خروسهای شیشه ای
در سایه روشن رویا و مرگ
می خوانند؛
ما را
به قلب لحظه مجروح
می کشانند؛
به حرکت سن در خوشه های گندم
که کلاغ را
به سایه بدل میکند
و مترسک را به تصویر.
در لحظه های مجروح
حادثه ای
دلت را لای روزنامه می پیچد
و ترا در عمق آینه
به تماشای حرکت سن
در شیارهای چهره می نشاند.
در لحظه های مجروح
گلهای یاس با شعله ای بنفش
می سوزند
و تیک تاک ساعت دیواری
پژواکی بی پایان دارد.
از عمق آینه قناری تنها
جفت گم شده اش را
می خواند
و سرک می کشد
از لای روزنامه
سایه ای.
احمد خزاعی
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 
2 پاسخ به “در لحظه های مجروح – احمد خزاعی”
این رتبه بندی متاسفانه بی طرفانه به نظر نمی رسد. چرا که این شعر بارها مورد ستایش و تحسین شایسته ترین شاعران و نویسندگان معاصر و به ویژه اقایان مجابی، محمد مختاری، اشکوری و سپانلو ان را به عنوان شعری متمایز در میان ۲۰۰ شعر برگزیده پس از نیما در مجوعه شعری به همین نام چاپ کرده است. سابقه ندارد هیچ شعری در این سایت تنها یک امتیاز بگیرد و شعر دیگری از من نیز که در بخش دریافتی منتظر چاپ بوده همزمان و احتمالا از طرف همان شخصیت به بندی مشابهی دریافت کرده است. خوب است دوستی که مرتکب این رتبه بندی شده اند ملاک قضاوت خود را در همین جا بیان کنند. بسیار سپاسگزار خواهم شد.
لایکلایک
قابل توجه دوستی که به این شعر پائین ترین امتیاز را داده اند. این شعر در سال ۱۳۶۲ در مجله دنیای سخن به چاپ رسید و از سوی نویسندگان آن مجله به عنوان سبکی نو در شعر فارسی مورد استقبال قرار گرفت. نام این نویسندگان: نویسندگان آقایان مجابی، اشکوری و محمد مختاری، یکی از قربانیان قتلهای زنجیره ای. همچنین آقای محمد علی سپانلو در کتاب «برگزیده شعر نو» (متاسفانه اسم دقیق کتاب خاطرم نیست)، به چاپ رسیده است. گمان نمی کنم آنقدر سطح آن پایین باشد که فقط یک امتیاز بیاورد. البته در هنر به طور اعم و در شعر به طور اخص ملاک قضاوت قبل از هر چیز ذوق و سلیقه افراد است. با سپاس بسیار از این که شعر را خواندید و در موردش قضاوت کردید. احمد خزاعی رایا نشانی من:
a.khazei@sbcglobal.net
لایکلایک