منبع: نویه راینیشه تسایتونگ

نويسنده: راینر روپ

تارنگاشت عدالت

برای برخی‌ها تروریست و برای برخی‌دیگر مبارز راه آزادی. این جمله اساسی در مورد مناقشه روهینگیا نیز صدق می‌کند. گروه‌های مسلح اقلیت مسلمان در میانمار برای مبارزین خود پول، تعلیم و سلاح دریافت می‌کنند. ولی آیا واقعاً هدف آنان استقرار یک حکومت اسلامی است؟  این گروه‌های مسلح مسلمان کیستند که با حمله به ایستگاه‌های پلیس  و آتش زدن دهکده‌های بودائی از اکتبر سال گذشته ایالت بحران زده راخین را بی‌ثبات کرده‌اند؟ آیا آنها مبارزین آرمان‌خواهی هستند که بخاطر اقلیت مظلوم مسلمان روهینگیا دست بمبارزه زده‌اند؟ این برداشت را می‌توان غالباًدر رسانه‌های غربی بازیافت که در  مورد وضعیت اقلیت مسلمان روهینگیا طی مقالات ترحم‌بر‌انگیزی، انگیزه شورشیان را صادقانه معرفی می‌کنند.

ویا این‌که این به اصطلاح «مبارزین راه آزادی» اسلام‌گرایان متعصب محلی هستند که توسط جهادگرایان خارجی تعلیم داده شده و رهبری می‌گردند. مخالفین آنان ادعا می‌کنند که آنها ملاحظه‌ مردم غیرنظامی و ساده، زن ویا کودک، تعلق به اکثریت بودائی یا اقلیت مسلمان را نمی‌کنند در حالی که مدعیند از گروه آخر حمایت می‌نمایند. هدف آنان بی‌ثبات سازی و بی‌امنیتی ایالت است تا دولت مرکزی ناتوان گردیده و در دراز مدت جدائی راخین از میانمار تحقق یابد. مثلاً برنده جایزه نوبل صلح و عملاً رئیس جمهور کشور خانم آئونگ سان سوشی در رابطه با راخین دارای این نظر است. نظر او مورد تائید مسکو و پکن نیز هست.

هدایت محافل ذی‌نفع در خارج
طبق این نظر مسئله در راخین برسر تروریست‌های اسلامگرا است، که از طرف محافل ذی‌نفع در خارج هدایت شده و مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند تا روابط نزدیک‌تر سیاسی، نظامی و اقتصادی بین چین و میانمار را تیره ساخته و یا حتا مانع شوند، زیرا راخین بدلایل زمین‌شناسی  برای تحقق ساختمان لوله‌های نفت و گاز از خلیج بنگال  در غرب چین ایالت کلیدی  محسوب می‌شود و پکن برای بهبود امنیت تامین انرژی خود می‌تواند از طریق آن بر آنپاس دریائی تنگه «مالاکا» چیره شود.

در ابتدا مبارزین روهینگیا نام «حرکت الیقین» را به خود اطلاق کرده بودند که به معنی «جنبش اعتقادی» است. این جنبش پس از بزرگترین غلیان خشونت میان گروه‌های اسلامی و بودائی در راخین در سال ۲۰۱۲ تاسیس شد. آنها در ابتدا گمنام باقی‌ماندند تا این‌که در اکتبر سال ۲۰۱۶پس از این‌که اعضای آن برخی ایستگاه‌های پلیس و پاسگاه‌های مرزی را مورد حمله قرار دادند و ۹ پلیس را بقتل رساندند شهرت یافتند. با این‌حال این جنبش نام خود را تغییر داد تا نزدیکی خود با اسلام‌گرائی عربی را کتمان سازد.

افرادی که در حال حاضر در راخین مبارزه می‌کنند خود را «ارتش رهائی بخش روهینگیا در آراکان (نام سابق ایالت راخین) ARSA می‌نامند.

البته کنشگران ARSA و حامیان خارجی آنان مدام ادعا می‌کنند که مبارزین روهینگیا تروریست نیستند زیرا تنها به نیروهای امنیتی و دولتی حمله می‌کنند ولی این طور که به نظر می‌رسد عکس آن صادق است. مثلاً BBC انگلیسی روز ۴ سپتامبر سال جاری با استناد به «نای پی تاو» در مورد شبیخون یک گروه ARSA به دهکده بودیستی «مائونگ‌تاو» در ایالت راخین در روز ۳ اکتبر گزارش داد. ساعت ده شب گروهی متشکل از ۳۰ جنگجوی ARSA در پناه تاریکی شب وارد دهکده شده و دست به تیراندازی زده بودند. یک ساعت بعد که نیروهای امنیتی و انتظامی وارد دهکده شدند مبارزین ARSA  دست به عقب زدند ولی قبل از آن کلبه‌ها و خانه‌های دهکده را به آتش کشیدند.

