هامبورگ،  ژوئیه 2017:  <گروه 20>  و  قهر انقلابی

حتی بعد از گذشت چند روز از <کنفرانس سران 20>، (G20)، مبارزات در هامبورگ هنوز در جریان بود. در شب­های، بعد از آن هم، عملیات اعتراضی  و سنگربندی خیابانی علیه امپریالیسم و کارگزارانش ادامه یافت. همین که وزیر دادگستری جمهوری آلمان فدرال اعلام می­کند » در یک شهر بزرگ آلمان هرگز دوباره  چنین نشستی برگزار نخواهد شد«، این نشان­دهنده پیروزی مبارزین بود، با وجود تمامی تحریکات رسانه­های خبری که سعی برآن داشتند، مبارزه علیه سرکوبگران، قاتلین و استثمارگران جهان را وارونه جلوه دهند. آنچه که حاکمین را خشمناک کرده­است، این است که معترضین و مبارزین نگذاشتند در میانشان انشعاب انداخته شود و از طرف هیچکدام از سازمانهای نسبتاً مترقی مبارزین رزمجو محکوم نشدند.

چون برای نیروهای ضدامپریالیستی روشن است  که مسئولیت :

هر پنج ثانیه یک کودک زیر ده سال از گرسنگی می­میرد. – در سال نزدیک به چهارده میلیون انسان از گرسنگی  و یا عواقب بلاواسطه آن هلاک می­شوند، در حالی که  کشاورزی موجود توان تغذیه دوازده میلیارد انسان را دارد، با کیست؟

تمام آنهایی که حوادث هامبورگ را بطور مثال از طریق اینترنت دنبال کرده­اند دقیقاً می­دانند که اعمال قهر مستقیماً از طرف دولت بورژوازی و دستگاه سرکوب آن اعمال شد و شروع آن جمع­ کردن چادرها در پارک بود. از همان آغاز اکسیون،»به جهنم خوش آمدید» آنها در صدد بودند، با منتسب کردن مبارزین به «صلح­­جو»  و گروهای «خشونت­گرا» در میان تظاهرکنندگان تفرقه بیاندازند، تاکتیکی که قبل از شکل­گیری هر سنگر­بندی مبارزاتی قابل مشاهده بود. خنثی کردن این ترفند، دستگاه اعمال قهر غیرمحدود و انحصاری دولت بورژوازی را که می­بایست اجرایی گردد، ازعمل باز می­داشت. به همین دلیل  صدها و هزاران نفر به زیر باتوم گرفته شدند، و با گاز سمی و فشار آب و بالاخره با واحد­های ویژه مسلح، (که در بین آنها واحدهای کوبرا(Cobra) و(Wega) از اتریش هم بودند) همانند جنگ داخلی، با خشونت تمام به محله شانس (Schanzenviertel) هجوم آوردند. نیروهای انقلابی که در مقابل قدرت عظیم پلیس عقب­نشینی می­کردند، تهاجم خود را به مناطقی متتقل می­کردند که در بین توده مردم از تکیه­گاه و پشتیبانی برخوردار بودند. در این مورد به سنت پاولی(St. Pauli) و به <محله شانس> عقب می­نشستند. اگر دشمن قوی است باید آن را در محلی که از نظر تاکتیک ضعیف است مورد تهاجم قرار داد.

در طول مبارزات کاملاً قابل مشاهده بود که مبارزه علیه <گروه 20> در این چها روز کاملاً هدفمند، سمبل­ها و مراکز سرمایه انحصاری  را مورد حمله قرار می­داد. ویترین بانکها و دستگاهای  خود­پرداز(عابربانک) تخریب شد و سوپر مارکت­ها­ی بزرگ غارت گردید و نه مغازه­های کوچک- مرسدس، پورشه و بی- ام- و، به آتش کشیده­شدند و نه ماشین­های کوچک بین آن­ها و غیره. این که بعضاً هم  جاسوسان پلیس، دست به تحریک و خرابکاری  می­زدند تا بخشهایی از مردم شهر را علیه مبارزین ضد <G 20>  بسیج کنند بسیار محتمل است ولی در نتیجه کار تغییری نمی­داد. بورژوازی از ارگانهای سرکوب دولتیش خواستار بود که از اعتراضات مردم علیه <گروه 20> جلوگیری و  آن را سرکوب کنند، ولی درعمل شکستی تاکتیکی نصیب­شان شد.

در تمامی جهان کارگران تحت ستم و توده­های مردم، مبارزات رزمجویانه در قلب امپریالیسم وحشی را جشن گرفتند و ثابت کردند که اینجا هم  مبارزه­ای واقعی علیه قدرت دولتی امکان­پذیر است  – هرچند که 20000 نفر از مجهزترین نیروی سرکوب قیام  با  تمامی تجهیزاتشان گردهماوری شده بودند. تنها این واقعیت که در روز هفتم ژوئیه، قبل ازهجوم به <محله شانس>، فرماند­هان نیروهای ویژه ساعتها وضعیت را ارزیابی می­کردند و اسلحه­های جدید وارد میدان می­شد، نشان­دهنده حد توانایی و مرز قدرت سرکوب است. آنها می­توانستند تیراندازی کنند ومسلسل هم همراه داشتند – ولی تردید داشتند که مبادا جنبش دامنه بیشتری بیابد و کنترل از دست آن­ها خارج شود. چون بورژوازی هنوز شکل اصلی مبارزه را عوام­فریبی ارزیابی می­کند و نه بکارگیری قهر مستقیم دولتی ، هرچند که آن هم گاهی چهره کریه خود را نشان می­داد.                                                       مبارزه ادامه دارد!

درج، چاپ و نشر این نوشته با ذکر نام و منبع آن آزاد است!

تذکر: این اعلامیه توسط <آلترناتیوبرای ایجاد حزب کمونیست انقلابی>  تهیه  شده­، که در نشریه این سازمان <پرولتاریای انقلابی>  شماره 70 <ژوئیه 2017 > درج شده­است.

برای کسب اطلاعات بیشتربه سایت این سازمان مراجعه کنید:

prolrevol.wordpress.com      ia.rkp2017 @yahoo.com – iarkp.wordpress

ترجمه و تکثیر: <یکی ازفعالین چپ در وین – اتریش >

Kontaktadresse: Iran-Rat, Amerlinghaus, Stiftgasse 8, A-1070 Wien

Email:linksaktivist@gmx.at