در ونزوئلا اوضاع بر وفق مراد اپوزیسیون پیش نمیرود. پس از «اشغال تخیلی ونزوئلا» روز چهارشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۱۶، که مخالفین دولت توانستند مجدداً در «آلتامیرا» یکی از دژهای طبقه متوسط و بورژوازی در کاراکاس تجمع کنند، رهبران تظاهرات که با تضادهای درونی بزرگ روبهرو هستند در پایان برای روز پنجشنبه فراخوانی برای مارش به سوی مجلس شورای ملی اعلام نمودند. اما روز پنجشنبه نیروهای اپوزیسیون نتوانستند به مرکز شهر وارد شوند چه رسد به این که به مقر مجلس نزدیک شوند، زیرا قبل از تجمع آنان، منطقه وسیع پیرامونی مجلس توسط هزاران کنشگر پروژه انقلابی اشغال شده بود.
تارنگاشت عدالت
هم در روز چهارشنبه و هم در روز پنجشنبه درگیریهای خشونتآمیزی پدید آمد که از طرف نیروهای اپوزیسیون تحریک میشد. به ویژه قتل یک افسر پلیس از ایالت میراندا که مورد حمله فاشیستها قرار گرفته و به ضرب گلوله به قتل رسیده بود، بهت و حیرت مردم را به دنبال داشت. در نوار ویديويی قابل مشاهده است که چگونه افسر «پلیمیراندا» (که تحت فرمان فرماندار «انریکه کاپریلس رودینسکی» یکی از مخالفین سرسخت ريیسجمهور مادورو قرار دارد) در حالی که کوشش میکرد تا انسداد خیابان را از بین ببرد توسط یک گلوله به قتل میرسد. رهبران اپوزیسیون، دولت و نه گروههای تروریستی و ضربتی خود را که برای سرنگونی مادورو رسماً خواستار قیام مسلحانه اند، مسؤول این قتل اعلام کردند.
برای روز جمعه ۲۸ اکتبر نیروهای اپوزیسیون اعلام «اعتصاب سراسری ملی» کردند ولی این قیام از طرف بخش عمده تجار و شرکتهای حملونقل جدی گرفته نشد و آنها به کار معمول خود پرداختند. شب قبل از آن ريیسجمهور مادورو چهارمین افزایش حداقل دستمزدها را در سال جاری اعلام کرد. ارزش کوپنهای مواد غذايی، حقوق بازنشستگان و همینطور حجم عیدی بازنشستگان نیز افزایش یافت.
اینطور که مشخص است مبارزه طبقاتی در ونزوئلا شدت مییابد. در سطح اقتصادی دولت سعی دارد تا قدرت خرید مردم خیابان را بهبود بخشد و تأمین حوايج آنان را با محصولات وارداتی تضمین کند. مغازهها رفتهرفته از کالاهای ویژه جشن کریسمس پر میشوند. در رسانهها دیگر سخن از «گرسنگی» مثل آفریقا نیست. بحران دیگر بحرانی است که مثلاً اسپانیا و یا هر کشور سرمایهداری دیگری با آن روبهروست. اما تفاوت مهم اینجاست که دولت بولیواری برنامههای اجتماعی، حقوق بازنشستگان و یا تقویت اقشار محروم جامعه را برپا نگاه میدارد. ولی کنسرنهای رسانهای فراملیتی کماکان وضعیت را وارونه جلوه میدهند و از اینرو بسیاری از مردم متعجب اند که چرا مادورو «تاکنون سقوط نکرده است.»
شکست آشکار استراتژی اپوزیسیون در مورد انجام اقدامات روزانه جهت ایجاد ناآرامی با نشست پارلمان در روز یکشنبه ۲۳ اکتبر آغاز شد که در مورد ایجاد یک «محکمه سیاسی» علیه مادورو تصمیم گرفت، زیرا او «از انجام وظیفه خود دست کشیده است.» فرماندهی کل قوای نظامی کشور بلافاصله هشدار داد و اعلام کرد که چنین رویکردی غیرقانونی و معادل یک کودتا است.
مادورو روز پنجشنبه این اقدام فراکسیون دست راستی پارلمان را در همایشی به مناسبت پایان موفقیتآمیز ساختمان ۱ میلیون و ۱۸۰ هزار و ۹۸۰ واحد مسکونی برای مردم تقبیح کرد و در پاسخ به این اتهام که او «از انجام وظیفه دست کشیده» فقط گفت: «اگر کار ما که گویا از زیر بار مسؤولیت شانه خالی کرده ایم اینطور است، پس ببینید اگر شانه خالی نمیکردیم چطور میبود!»
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 