
دومنیکو لوزورد برجسته ترین تاریخ نگار مارکسیست ایتالیا در 28 ژوئن 2018گذشت . او در 14 نوامبر 1941 در سانیساندرو دی باری ایتالیا متولد شد. در سال 1963 دکترای خود را از دانشگاه اربینو دریافت کرد . او استاد فلسفه در دانشگاه اربینو و نیز رئیس انجمن بین المللی هگل مارکس برای اندیشه دیالکتیکی بود .
دومنیکو لوزورد برجسته ترین تاریخ نگار مارکسیست ایتالیا در 28 ژوئن 2018گذشت . او در 14 نوامبر 1941 در سانیساندرو دی باری ایتالیا متولد شد. در سال 1963 دکترای خود را از دانشگاه اربینو دریافت کرد . او استاد فلسفه در دانشگاه اربینو و نیز رئیس انجمن بین المللی هگل مارکس برای اندیشه دیالکتیکی بود .
لوزوردو عبارت توتالیتاریانیسم را به ویژه در کارهای هانا ارنت مورد انتقاد قرار داد. او استدلال می کرد که توتالیاربانیسم با ریشه تئولوژی مسیحی عبارتی چند لایه است و به کار بردن آن در فضای سیاسی مستلزم استفاده از نمادسازی گرایی انتزاعی است که عناصر جدا شده از واقعیت تاریخی را برای برابر قرار دادن رزیم های فاشیسم و اتحاد شوروی مورد استفاده قرار می دهد و بیشتر از آن که ناشی ار تحقیق روشنفکرانه باشد ، در خدمت کمونیسم ستیزی روشنفکران عصر جنگ سرد قرار دارد .
لوزوردو لیبرالیسم : یک ضد تاریخ را نوشت که به شدت منتقد سنت های روشنفکری اروپایی است . او استدلال می کند که لیبرالیسم ، که بر اهمیت آزادی فردی تاکید می کند، با تاریخ طولانی از محروم کردن مردم از حقوقشان مشخص می شود که به نژاد پرستی ، بردگی و نسل کشی منجر می شود.
لوزوردو تاکید می کند که ریشه های فاشیسم و سوسیالیسم ملی را باید در آن چه سیاست های » استعمارگرانه» و «امپریالیستی» غرب دیده می شود یافت. او موضع روشنفکری و سیاسی روشنفکران مدرنیته را مورد بررسی قرار می دهد . به نظر او ، کانت و هگل بزرگترین متفکران مدرنیه بودند ، در حالی که نیچه بزرگترین منتقد آن بود .
لوزردو از مارکسیست های شناخته شده معاصر در ایران نیز هست که آثاری از او اعم از مقاله و کتاب به فارسی بر گردانده و منتشر شده است .
آثار لوزوردو :
خود سانسوری و سازش در اندیشه سیاسی کانت 1983
هگل ، مسئله ملی ، احیا . مفروضات و پیشرفت های مبارزه سیاسی 1983
بین هگل و بیسمارک . انقلاب 1848 و بحران فرهنگی المان 1983
در صدمین سال تولد گنورگ لوکاچ 1885-1985همراه با پاسکال سالوچی و لیویو شیرولو 1986
مارکس و انتقاد های او 1987
مصیبت المان و تصویر هگل 1987
دگر دیسی مدرن 1986 اصلاح شده در 1988
هگل ، مارکس و سنت آزادی . آزادی ، برابری ، دولت 1988
غروب غرب ؟ 1989
مردم شناسی ، عمل ، رهایی 1990
نابرابری – برابری 1989
عمل . چگونه خود را در جهان شرقی کنید 1991
جامعه ، مرگ ، غرب . هایدگر و ایدئولوژی جنگ 1991
هگل و آزادی های مدرن 2011
انقلاب فرانسه و قلسف کلاسیک المان1993
دموکراسی بناپارتیسم . پیروزی و نزول رای عمومی 1993
مارکس و قرن بیستم تاریخی2009
گرامشی و ایتالیا 1992
جمهوری دوم ، آزادی ، فدرالیسم ، پسا فاشیسم 1994
نویسنده ، بازیگر ، اقتدار1996
ریوزیونیسم تاریخی
اتوپیا و وضعیت استثنا . در باره تجربه تاریخی سوسیالیسم واقعی 1996
ظهور و سقوط جمهوری ها 1997
لنین و قرن بیستم 1997
متافیزیک ، جهان پنهان 1997
انتونیو گرامشی از آزادی خواهی تا «کمونیسم انتقادی» 1997
از برادران اسپاونتا تا گرامشی ، برای تاریخ سیاسی –اجتماعی خوش شانسی هگل در ایتالیا1997
هگل و گرامشی . فلسفه و مسئله ملی بین انقلاب و ارتجاع 1997
نیچه 1998
از خاورمیانه تا بالکان.طلوع خون قرن امریکایی 1999
بنیادگرایی 1999
اتحاد جماهیر شوروی . تعادل یک تجربه 1997
فرار از تاریخ ؟1999 و بعد فرار از تاریخ انقلاب روسی و انقلاب چینی امروز 2005
چپ ، چین و امپریالیسم 2000
تاریخ پنجاه ساله جمهوری خلق چین 2001
از نظریه دیکتاتوری پرولتاریا تا گولاگ ؟ در ترجمه و مقدمه مانیفست حزب کمونیست کارل مارکس و فردریش انگلس 2003
تضاد لیبرالیسم 2005
سنت فلسفی ناپلی و انجمن ایتالیایی برای مطالعات فلسفی 2006
مشروعیت و نقد مدرن . درباره مارکسیسم انتونیو گرامشی 2007
زبان امپراطوری . واژگان ایدئولوژی امریکایی 2007
استالین . تاریخ و نقد یک افسانه سیاه 2008
عدم خشونت . حکایتی خارج از افسانه 2014
علاقمندان می توانند ترجمه کتاب استالین او را از این آدرس ها دریافت و مطالعه کنند
لطفا نگاه کنید به جستجو در مجله هفته در مورد دومه نیکو لوسوردو


2 پاسخ به “دومنیکو لوزردو تاریخ نگار مارکسیست درگذشت”
یادش زنده بماند. مقاله های دومینیکو لوسوردو معمولاً در مرکز پژوهشهای جهانی سازی منتشر می شد و من نیز شانس آن را داشتم که چند مقاله از او ترجمه کنم. ولی مدت مدیدی بود که چیزی از او منتشر نمی شد. احتمالاً با بیماری دست و پنجه نرم می کرده.
