شاهزاده زید رعد الحسین، کمیسر عالی کنونی سازمان ملل برای حقوق بشر، همصدا با گروه لوئیس آلماگرو در سازمان دولتهای آمریکایی، یکبار دیگر از مقام خود در این سازمان چندجانبه به مثابه یک اهرم بینالمللی برای جنایتکار معرفی کردن دولت بولیواری ونزوئلا استفاده کرده است. خورحه آرزا وزیر امور خارجه در روز ۱۱سپتامبر در شورای امنیت سازمان ملل این را محکوم کرد و از کارزار هدایت شده توسط دولت ایالات متحده سخن گفت. این تهاجم دیپلماتیک جدید الحسین علیه ونزوئلا را، در کنار برنامه آلماگرو،باید بخشی از استراتژی بینالمللی ایالات متحده برای گسترش تحریمها علیه اقتصاد ونزوئلا و مشروعیت بخشیدن به مقاصد ضدچاویستی برای خنثا کردن مجلس ملی مؤسسان، که وزنه مقابل نقشههای مداخلهگرانه است، درک کرد.
منبع: تلهسور
تارنگاشت عدالت
زید رعد الحسین، شاهزاده اردنی که مسؤول موضوعات حقوق بشر سازمان ملل است، دوباره درباره وضعیت ونزوئلا سمپاشی کرده و به برنامه مداخله در آن کشور دستآویز بیشتری داده است.
شاهزاده زید رعد الحسین، کمیسر عالی کنونی سازمان ملل برای حقوق بشر، همصدا با گروه لوئیس آلماگرو در سازمان دولتهای آمریکایی، یکبار دیگر از مقام خود در این سازمان چندجانبه به مثابه یک اهرم بینالمللی برای جنایتکار معرفی کردن دولت بولیواری ونزوئلا استفاده کرده است.
خورحه آرزا وزیر امور خارجه در روز ۱۱سپتامبر در شورای امنیت سازمان ملل این را محکوم کرد و از کارزار هدایت شده توسط دولت ایالات متحده سخن گفت که قصد آن توجیه سیاسی، دیپلماتیک و نظامی یک نوع «بردگی بشردوستانه» است.
اما مهمترین بخش دستور کار آنها مشارکت فعال در مداخله نظامی است که در کشورهای گوناگون به فجایع انسانی منجر شده است. الحسین نه فقط فرزند خاندان هاشمی است که بر پادشاهی اردن حکومت میکند، بلکه در دانشگاههای اروپایی تحصیل کرده و سفیر کشور پادشاهی در ایالات متحده، مکزیک و سازمان ملل بوده است. در نتیجه مقام او به عنوان سرپرست کمیسر عالی سازمان ملل برای حقوق بشر از نقطه نظر منشاء، نژاد و پیوندهای سیاسی با واشنگتن در خدمت نخبگان غربی قرار دارد.
و اینکه الحسین فردی است که در پی شکست لوئیس آلمارگو سرپرست سازمان دولتهای آمریکایی اکنون سعی دارد سطح تهاجم علیه ونزوئلا را در زمان و مکانی بالا ببرد که ونزوئلا در آن صدا و رأی قانونی دارد و عضو همان شورای حقوق بشر است و قبلاً ریاست آنرا داشته است.
شاهزاده اردنی طی دهه ۱۹۹۰ به عنوان رییس دیپلماتیک نیروهای حمایتکننده سازمان ملل که به مثابه یک آژانش متحد ناتو عمل میکرد و در جریان جنگ در یوگسلاوی از خارج «کمک بشردوستانه» «امداد به قربانیان» جعل مینمود و در فرودگاهها و مناطق مرزی که اکنون به نام کرواسی، بوسنی و هرزگوین میشناسيم «مناطق امن» به وجود می آورد، خدمت میکرد.
«عملیات ایجاد اعتماد» سازمان ملل که در آنزمان یک «کانال بشردوستانه» معرفی میشد، اینبار در معجون ضدچاویستی «میزگرد اتحاد دمکراتیک» و دولتهای متحد ایالات متحده ظاهر شده و پس از تحریمهای مالی دولت دونالد ترامپ که بخشی از یک دروغ بزرگ «بشردوستانه» است نقش کانونی گرفته است. الحسین ثابت کرده است که در ایجاد این سناریوهای مداخلات مرزی و لابیگری در سازمان ملل برای اعمال اقدامات به مثابه بخشی از یک «اجماع» تحت بردگی نخبگان ایالات متحده از طريق آژانسهای چندجانبه تجربه دارد.
