«هدیه یوسف» رئیس دوم شورای اجرائی کردستان سوریه گفت ما نیازمند دسترسی به راههای تجارتی بینالمللی هستیم که تنها بکمک راهروئی که ما را به دریای مدیترانه متصل کند، مقدور خواهد بود. هیچ امکان تجارتی نه با ترکیه وجود دارد و نه با منطقه خودمختار کردستان در شمال عراق که نه تنها از کردستان سوریه حمایت نمی کند و آنرا تحریم کرده بلکه حتا با آن مبارزه مینماید. از این رو ما به حمایت ایالات متحده آمریکا نیازمندیم. «یوسف» گفت قراردادی که بین روسیه، ایران و ترکیه در اوائل ماه مه در پایتخت قزاقستان، آستانه به امضا رسید و از جمله ایجاد «مناطق کاهش تنش » در سوریه را مشخص نموده است «در جهت تامین منافع کردها نیست.»
دنیای جوان
کارین لویکه فلد
تارنگاشت عدالت

باوجود انتقاد ترکیه (کشور عضو ناتو) ارتش ایالات متحده آمریکا، واحدهای همپیمان خود یعنی نیروهای دمکراتیک سوریه SDK و
یگانهای مدافع خلق کرد YPG در شمال سوریه را مسلح و تجهیز مینماید. روز سهشنبه سرهنگ «جوش جاک» از مرکز فرماندهی ایالات متحده گفت که یگان های تفنگداران دریائی به ایالات رقعه منتقل شدهاند. سرهنگ نامبرده به مجله «مارین کورپز تایمز» ۱۵ مه گفت این سربازان وظیفه دارند «موقتاً کمک کنند». هدف این فعالیتها «تضمین شکست همیشگی داعش است.»
قبلاً در ماه مارس سال جاری ۴۰۰ تفنگدار دریائی در شمال سوریه مستقر شده بودند. ژنرال «جوزف ووتل» رئیس مرکز فرماندهی آمریکا گفت برای آماده کردن مقدمات حمله به رقعه آنها وظیفه دارند «سرپلی» مستقر کنند. از نظر حقوق بینالمللی این اقدام اشغال غیرقانونی سوریه است زیرا ارتش آمریکا نه بدعوت دولت در دمشق و نه با مشورت این کشور دست به این اقدام زده است.
بطوری که شاهدین عینی در ماه آوریل به روزنامه دنیای جوان گزارش داده بودند این «سرپل»، ایجاد یک فرودگاه جدید در «الطبقه» در کنار رود فرات و در نزدیکی سد اسد است. آمریکائیها «سرزمینهای گستردهای را غصب کردند» و دست به ساختمان باند فرود و پرواز زدند. بنابر گزارشات رسانههای عربی در شمال سوریه تا کنون ۶ فرودگاه و پایگاه نظامی تاسیس شده است.
ارتش آمریکا در شمال سوریه با SDK و YPG همکاری میکند که بنا بر گزارشات مردم محل برای خدمات خود پول دریافت میکنند. اعضای YPG در مقابل دنیای جوان گفتند که این سازمان به اعضای خود ماهیانه بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار آمریکائی دستمزد میپردازد و این مبلغ «بمراتب بیشتر» از حداقل دستمزد قانونی در سوریه است. ««همه میخواهند برای این سازمان کار کنند.»
ولی «عبداﷲ آجار» یکی از سربازان سابق یگان ویژه ترکیه در مقابل آژانس خبری روسی «اسپوتنیک» گفت، با این حال این دستمزد نسبتاً بالا، کمتر از مبلغی است که ارتش آمریکا مجبور بود بپردازد اگر در آزادی رقعه با ترکیه همکاری میکرد و یا مجبور میشد یگانهای ویژه خود را به سوریه اعزام نماید. «علاوه برآن واشنگتن مسئولیتی در قبال آنها تقبل نمیکند.» کردها در سوریه هرچند بطور مخفی ولی از همان ابتدا از طرف ایالات متحده آمریکا تجهیز میشدند. تصمیم تجهیز کردها با سیاست کاربردی واشنگتن در منطقه مطابقت دارد.
عراق سرمشقی برای این کار بود و تسلیح مستقیم و پشتیبانی نظامی از کردها در شمال عراق ایده کشور مستقل و جدائی از بغداد را مجدداً احیاء کرد. «آجار» گفت همین امر در مورد سوریه نیز صادق است. واشنگتن تصمیم گرفته YPG را مسلح نماید تا به هدف سیاسی خود یعنی «تجزیه نهائی سوریه برسد» که به معنی تضعیف ترکیه نیز خواهد بود. اگر ترکیه بعنوان قدرت برتر نظامی در منطقه دارای نقش مهمتری گردد «به ضرر نقشهها و نیات ایالات متحده آمریکا در منطقه خواهد بود.»
ظاهراً در شورای اجرائی کردستان سوریه که مناطق قامشلی، کوبانی و عفرین در شمال سوریه را دربر میگیرد طرحهائی در مورد گسترش منطقه نفوذ کردها موجود است. «هدیه یوسف» رئیس دوم شورای اجرائی ایالت در مصاحبهای با روزنامه روسی «گازتا» گفت ما نیازمند دسترسی به راههای تجارتی بینالمللی هستیم که تنها بکمک راهروئی که ما را به دریای مدیترانه متصل کند، مقدور خواهد بود. هیچ امکان تجارتی نه با ترکیه وجود دارد و نه با منطقه خودمختار کردستان در شمال عراق که نه تنها از کردستان سوریه حمایت نمی کند و آنرا تحریم کرده بلکه حتا با آن مبارزه مینماید. از این رو ما به حمایت ایالات متحده آمریکا نیازمندیم. «یوسف» گفت قراردادی که بین روسیه، ایران و ترکیه در اوائل ماه مه در پایتخت قزاقستان، آستانه به امضا رسید و از جمله ایجاد «مناطق کاهش تنش » در سوریه را مشخص نموده است «در جهت تامین منافع کردها نیست.»


یک پاسخ به “واشنگتن با کردها بازی میکند”
موقعیت اجتماعی- اقتصادی و فرهنگی بشدت عقب مانده کردها در همه کشورها باعث گردید که آنها براحتی به ابزارهای بسیار ساده بازیهای ژئوپلیتیک امپریالیسم تبدیل شوند. کردهای عراق به سرکردگی مصطفی بارزانی و قبیله او به دست ابزار اسرائیل و آمریکا بدل شدند و امروز کردهای سوریه نیز به همین وصعیت کردهای عراق گرفتار شده اند. این در حالیست که رهبران کردها حتی نمی توانند بفهمند که سیاستها و اقدامات دهها ساله امپریالیسم مهمترین علت عقب ماندگی آنهاست.
لایکلایک