منبع: دنیای جوان
نویسنده: ن چاکو
تارنگاشت عدالت
پیروزی چشم‌گیر «جرمی کوربین»  در روز شنبه گذشته بسیاری از هواداران اورا بسیار مشعوف و شادمان کرد. اوبا ۶۱٫۸ درصد آرا بیشترین رای در بزرگترین حزب بریتانیا را از آن خودکرد که بیشتر از آرائی بود که او در زمستان سال گذشته به خود اختصاص داده بود. این امر از این جهت بسیار قابل توجه است که این نماینده ایسلینگتون شمالی و این پیشکسوت مبارزات برای صلح و عدالت اجتماعی  و در عین حال سرمقاله نویس قدیمی روزنامه مورنینگ استاراز وقتی که به ریاست حزب کارگر انتخاب شد، زیر حملات شدید ارتجاع قرار داشت.

او هنوز سخنرانی خود در مورد نتایج انتخابات را در ۱۲ سپتامبر  ۲۰۱۵ بپایان نرسانده بود که نخست‌وزیر کامرون به کشور هشدار داد که رهبر جدید اپوزیسیون  «تهدیدی برای امنیت اقتصادی و ملی و همین‌طور خانواده‌های ماست». هنوز یک هفته نگذشته بود که ژنرال ها از طریق مجله تایمز وعده دادند که ارتش نخست‌وزیری فردی چون «کوربین» را «تحمل نخواهد کرد».  از آن زمان تاکنون تقریباً  روزی بدون بدنام کردن و یا افشاء افتضاح‌های مصنوعی توسط رسانه‌ها، برای تضعیف اتوریته کوربین و یا به لجن کشیدن نام او نگذشته است. تحقیقات بی طرفانه و منصفانه،  پیش‌داوری ثابت رسانه‌ها نسبت به رئیس حزب کارگر و جهت‌گیری جدید سیاسی که او معرف آن است را افشاء کرد. حتا BBC نیز از این قاعده مستثنا نبود.

باوجودهمه اینها: سال گذشته چه سال عجیبی بود. حزب کارگر تعداد اعضای خود را سه‌برابر کرد. حتا آرای نامزد شکست خورده حزب کارگر، «اوون اسمیث» از تعداد اعضای حزب محافظه‌کار بیشتر بود. حزب تحت رهبری کوربین در کنار افزایش تعداد اعضای خود واقعاً پیشرفت‌هائی را نیز به نفع مردم  میسر کرد و برنامه‌های محافظه‌کاران را در مهمترین بخش‌های سیاسی مانع گردید (مثلاً از لغو  امکانات اجتماعی گرفته تا معامله کثیف با رژیم شکنجه‌گر عربستان سعودی در مورد زندانی‌ها تا خودداری از پناه‌دادن کودکان بی‌سرپرست پناهجو). همه اینها در تقابل شدید با ناامیدی و سقوط سیاست حزب کارگر پیش از نامزدی کوربین قرار داشت.

از آن ببعد حزب در کلیه انتخابات محلی پیروز شد و ریاست شهرداری بسیاری از شهرهای بزرگ را  بدست گرفت. ولی این روند همه‌جا موفق نبود. مثلاً روند منفی در اسکاتلند هنوز متوقف نشده ولی مسئولیت هر شکستی را بگردن کوربین انداختن، به شیوه‌ای که مخالفین او دنبال می‌کنند، کاملاً بی‌معنی و پوچ است.

بادرنظر گرفتن ابعاد و سماجتی که حمله علیه او صورت می‌گیرد، موفقیت حزب کارگر در سال گذشته بیشتر جلب نظر می‌کند و الهام می بخشد. در عین حال حملات نشان می‌دهد که ثروتمندان بزرگ که دولت و موسسات انگلیسی را کنترل می‌کنند، در جنبشی که کوربین رهبری می‌کند خطری مرگبار احساس می‌کنند.

وظیفه ما این خواهد بود که این روند را تعمیق بخشیم. سوسیالیست‌ها در درون و بیرون حزب کارگر باید به ارتش متحول کننده در محلات، خیابان‌ها و محل کار ما مبدل گردند.