منبع: دمکراسی مردم (سرمقاله)

تارنگاشت عدالت

دولت ترامپ با دست زدن به یک حمله موشکی علیه سوریه طوری عمل کرد که عادت رؤسای جمهور ایالات متحده است: نقض حاکمیت کشورهای مستقل و زیر پا نهادن حقوق بین‌الملل.

ترامپ با صدور فرمان نخستین اقدام نظامی علیه دولت سوریه و نیروهای مسلح آن، هم‌چنین برخی اخبار جعلی را که خود او اشاعه داده بود، زایل کرد. ترامپ طی کارزار انتخابات ریاست جمهوری از مداخلات نظامی ایالات متحده برای «تغییر رژیم» و حماقت هزینه کردن مبالغ عظیمی پول در جنگ‌های عراق و افغانستان انتقاد کرده بود. در واقع، او در سال ۲۰۱۳، زمانی‌که ادعا می‌شد رژیم سوریه از سلاح‌های شیمیایی استفاده می‌کند، به اوباما هشدار داده بود علیه سوریه دست به عمل نظامی نزند.

دلیل ذکر شده برای این عمل نظامی تجاوزکارانه این بود که گویا نیروی هوایی سوریه بر شهرک خان شیخون در استان ادلب گاز سارین (یک سلاح شیمیایی) ریخته است. شهرک تحت کنترل گروه افراطی الشمس وابسته به القاعده قرار دارد. گزارش شد که ۷۰ نفر، از جمله کودک در اثر این حمله شیمیایی جان باختند. ادعای شورشیان مبنی بر این‌که نیروهای دولتی سوریه از سلاح‌هی شیمیایی استفاده کردند توسط همه قدرت‌های غربی، از جمله ایالات متحده پذیرفته شد.

استفاده از گاز سارین به مثابه یک سلاح شیمیایی برطبق پیمان بین‌المللی ممنوع است. اگر از این گاز در شهر استفاده شده باشد این یک خلاف شنیع خواهد بود. اما برای مشخص کردن این ‌که چه کسی مسؤول استفاده از این سلاح شیمیایی است هیچ تحقیقی صورت نگرفته است.

دولت سوریه قاطعانه استفاده از سلاح‌های شیمیایی توسط نیروهای مسلح خود را در شهرک خان شیخون انکار کرده است. نیروی هوایی سوریه ادعا کرده است که سلاح‌های شیمیایی انبار شده توسط شورشیان افراطی ممکن است در برخی مناطق مورد اصابت عملیات نیروی هوایی قرار گرفته باشد و نتیجتاً گاز کشنده‌ای را که بر جمعیت غیرنظامی تأثیر گذاشت، آزاد کرده باشد.

علی‌رغم رگبار رسانه‌ای و کارزار هدایت شده توسط دولت‌های غربی، لازم است روایت دولت سوریه در نظر گرفته شود و از طریق یک تحقیق بین‌المللی حقیقت معلوم گردد، زیرا داستان مشابهی در اوت ۲۰۱۳ اتفاق افتاد. در آن زمان، در غوطه در حومه شهر دمشق یک حمله گاز سارین صورت گرفت. جنجال شورشیان و قدرت‌های غربی دولت اسد را مقصر معرفی کرد. اوباما رییس‌جمهور وقت ایالات متحده حملات نظامی علیه دولت سوریه را در نظر گرفت اما مجبور شد تحت فشار شدید بین‌المللی عقب بنشیند.

تحقیقات بعدی نشان داد که گروه الشمس در غوطه با کمک برخی مقامات ترکیه به گاز سارین دست یافته بود. این همان گروه الشمسی است که اکنون شهرک خان شیخون را کنترل می‌کند. سیمور هرش، روزنامه‌نگار آمریکایی نتیجه تحقیق موشکافانه خود را منتشر ساخت و عوامل واقعی در پشت آن حمله شنیع را برملا کرد.

دلیل منطقی دیگری برای باور نکردن تبلیغات غرب درباره مقصر بودن دولت اسد برای این حمله وجود دارد. دولت اسد در درگیری نظامی با شورشیان مورد حمایت عربستان سعودی، قطر، ترکیه و اربان غربی آن‌ها دست بالا را دارد. همه شهرهای اصلی تحت کنترل آن قرار گرفته اند. دست زدن به یک حمله شیمیایی علیه مردم خود و دعوت از مداخله نظامی غرب برای نیروهای دولتی سوریه شدیداً کوته‌بینانه و احمقانه خواهد بود. به علاوه، پس از مورد ۲۰۱۳، سوریه با رعایت قطع‌نامه شورای امنیت همه زرداخانه سلاح‌های شیمیایی خود را تحت نظارت سازمان ملل متحد نابود کرد. این توسط «سازمان منع سلاح‌های شیمیایی» وابسته به سازمان ملل متحد در ژوئن ۲۰۱۴ تأیید شد.

حمله نظامی علیه سوریه حمایت لابی قدرتمند جنگ و امپریالیست‌های «لیبرال» را که بر حزب دمکرات و رسانه‌های اپوزیسیون مسلط هستند، به دست آورد. رسانه‌های لیبرال که به ترامپ به خاطر اقدامات سیاسی او حمله می‌کردند، برای عمل نظامی او سرود ستایش خواندند.

دولت ترامپ خواستی را که قبلاً توسط ایالات متحده برای برکناری اسد از قدرت مطرح شد، پذیرفته است. هر کس که رییس‌جمهور ایالات متحده باشد، منافع نظام امپریالیستی ایالات متحده را دنبال خواهد کرد. رییس‌جمهور اوباما که به مثابه یک صلح‌آور ستوده می‌شد، علیه لیبی دست به حملات هوایی زد که منجر به سرنگونی قذافی شد؛ او به شورشیان در سوریه از طريق عربستان سعوی و قطر کمک تسلیحاتی و پولی داد. او هم‌چنین پس از آن‌که قول داده بود از افغانستان و عراق خارح شود به این کشورها نیروهای بیش‌تری فرستاد.

حمله نظامی به سوریه یک بار دیگر ماهیت حکومت آمریکا را نشان می‌دهد: یک ساختار حکومتی انحصاری امپریالیستی که از جنگ‌افروزی و تجاوز برای حفظ سلطه جهانی خود تغذیه می‌کند.

ترامپ با گرفتن یک ژست تجاوزی علیه دولت سوریه هم‌چنین از تعهد پیشین خود برای همکاری با روسیه در نبرد علیه چیزی که خطر اصلی می‌نامید- دولت اسلامی در عراق و شام- عقب نشسته است. دولت ترامپ خواهان این است که روسیه به حمایت خود از دولت اسد پایان دهد.

واقعیت میدانی در سوریه این است که افزایش مداخله نظامی ایالات متحده علیه دولت سوریه تنها به دولت اسلامی در عراق و شام و افراطیون اسلام‌گرا کمک خواهد کرد. بسیار بعید است که یا این تهدیدها دولت سوریه تسلیم شود یا متحدین آن-روسیه و ایران-عقب بنشینند.

http://peoplesdemocracy.in/2017/0416_pd/trump%E2%80%99s-aggression-syria