مومیا ابوجمال
منبع: دنیای جوان
تارنگاشت عدالت

در حال حاضر در بسیاری از گفت‌وگوهای رسمی و علنی در ایالات متحده آمریکا درخواست «موضع‌گیری‌های مافوق جناحی» مرتب تکرار می‌شود. مثلاً دو فراکسیون سیاسی تعیین کننده کشور، یعنی دمکراتها و جمهوری‌خواهان همکاری مشترک و فراجناحی خود را اینطور درک می‌کنند که «مشترکاً مسايل را بین خود حل کنند.»

در مورد رفتار فراجناحی بیش از پیش این خبرگان کنسرن‌های رسانه‌ای و محافل روشنفکری هستند که بسیار چشم‌گیر عمل می‌کنند و به «فقدان نجابت» در سیاست‌های اخیر آمریکا معترض اند. این رویکرد در عمل به چه صورت است؟ فراخوانی ملتمسانه که از سیاستمداران می‌خواهد «رفتار بهتری» از خود نشان دهند. در پس این فراخوان این توقع نهفته که احزاب باید به نفع پشتيبانان و اربابان خود با یکدیگر متحد شده و هر چه بیش‌تر ثروت ملت را به جیب آنان روانه سازند که نهایتاً به معنی تشدید جنگ علیه فقرا، بی‌نوایان، مهاجرین و اساساً فرودستان می‌باشد.

خبرگان غنی از مدت‌ها پیش از این سیاست استقبال می‌کردند که مانع از پیدایش وحدت در بین مردم شده و با طرح مسايل جنبی بین آنان نفاق افکنند. تفاوت‌هايی چون تعلقات نژادی، سنی، زبانی و یا موقعیت‌های اجتماعی همیشه مورد استفاده قرار گرفته تا کارگران را تحریک کرده و علیه یکدیگر بشورانند. وقتی طبقه حاکمه هراس ستم‌ديدگان را در قبال یکدیگر تشدید می‌کند، هدفش چیز دیگری جز از تحکیم تفوق قدرت طبقاتی خود نیست.

و این درست همان درسی است که امروز «ترامپیسم» به ما می‌آموزد و ريیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ در این صحنه تنها نیست. هرکس که سیاست ترامپ را مردود می‌شمارد، زیرا او با ایجاد هراس نژادپرستانه برای ساختمان دیواری در امتداد مرز مکزیک تبلیغ می‌کند، بد نیست مطالعه مجدد مقاله روزنامه دیلی نیوز ۲۳ آوریل ۲۰۰۶ را به او نوصیه کرد. در این مقاله روزنامه نیویورکی نقل‌قولی از سناتور وقت خانم هیلاری کلینتون ارايه کرده بود که در رابطه با مکزیک گفته بود: «ما به يک ديوار نياز داريم.»

این مسأله نشان می‌دهد که

مبارزه علیه مهاجرین و فراریان، فراحزبی صورت می‌گیرد، زیرا هر دو جناح سیستم دو حزبی ایالات متحده به یک اندازه هراس از مهاجرین را تشدید می‌کنند تا مردم انتخاب کننده را به سوی خود جلب نمایند. سیاست‌های «فراحزبی» آنان در سال ۱۹۹۴ قرارداد تجارت آزاد NAFTA را، و قبل از آن در سال ۱۹۹۲ قرارداد مبارزه با تروریسم و قانون مجازات مرگ مؤثر AEDPA و قبل از آن در سال ۱۸۸۲ قانون جلوگیری از ورود مهاجرین چینی زیر نام قانون جلوگیری از ورود چینی‌ها و تعداد دیگری از قوانین و قراردادهای مشابه دیگر  به ارمغان آورده بود.

لذا منظور از برخورد «فراجناحی» سرکوب برهنه و تشدید فشار است که شغال‌های خبرگان سیاسیِ قدرت، با لبانی خندان و دندان‌های سفید درخشان قصد غالب کردن آن را به ما دارند.