منبع: ردگلوب

تارنگاشت عدالت

بیانیه وزارت امور خارجه کوبا در رابطه با درگیری های درونی سازمان آمریکای ما OAS

سالن سیمون بولیوار  که شورای دائمی سازمان منحط و خجالت‌آور کشورهای آمریکائی برای تمسخر منجی از آن استفاده می‌کند روز ۲۸ مارس  شاهد مبارزه فرزندانش، فرزندان رهبر بولیواری  هوگو شاوس بر سر دفاع از حاکمیت، استقلال و حق تعیین سرنوشت و مرتبت  ونزوئلا و آمریکای ما بود.

سازمان کشورهای آمریکائی که به ونزوئلا حمله کرد، همان سازمانی است که تهاجم و مداخلات نظامی را که به نقض جدی دمکراسی و حقوق بشر  در تمامی نیمکره انجامیده است مورد تائید قرار داده. کودتا، ناپدیدشدن افراد، دستگیری اختیاری، شکنجه و قتل دانشجویان، روزنامه‌نگاران و شخصیت‌های اجتماعی ؛ تبعید اجباری که نتیجه فقر و خشونت است؛ ساختن دیوارها، اخراج‌ها، تجارت نابرابر، آلودگی محیط زیست، تجارت با مواد مخدر و تهاجم اقداماتی است که با همدستی این سازمان صورت می‌گیرد.

آنچه که به وضوح بچشم می‌خورد شباهت آژیتاسیون اخیر OSA و آژیتاسیون سال ۱۹۶۲ علیه کوباست. وزارت‌خانه مستعمرات مجدداً مرتکب همان خطاها می شود: مجدداً از طرف ایالات متحده آمریکا فشار شدید و باج‌خواهی روی برخی از کشورها از جمله کوچکترین و ضعیف‌ترین آنها اعمال می‌گردد؛ و باز موضع‌گیری چاکرمنشانه کسانی که بجای پوشیدن کفش و کلاه آهنین و مقابله با غول ترجیح می‌دهند در مقابلش زانو زنند.

نقش جلاد بعهده یک سناتور و نامزد بازنده تخت و تاج امپراتوری  در آخرین انتخابات ریاست جمهوری افتاد و این واقعه  بعنوان مدرکی در تائید ضرورت تغییر در روابط مریض‌گونه بین آن آمریکا و آمریکای ما در تاریخ باقی خواهد ماند.

اعلام آمریکای لاتین و دریای کارائیب بعنوان منطقه صلح از طرف جامعه کشورهای آمریکای لاتین و دریای کارائیب  این اطمینان را تائید کرده و اساسی را منعکس می‌کند که مبین روابط بین این کشورهابر اساس احترام و برادری متقابل، در عین حفظ استقلال و برابری آنها است .

OAS مجدداً ناتوانی خود را در متوقف کردن دبیرکل هیستریک و نفرت‌انگیز خود که در خدمت مراکز قدرت است و به نحو چشم‌گیری روح و نص منشور این سازمان بدبخت را زیرپا می‌گذارد، به اثبات رساند. با وضوح کامل روشن شد که مغایر با بند اول منشور اولیه سازمان، چگونه شورای دائمی در مورد مسائل داخلی کشورهای عضو خود دخالت می‌کند.

با این حال نشد که تصمیمی علیه ونزوئلا به شورای دائمی سازمان تحمیل شود و همین‌طور مقدور نشد منشور دمکراسی سازمان در مورد ونزوئلا بعنوان معیاری برای اخراج این کشور از سازمان مورد استفاده قرار گیرد و یا نشد که اساساً هیچ گزارش بدخواهانه و یا مداخله‌گرانه‌ و یا نقشه‌راهی به تصویب رسد.

این جلسه نشان داد که ونزوئلا تنها نیست. دفاع متهورانه کسانی که از شان و مرتبت کشورهای آمریکای لاتین و دریای کارائیب دفاع کردند و جانب حقیقت، منطق و عدالت را گرفتند دلیل محکمی برای افتخار است. OAS، دبیرکل و قدرتمندان آن نه می‌توانند انقلاب بولیواری و شاویستی ونزوئلا به رهبری رئیس جمهور مصمم این کشور نیکولاس مادورو موروس و نه پیمان غیرنظامی ـ نظامی خلق این کشور را به رهبری وی از پا درآورند.

در زمانی که در واشنگتن ننگ و بی آبروئی دست و پا می‌زد، خلق متهور در کاراکاس از حقوق حقه و آزادی‌های دمکراتیک ناشی از انقلاب و دولت خویش دفاع می‌نمود و در خیابان‌ها پیروزی اخلاق بولیواری را جشن گرفته بود.