بنابر تحلیل گروه بین‌المللی بحران در بروکسل ICG مبارزین ARSA کراراً مردم عادی دهکده‌های بودائی را مورد حمله قرار داده و دست به کشتار آنان زده و خانه‌های آنان را به آتش کشیده بودند. در مقابل دولت و پلیس (مثل همیشه در این نوع موارد) دهکده‌های روهینگیائی که گویا جنگجویان ARSA  را پناه داده بود به آتش کشیدند. در اینجا بعنوان نتیجه‌گیری می‌توانیم بگوئیم که مبارزین ARSA که مردم بی‌گناه، زن و بچه مردم را هدف حملات خود قرار می‌دهند، فارغ از انگیزه‌های والای آنان که در غرب تبلیغ می‌گردد، به حق تروریست نام گرفته‌ اند. ولی آیا آنها آنطور که دولت میانمار اعلام می‌کند تروریست‌های اسلامی هستند؟

هرچند روابط حسنه بین ARSA و گروه‌های مختلف تروریست‌های اسلامی در خاورمیانه دقیقاً بطور مستند به اثبات نرسیده ولی شواهد بسیار زیادی در تائید این مورد در دست است. مثلاً گروه‌های جهادگرای بین‌المللی مانند طالبان، داعش و یا القاعده فعالانه در باره وضعیت ARSA موضع‌گیری می‌کنند و بشدت در وبسایت‌های خود رفتار بیرحمانه علیه مردم روهینگیا را محکوم ساخته و خواستار «گرفتن انتقام از میانمار و مردم بودائی آن» می باشند. طبق تحلیل گروه بین‌المللی بحران در بروکسل این‌طور به نظر می‌رسد که ARSA دارای شبکه مشترک با دیگر گروه‌های بین‌المللی جهادگرا است.

گروه‌تروریستی ARSA در عربستان سعودی تاسیس شد؟
با استناد به این گزارش گروه بین‌المللی بحران، بنگاه خبرگزاری رویترز  در دسامبر سال ۲۰۱۶ گزارش کرد که گروه تروریستی ARSA در عربستان سعودی تاسیس شد و تعلیمات نظامی جهادگرایان از طرف عربستان سعودی و پاکستان رهبری و حمایت مالی شده است. بنابر اظهارات گروه بین‌المللی بحران، اعضای واحدهای  ARSA که از اسلام‌گرایان روهینگیا تشکیل شده بود و در اکتبر ۲۰۱۶ سه پاسگاه مرزی  در میانمار را مورد حمله قرار داده و ۹ نفر از افراد پلیس را بقتل رساندند، افرادی بودند که رابطه آنان با عربستان سعودی و پاکستان محرز می‌باشد.

طبق این گزارش رهبر گروه فردی بنام عطاﷲ بود که در کراچی بدنیا آمده و پدرش از مهاجرین روهینگیا می باشد. در کودکی همراه پدرش به مکه سفر کرده بود و در آنجا بزرگ شده و به اسلام افراطی روی آورده بود. او در آنجا به اتفاق ۲۰ فرد دیگر از شهروندان روهینگیائی تعلیمات جنگ پارتیزانی دریافت کرد. این گروه ظاهراً هسته اصلی تروریست‌های اسلامی را که امروز ایالت راخین را بی‌ثبات ساخته تشکیل دادند. علاوه برآن در مکه یک «شورای خبرگان» متشکل از مهاجرین روهینگیائی وجود دارد که عملیات نظامی تروریست های ARSA در میانمار را از نظر سیاسی کنترل می‌کند.

در ویدئویی که در وب‌سایت ARSA بنمایش گزارده شده، رهبر گروه عطاﷲ لاف می‌زند که اکنون صدها نفر از جوانان روهینگیا که سرشار از نفرت علیه بودائیان هستند به گروه او پیوسته‌اند. اسلام‌گرایان روهینگیا که در دیگر مناقشات بین‌المللی تجربه جنگی پیداکرده‌اند  و همین‌طور جنگجویان افغانی و پاکستانی تعلیمات جوانان را بعهده گرفته‌اند. این تعلیمات شامل اسلحه‌شناسی و تاکتیک‌های پارتیزانی می شود و اهمیت ویژه‌ای برای تولید مستقلانه مواد منفرجه و همین‌طور تله‌های انفجاری ابداعی قائل است.