در فهرست آثار او در اینجا دست کم جای یکی از آثار او خالی ست : «علیه تاریخ لیبرالیسم» ترجمۀ فرانسه Contre-Histoire du Libéralisme سال 2006. خیلی دوست داشتم که این کتاب را دست کم بخش هائی از آن را بفری ترجمه کنم ولی متأسفانه به دلیل کپی رایت و تحریمی که روی ایران سنگینی می کند که تنها به تحریمهای اعلام شده محدود نمی شود، و به دلیل ساسیت حمایت تروریسم از سوی کشور فرانسه و حضور گروه های ایرانی مبتذل و سرمایه دارهای ایران که پیوسته سالانه ده ها میلیارد دلار از ایرانی به کشورهای اروپائی و غربی خارج می کنند (یعنی درآمد فروش کالاهایشان در ایران را به ایران بازنمی گردانند) فعالیتهای فرهنگی تقریباً به نقطۀ صفر رسیده است و ما در غرب حزب کمونیست ایرانی و یا دارو دستۀ متشکل کمونیستی که بتواند ابزار کار مبارزۀ طبقاتی در اختیار داشته باشد و به مبارزین کمونیست در مبارازاتشان چارچوب مؤثری بدهد وجود ندارد. اختناق دستگاه دین اسلام و بورژوازی معامله گر که صاحب اصلی درآمد نفت ایران است از یکسو و کپی رایت از سوی دیگر، حتا کار ترجمۀ داوطلبانه و رایگان را نیز، می توانم بگویم، که ممنوع کرده و مجازات خواهد کرد. این است مفهوم واقعی حقوق بشر و آزادی بیان ( برای مثال در فرانسه).
حمید محوی
لایکلایک
یادش زنده بماند. مقاله های دومینیکو لوسوردو معمولاً در مرکز پژوهشهای جهانی سازی منتشر می شد و من نیز شانس آن را داشتم که چند مقاله از او ترجمه کنم. ولی مدت مدیدی بود که چیزی از او منتشر نمی شد. احتمالاً با بیماری دست و پنجه نرم می کرده.
در فهرست آثار او در اینجا دست کم جای یکی از آثار او خالی ست : «علیه تاریخ لیبرالیسم» ترجمۀ فرانسه Contre-Histoire du Libéralisme سال 2006. خیلی دوست داشتم که این کتاب را دست کم بخش هائی از آن را بفری ترجمه کنم ولی متأسفانه به دلیل کپی رایت و تحریمی که روی ایران سنگینی می کند که تنها به تحریمهای اعلام شده محدود نمی شود، و به دلیل ساسیت حمایت تروریسم از سوی کشور فرانسه و حضور گروه های ایرانی مبتذل و سرمایه دارهای ایران که پیوسته سالانه ده ها میلیارد دلار از ایرانی به کشورهای اروپائی و غربی خارج می کنند (یعنی درآمد فروش کالاهایشان در ایران را به ایران بازنمی گردانند) فعالیتهای فرهنگی تقریباً به نقطۀ صفر رسیده است و ما در غرب حزب کمونیست ایرانی و یا دارو دستۀ متشکل کمونیستی که بتواند ابزار کار مبارزۀ طبقاتی در اختیار داشته باشد و به مبارزین کمونیست در مبارازاتشان چارچوب مؤثری بدهد وجود ندارد. اختناق دستگاه دین اسلام و بورژوازی معامله گر که صاحب اصلی درآمد نفت ایران است از یکسو و کپی رایت از سوی دیگر، حتا کار ترجمۀ داوطلبانه و رایگان را نیز، می توانم بگویم، که ممنوع کرده و مجازات خواهد کرد. این است مفهوم واقعی حقوق بشر و آزادی بیان ( برای مثال در فرانسه).
حمید محوی
لایکلایک