همانطور که «مأموریت حقیقت» پیش از اين گفت: «اما کارنامه شاهزاده اردنی به همین جا ختم نمیشود. او همچنین در مرحله آخر مداخلات بشردوستانه سازمان ملل در لیبریا و جمهوری دمکراتیک کنگو-ملتهای آفریقایی که بیش از یک دهه درگیر جنگهای مزدوری بودند- نماینده شورای امنبت بود، زید در آنجا نیز به تحریمهای جنابتکارانه تحمیل شده توسط ایالات متحده و شورای امنیت سازمان مل به مثابه تنها راه «خروج «دولتهای ناکام» از شرایطی که در آن قرار دارند» مشروعیت بینالمللی میداد.
دلسی رودریگز رییس مجلس ملی مؤسسان ونزوئلا که قبلاً وزیر امور خارجه بود اظهارات مغرضانه الحسبن و گزارش او علیه ونزوئلا را رد و مداخله جدید کمیسر عالی حقوق بشر را محکوم نمود.
البته، این نخستنبار نیست که شاهزاده اردنی به حاکمیت ونزوئلا حمله میکند. اتهامات مستمر او درباره حقوق بشر توسط رسانههای محلی و بینالمللی به مثابه دستآویزی برای سمپاشی علیه پیشرفتهای دولت ونزوئلا در این عرصه، و مشروعیت دادن به خشونت ضدچاوزی احزاب سیاسی «نخست عدالت» و «اراده مردمی» که به مثابه آزمايشگاهی برای ائتلاف «میزگرد اتحاد دمکراتیک» که خود به عنوان متحد دولت ایالات متحده و شرکتها و بانکهای آمریکایی عمل میکنند، به کار گرفته میشود.
این استفاده ابزاری از حقوق بشر در آخرین گزارش کمیسر عالی مشهود است که او در آن به دادههای ساختگی «سازمان های غیردولتی» در خاک ونزوئلا، متحدین «میزگرد اتحاد دمکراتیک» در همایشهای «پرووا» و «پنال» (که پول آنها را گرینگوهای موقوفه ملی برای دمکراسی و آژانس ایالات متحده برای توسعه بینالمللی تأمین میکنند) و همچنین به فاکتهای ارايه شده توسط رسانههای اپوزیسیون در روند «تحقیق» درباره عملکرد دولت پیشین جنایتکار فراری لوئیزا اورتگا دیاز اشاره کرد. علاوه بر این، همانطور که رییس مجس ملی مؤسسان به درستی گفت شاهزاده اردنی «خشونت راست ونزوئلا علیه مردم را تأیید میکند.»
هم ارتقای آن گزارش و هم ارايه آن در آغاز ۳۶-مین اجلاس شورای حقوق بشر که میگوید «تحقیق من نشان میدهد که احتمالاً جنایات علیه بشریت ممکن است رخ داده باشد» که تلاش روشنی است برای بیرنگ ساختن مشارکت هیأت نمایندگی ونزوئلا در ژنو و حمایت از موضع نیکی هیلی نماینده ایالات متحده در سازمان ملل-یکی دیگر از مبلغین «مداخلات بشردوستانه»- مسخره میباشد.
این در سازمان دولتهای آمریکایی همتای خود را دارد که دوباره برای همراهی با آنچه که در ژنو گفته شد در صحنه است و میخواهد در پاسخ به خواست «اراده مردمی»-حزب سیاسی لئوپولد لوپز- درباره جنایات تخیلی علیه بشریت توسط دولت بولیواری علیه مردم ونزوئلا تحقیق کرده و از یک برنامه بینالمللی که هدف آن گسترش تحریمها علیه ونزوئلا است، بهرهبرداری کند. الحسین چندین بار با لیلین لینتوری (همسر لوپز) عکس گفته و با لوئیس آلمارگو در باره ونزوئلا تماس مستقیم داشته و یکی از مدافعان اصلی لوپز بود. اینها نشانههایی است که پیوند او با «اراده مردمی»، بازندگان انتخابات گذشته را نشان میدهد.
این تهاجم دیپلماتیک جدید الحسین علیه ونزوئلا را، در کنار برنامه آلماگرو،باید بخشی از استراتژی بینالمللی ایالات متحده برای گسترش تحریمها علیه اقتصاد ونزوئلا و مشروعیت بخشیدن به مقاصد ضدچاویستی برای خنثا کردن مجلس ملی مؤسسان، که وزنه مقابل نقشههای مداخلهگرانه است، درک کرد. این همچنین به تضعیف و تحریک دوره ریاست جمهوری نیکولاس مادورو براساس موضوع «حقو بشر» لحن و اهمیت ژئوپليتیک میدهد.
برگرفته از «مأموریت حقیقت»، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷
https://www.telesurtv.net/english/opinion/UN-High-Commissioner-for-Human-Rights-Intervention-Expert-20170924-0009.html
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 