذارند ولی ظاهراً سازمان‌های جاسوسی آمریکا گرفتار کیش شخصیت شده و وجود تنش‌ها را در رابطه با روح و روان ولادیمیر پوتین می‌بینند. متمرکز کردن تحلیل‌ها روی فرد  و نه روی ساختار، ظاهراً  درست مانند مورد اسماء بن‌لادن هنوز ادامه دارد. مثلاً سخنگوی  ODNI، «تیموثی باررت» نوشت که سازمان‌های جاسوسی آمریکا « تمرکز و تجربیات گسترده خود در مورد روسیه » را برقرار نگاه خواهند داشت که کمک خواهد کرد «نحوه برداشت پوتین از جهان را درک کنند».

این امر ظاهراً عملی نشد زیرا آنها غافلگیر شدند که مسکو در مقابل کوشش‌هائی  که در جهت عقب‌راندن روسیه صورت می‌گیرد، مقاومت می‌کند. با وجود سازمان‌های جاسوسی مختلف و صرف میلیاردها دلار، برآوردها و پیش‌بینی‌های اشتباه در واشنگتن به امری عادی تبدیل شده است. بویژه این پیش‌بینی که پس از ورود به عراق و سرنگونی صدام حسین موج عظیم محبوبیت  ایالات متحده آمریکا جاری خواهد شد و عراق برای دمکراتیزه‌کردن آمریکائی خاور میانه نمونه و سرمشق خوبی خواهد گردید.

یک جاسوس سازمان سیا می‌گوید سعی پوتین براین است که مرز توانائی‌های خود را مشخص کند، گوئی این امر سیاست کاربردی ایالات متحده هم نیست. روسیه کوشش می‌کند در چارچوب سنن اتحاد شوروی در سیاست کشورهای دیگر دخالت کند. نویسندگان واشنگتن‌پست این مسئله را همانطور که انتظار می‌رفت، مسکوت می‌گذارند، گوئی این‌که این همان سیاستی نیست که ایالات متحده همواره دنبال کرده است. یک مسئله خنده‌دار دیگر این اشاره است که پوتین بعنوان جاسوس سابق KGB بویژه دقت می‌کند که نقشه‌هایش بدست سازمان‌های جاسوسی خارجی نیافتد، گوئی که کاخ سفید با این که رئیس جمهور به دستگاه‌های جاسوسی تعلق نداشته، به همین شیوه عمل نمی‌کند: « در کرملین اطلاعات مهم  در محافل کوچک حفظ می‌گردد، که تلفن‌ها، کامپیوترها و دستگاه‌های دیگر آن غیرقابل نفوذ است.» این دیگر خیلی خنده‌دار است زیرا که هیلاری کلینتون مورد انتقاد قرار می‌گیرد که چرا در مقام وزیرامور خارجه مقررات در مورد محرم نگاه‌داشتن ارتباطات خود را رعایت نکرده است.

«تهاجم پوتین علیه آمریکا » نتیجه پارانویای اوست

با این حال واشنگتن‌پست اشاره می‌کند که بودجه سازمان جاسوسی روسیه احتمالاً تنها بخش ناچیزی از حداقل ۵۳ میلیارد دلار بودجه‌ای است که ایالات متحده سالانه هزینه میکند.  البته بلافاصله این جمله اضافه می‌شود که  مسکو منابع بیشتری را روی آمریکا متمرکز کرده و علاوه برآن تعداد جاسوسان آن در آمریکا بیشتراست تا برعکس. سازمان جاسوسی روسیه SVR  در آمریکا دارای ۱۵۰ مامور است در حالی که تعداد مامورین جاسوسی امریکا در روسیه چند دوجین بیشتر نیست. و علاوه برآن یک «مبارزه غیرمنظم»صورت می‌گیرد زیرا به گفته «مایکل مک فالت» سفیر سابق آمریکا در مسکو، هزاران جاسوس روی سفارت آمریکا کار می‌کنند. البته سازمان سیا اخیراً تهاجمی‌تر و با هزینه بیشتر کوشش می‌کند تا روس‌ها را به خدمت خود درآورد.

وقتی اظهارات مامور ناشناسی به این سادگی پخش می شود، باز این احساس پدید می‌آید که واشنگتن پست بلندگوی منافع برخی از مقامات امنیتی و یا کاخ سفید شده است. هرچند که کمیسیون‌های سازمان‌های جاسوسی کنگره در سال گذشته مبالغ هنگفتی برای فعالیت‌های جاسوسی سیا در روسیه  در اختیار این سازمان گذاردند، لکن این سازمان‌ها در صرف آن تعلل ورزیدند و توانائی‌های جدیدی برای عملیات مخفی بدست نیاوردند.

بادرنظرگرفتن نگرانی‌هائی که در رابطه با تاثیرگذاری احتمالی روسیه در انتخابات ریاست جمهوری ابراز می‌گردد، خیلی غریب به نظر می‌رسد که «تهاجم جدید پوتین علیه آمریکا» نتیجه «پارانویا»ی او در مورد نقش سازمان سیا در سازماندهی اعتراضات علیه او در روسیه معرفی می‌گردد. البته پوتین زیاد هم راه دور نمی‌رود ولی واشنگتن پست سعی دارد تا «آسیب‌شناسانه» رفتار کند. در خاتمه از «مک‌فالت» نقل قول می شود که می‌گوید: «او (پوتین) نفوذ و تاثیر عظیمی برای سازمان‌هائی مثل سازمان سیا  قائل است… او در این مورد که این سازمان‌ها در واشنگتن و در جهان قادر به انجام چه کارهائی هستند بیش ازحد غلو می‌کند  ولی درست چون او این‌گونه فکر می‌کند، می‌خواهد که در این جنگ پیروز شود».

پس همان‌طور که واشنگتن پست  بار دیگر با تبلیغات یک‌طرفه و نافذخود نشان داد  حتماً نباید رسانه دولتی  مثل اسپوتنیک و یا راشیاتودی بود تا تبلیغات دولتی  و یا دشمن‌سازی را تبلیغ و ترویج کرد. نیازی به توضیح نیست که اگر مردم کاملاً مسخ نشده باشند با این گونه رفتار، اعتماد به استقلال و انصاف رسانه های توده‌ای و ماین استریم بکلی از دست خواهد رفت.