پیروزی کوربین و رأی بالاتر او در میان اعضای حزب نشان داد که تغییری نسبت به سال 2015 در حزب رخ داده است. در سخنرانی پس از اعلام پیروزی، کوربین که نسبت به سال گذشته قدرت و اعتماد به نفس بیشتری داشت، خواستار اتحاد شد و گفت زمان آن است که شروعی تازه داشته باشیم. او گفت: «انتخابات واقعه‌ای پرهیجان و جانبدارانه است که اغلب در اوج مناظرات طرفین، چیزهایی گفته می‌شود که بعدها مایه پشیمانی است. اما همیشه به یاد داشته باشید که در حزب ما اشتراکات بیش از آن‌چیزی است که ما را از هم جدا می‌کند. تا جایی که به من مربوط است، از امروز من وقایع ناخوشایند گذشته را فراموش کرده‌ام. ما به عنوان حزبی که از بحث آشکار ترسی ندارد، مفتخریم و عدم توافق در حزبی که می‌خواهد زندگی مردم را در جهت بهتر شدن تغییر دهد و نمی‌خواهد آنچه که هست را بپذیرد، ناگزیر است». علاوه بر این، کوربین درباره مسائل مهمتر هم صحبت کرد، او گفت که دولت ترزا مِی، دولتی جدید نیست، بلکه فقط تصویری جدید از دولت راستگرای کامرون است. او گفت سطح فقر در جامعه غیرقابل قبول است و ثروت باید عادلانه توزیع شود. «ما نسبت به پناهندگان وظیفه‌ای داریم و کشورما بایستی پیش‌برنده صلح باشد، نه تعارض». کوربین گفت حزب کارگر از نظر او می‌تواند دولت تشکیل دهد، امری که بسیاری از منتقدان او در آن تردید دارند. اما به نظر می‌رسد پیش‌بینی آینده در بریتانیا کمی سخت شده است. اگر چند سال پیش می‌گفتید که بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج می‌شود، اسکاتلند از بریتانیا جدا می‌شود و فردی مانند کوربین رهبری حزب کارگر را در دست می‌گیرد، کسی حرف شما را باور نمی‌کرد. به‌هرحال، کوربین در سخنرانی‌اش اشاره کرد که به مبارزه با برنامه‌های حزب محافظه‌کار ادامه می‌دهد، اما اعضای حزب کارگر نیز باید با یکدیگر کار کنند و به تصمیمات دموکراتیک احترام بگذارند. حزبی که اعضای آن از بهار گذشته سه برابر شده و اکنون بزرگترین حزب اروپای غربی است. در آخر گفت که «بیایید با هم برای تغییر واقعی کار کنیم». در تابستان حدود 60 وزیر کابینه در سایه کوربین استعفا دادند و سه‌چهارم اعضای حزب کارگر در پارلمان از عدم اعتماد به رهبری کوربین حمایت کردند. حالا کوربین خواسته که آن‌ها بازگردند تا او بتواند اپوزیسیون قدرتمندی را در پارلمان رهبری کند. اگرچه به نظر می‌رسد برخی از آنان تمایلی به بازگشت ندارند، از جمله اوون اسمیت که رقیب کوربین در انتخابات مجدد بود. حقیقت این است که حزب کارگر همچنان از هم گسیخته است و مسئله کابینه در سایه، جنگ بعدی طرفین دعوا در حزب به شمار می‌رود. از سوی دیگر حالا مخالفین کوربین قصد دارند پس از شکست در کنار زدن او از رهبری، کنترل کمیته اجرایی ملی حزب که قوانین انتخابات بعدی و میزان کنترل رهبری بر سیاستگذاری را برعهده دارد، در دست بگیرند. اکنون، آرای کوربین افزایش پیدا کرده و قدرت او در حزب کارگر بیشتر شده است. در انتخابات مجدد 80 هزار نفر بیشتر از انتخابات سال 2015 رأی دادند. سال گذشته او 59.5 درصد آرا را در برابر 3 کاندیدا و امسال 61.8 درصد آرا را در برابر یک رقیب به دست آورد. نکته مهم این است او در میان هر سه گروه رأی‌دهندگان، یعنی اعضای حزب، هواداران ثبت‌شده و هواداران وابسته اکثریت آرا را به دست آورد، در حالی که سال گذشته در میان اعضای حزب 49.6 درصد آرا را داشت که اگرچه بیش از سه رقیبش بود، اما به معنای آن بود که حمایت اکثریت اعضا را ندارد. اما این بار 59 درصد آرای اعضا را به دست آورد. از سوی دیگر در سال گذشته او 84 درصد آرای هواداران ثبت‌شده را به خود اختصاص داد، در حالی که امسال فقط 70 درصد رأی آن‌ها را داشت و به نظر می‌رسد از تعداد هواداران پرشور او در میان مردم کاسته شده باشد یا مخالفان او توانسته‌اند افراد جدید را برای ثبت‌نام در حزب ترغیب کنند. این نکته که هزینه ثبت‌نام در سال گذشته 3 پوند بود و امسال به 25 پوند افزایش یافت نیز قطعاً در این تغییر مؤثر است. هواداران وابسته یا همان اعضای اتحادیه‌ها، ثابت‌قدم‌ترین هواداران کوربین بودند که سال گذشته 59 درصد و امسال 62 درصد آرای خود را به کوربین دادند. با این وجود، به نظر نمی‌رسد از حجم حملات رسانه‌ای به کوربین کاسته شود. حالا حزب کارگر به همان نقطه‌ای بازگشته که در ابتدای تابستان در آن قرار داشت، شاید شکاف‌ها کمی عمیق‌تر هم شده باشند. اعضای حزب، چه از کوربین خوششان بیاید و چه نیاید، باید بپذیرند که او قابلیت گرد‌هم آوردن مردم و جذب هوادار را دارد. اگر آن‌ها می‌خواهند در برابر کوربین بایستند، آن‌ها نیز باید این قابلیت را در خود ایجاد کنند و شاید اولین قدم در این راه، بازنگری در ایده‌ها و اندیشه‌هایی باشد که مردم از آن خسته شده‌اند. آن‌ها، پیش از توطئه، باید بتوانند جانشین یا برنامه‌ای جایگزین برای کوربین پیدا کنند تا تنها دستاورد اعمالشان تقویت جایگاه رهبری که به او اعتقاد ندارند، نباشد.