خسرو خاک بین
سازماندهی خود کمونیسم به میانجی شقاق افکنی درون جامعهی مدنی، سازماندهی انضمامی خود کمونیسم، دقیقاً به معنای برقرار کردن نسبتی تشکیلاتی است با معضلات و جنبشهای اجتماعی از منظر سیاست طبقاتی، یعنی همان منظری که جامعهی مدنی هر دو ساحتش را کتمان میکند: ساحت سیاست و ساحت طبقه.