روی‌آوردن جوانان به ARSA ظاهراً غلّوآمیز نیست زیرا تنها این‌طور می‌توان توضیح داد که روز ۲۵ اوت سال جاری ARSA چگونه توانست به ۳۰ پاسگاه پلیس و ارتش حمله کند و ۱۲ پلیس را بقتل رساند. بگفته طعنه آمیز گروه بین‌المللی بحران، با این عملیات  ARSA «مشروعیت و توان خود برای حمله» را به ثبوت رسانید و لذا غیر محتمل است که این تروریست‌ها در آینده نگران کمک‌های مالی بعدی برای شبیخون‌های مرگبار خود باشند.

برای فرار از تشدید خشونت هردو سو، بسیاری از مردم روهینگیا به بنگلادش فرار می‌کنند. در آنجا زیرساختارهائی در انتظار جوانان روهینگیاست که از طرف عربستان سعودی حمایت مالی شده و به کمک آن باید آنها تحت تاثیر تبلیغات اسلامی رادیکال وهابیون قرار گرفته و مبدل به آلت قتاله مطیع آنها گردند. زیرا در دراز مدت باید حداقل به بنابراظهارات ویدئوئی رهبر نظامی ARSA عطاﷲ و گروه وی ایالت راخین در میانمار یک «کشور مستقل اسلامی» شود.

ولی این راه هنوز بسیار دور است و نیاز به تعداد زیادی سرباز ساده جهادگرا دارد. طبق اطلاعات وب‌سایت انتقادی آمریکائی MofA در روز ۲۶ آوریل سال جاری عربستان سعودی سنگ بنای آن را نهاده است و تضمین کرده که مخارج یک پروژه بسیار عظیم با بودجه یک میلیارد دلار برای ساختن ۵۶۰ مسجد و مدارس ایلامی وابسته به آن را در بنگلادش تقبل نماید.

دیکتاتوری سعودی در قالب یک سلطنت اسلامی از سال ۱۹۷۹ تقریباً ۷۰ میلیارد دلار خرج چنین مساجد و مدارسی در سطح جهان نموده. در این مساجد و مدارس فقط و فقط وهابیسم خشونت‌بار سعودی، نوعی تعبیر اسلامی که هیچ نظر دیگری را در کنار خود تحمل نمی‌کند تدریس و تبلیغ می‌گردد.

و در این هنگام درگیری در محل کماکان ادامه دارد. بنابرگزارشات اخیر دولت میانمار،  ۴۵ دهکده و قریه در راخین (با اهالی مسلمان و یا بودائی) به آتش کشیده شده است. بنابر گزارش سخنگوئی بنام «زاو هتای» در شمال راخین از ۴۷۱ دهکده ۱۷۶ دهکده کاملاً متروک گردیده و در ۳۴ دهکده دیگر حداقل بسیاری از مردم آن فرار کرده‌اند. این سخنگو تاکید کرد که همه مردم مسلمان مناطق مسلمان نشین کشور را بصوب بنگلادش ترک نکرده‌اند.

ولی کسانی که به بنگلادش فرار کردند یا با شورشیان در ارتباطند و یا زنان و کودکانی هستند که از این درگیری فرار کرده‌اند. طبق آمار رسمی  در راخین از ۲۵ اوت سال جاری ۴۳۲ نفر بقتل رسیده‌اندکه اغلب آنها از اعضای گروه شورشی اند.

باید نفوذ چین در میانمار از بین برود
چین که دارای روابط بسیار نزدیکی با دولت میانمار است، صریحاً عملیات ضدتروریستی دولت علیه ARSA در راخین را تائید می‌کند و آن را «مسئله داخلی» یک کشور مستقل می‌داند. ایالات متحده آمریکا و هم‌پیمانانش که خواستار عقب‌راندن نفوذ چین در میانمار هستند مایلند این مناقشه را با شعارهای انساندوستانه بکمک سازمان ملل متحد به یک مسئله بین‌المللی مبدل سازند.

در این راه رسانه‌های غربی از طریق پخش افسانه‌های تبلیغاتی هولناک به کمک آنها پرداخته‌اند. دولت ایالات متحده هم‌اکنون فراخوانی برای «حفاظت از مردم غیرنظامی» راخین اعلام کرده. این یک گام شوم اول است که کراراً در گذشته با بهانه کذائی به اصطلاح مسولیت حفاظتR2P برای توجیه و آماده کردن شرایط دخالت‌های نظامی مورد استفاده قرار گرفته تا ممنوعیت حملات نظامی سازمان ملل متحد دور زده شود.