اعزام ۴۰۰۰ سرباز آمریکایی در سواحل دریای شمال آلمان نشانگر هر چيز ديگری هست به جز صلح! مسأله بيش‌تر بر سر فاز جدیدی از پيشروی نظامی ناتو علیه روسیه است. اين اوج رياکاری را نشان می‌دهد، هنگامی که به عنوان توجیه برای تسليح نظامی در اروپا گفته می‌شود که مردم لهستان و کشورهای بالتیک به خاطر «سیاست تهاجمی روسیه» خود را در معرض «تهدید» احساس می‌کنند.

ارتش آلمان فدرال ادعا می‌کند که: «عملیات «عزم آتلانتيک» ناتو، هدف حفظ صلح و ثبات درازمدت را در سمت شرقی ناتو مدّ نظر دارد.» هم‌چنين سربازان آلمانی نيز به عنوان بخشی از این رزمايش، مجدداً در مجاورت مرزهای روسیه مستقر خواهند شد. اگرچه آن ژنرال‌های قدیمی که زمانی جنگ تجاوزکارانه را در آنجا هدايت کردند دیگر وجود ندارند، اما نقشه‌های قدیمی هنوز هم موجود هستند – و نه تنها آن نقشه‌ها، بلکه روح قدیمی میلیتاریسم آلمان هم‌چنان زنده است.

تمامی «توجیهات» برای یک تهاجم ادعایی از سوی روسیه دروغ و فريب است، حال چه از طرف رييس‌جمهور اوکراین و دوستان فاشیست او به شکلی نفرت‌انگيز بيان شود، یا اين‌که از سوی رهبران کشورهای عضو ناتو و اتحادیه اروپايی فرموله شده باشد. اين روسیه نيست، که در همۀ نقاط دنيا پایگاه‌های نظامی ايجاد و در بسياری ار آنجا‌ها سلاح هسته‌ای نيز مستقر کرده است. اين روسیه نيست که به جنگ دامن زده است، جنگ‌هايی که در حال حاضر در مکان‌های مختلف اين جهان صدها و هزاران قربانی می‌گيرند و صدها هزار نفر را به آوارگی و فرار سوق داده اند. این‌ها عمدتاً ایالات متحده و ناتو بودند، هم‌چنین برنده جایزه صلح نوبل، اتحادیه اروپايی نيز با رغبت درگير بود.

بسیاری از لوکرامبورگی‌ها فکر می‌کنند که اين ربطی به آن‌ها ندارد، که کشور ما بسیار کوچک‌تر از آن است که در اين ميان نقشی بازی کند. اشتباهی فاحش! کاملاً برعکس، سربازان لوکزامبورگ نيز در اين پيشروی شوم در سمت شرقی ناتو سهيم هستند. اما سهم لوکزامبورگ بسیار سنگين‌تر از آن چيزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. قصد خرید هواپیمای حمل و نقل نظامی (برای نیروی هوایی لوکزامبورگ، مشارکت در خرید یک هواپيمای تانکر، استفاده نظامی از ماهواره، خرید پهبادهای جنگی و وسایل نقلیه نظامی، اردوگاه نظامی ایالات متحده آمریکا در «سانم» (Sanem) و تعمير و بازسازی بیش از ۵۰  سيستم تسليحاتی در «کاپلن» (Capellen)- همه در جهت دفاع از کشور ما خدمت نمی‌کنند. واقعاً در مقابل کدام دشمن؟

در اين ميان تنها هزینه‌های نظامی لوکزامبورگ نيست که به طور قابل توجهی بيش‌تر از سخت‌ترین روزهای دوران جنگ سرد شده است، هم‌چنين اغلب کشورهای ديگر عضو ناتو بيش از پيش برای سلاح‌ها و عمليات جنگی هزينه می‌کنند. گزارش‌های دايمی از ترورها در سراسر جهان، اتهام در بارۀ حملات هکرها به کامپيوترها، اتهام در مورد دخالت روسیه در مبارزات انتخاباتی، کمک می‌کنند تا اذهان مردم مه‌آلود شود، تا آنجا که اين جنون تسليحاتی را نظاره‌گر باشند، و زمانی که تانک‌ها به سمت شرق روانه شدند، هیچ مقاومتی ديده نشود.