تارنگاشت عدالت

لئون لدرمن مجبور شد مدال نوبل خود را در فیزیک برای پرداخت هزینه‌های بسیار بالای مراقبت بهداشتی-درمانی بفروشد

در روز ۳‌ اکتبر، لئون لدرمن پس از چندین سال زوال عقل (دمانس) که شامل از دست رفتن حافظه می‌شد، در سن ۹۶ سالگی درگذشت. او در سال ۱۹۸۸ برای کشف ذرات زیر-اتمی موسوم به میون نوترینو جایزه نوبل را در فیزيک دریافت کرد.

چیزی که درگذشت یکی از غول‌های فیزیک ذره‌ای را اندوهبار می‌کند این است که او در سال ۲۰۱۵ مجبور شد مدال نوبل خود را از طريق مزایده بفروشد، زیرا نمی‌توانست صورتحساب مراقبت طبی خود را بپردازد. او و همسرش از مزایده ۷۶۵ هزار دلار به دست آوردند- و لدرمن با آن توانست چند سال دیگر زنده بماند.

اِلن کار لدرمن، همسر او به آسوشیتدپرس گفت: «چیزی که او واقعاً دوست داشت مردم بودند، سعی می‌کرد به آن‌ها آموزش بدهد و کمک کند آن‌ها کار در عرصه علوم را بهتر درک کنند.»

لدرمن در سال ۱۹۲۲ در یک حانواده مهاجر اوکرائینی به دنیا آمد، در جنگ جهانی دوم جنگید و سپس در دانشگاه کلمبیا دکترای خود را تمام کرد. او به یکی از غول‌ها در عرصه جدید ذرات زیر-اتمی مبدل شد. او سرپرست «آزمایشگاه شتاب‌دهنده ملی فرمی» معروف به «فرمی‌لب» در دانشگاه شیکاگو بود.

مایکل ترنر، پرفسور در دانشگاه شیکاگو در بیانیه‌ای گفت: «

او سهم فوق‌العاده‌ای در شناحت ما از نیروها و ذرات اساسی طبیعت داشت. اما هم‌چنین یک رهبر بسیار پیش‌تر از زمان خود در آموزش علم، و عمل به مثابه سفیر علم در سراسر جهان، و قرار دادن تحقیق پایه در خدمت خیر ملی بود.»

کتاب سال ۱۹۹۳ لدرمن به نام «ذره خدا: اگر گیتی پاسخ است، پرسش چیست؟» او را مشهور کرد و نام رایج اما بد فهمیده شدۀ «بوزون هیگز»* را به چیزی داد که نهایتاً در سال ۲۰۱۲ کشف شد.

واقعیت خشن مراقبت بهداشتی در ایالات متحده
اما چرا این شخصیت برجسته مجبور شد مدال نوبل پربهای خود را بفروشد؟

لدرمن پس از دریافت نوبل مشترک با ملوین شواترز و جک استاینبرگر در سال ۱۹۸۸، با پول جایزه در نزدیکی شهر کوچک «دریگز» در شرق ایالت آیداهو یک کلبه چوبی خرید. او و همسرش برای اسکی و اسب‌سواری به آنجا می‌رفتند. آن‌ها در سال ۲۰۱۱ پس از این‌که او از دست دادن حافظه را- که یکی از نشانه‌های زوال عقل است- آغاز کرد، به آنجا نقل‌مکان کردند.

اما

نظام مراقبت بهداشتی ایالات متحده، که عمدتاً بر الگوی بیمه‌ای قرار دارد که در هند پیش برده می‌شود، نیازهای او را تأمین نمی‌کرد. مراقبت از بیماری شبیه لدرمن و نگه‌داری از او در خانه سالمندان به ندرت تحت پوشش بیمه شخصی قرار دارد- و لدرمن شدیداً به آن نیاز داشت.

در نتیجه، او و همسرش مدال نوبل را در یک مزایده عمومی فروختند. این به آن‌ها کمک کرد هزینه فزاینده مراقبت تخصصی را که مورد نیاز لدرمن بود، بپردازند.

هزینه‌های پزشکی در ایالات متحده یکی از بالاترین‌ها در جهان است. به عنوان مثال، تنها یک روز اقامت در بیمارستان در ایالات متحده ۵۲۲۰ دلار، در استرالیا ۷۶۵ دلار، در اسپانیا ۴۲۴ دلار و در بریتانیا (که دولت طب ملی رایگان را برای همه تأمین می‌کند) مقدار تقریباً ناچیزی هزینه دارد. اکثر کارشناسان و فعالین به این اشاره می‌کنند که هزینه بالای مراقبت بهداشتی در ایالات متحده به علت پیوند دو بازیگر خصوصی مسلط- شرکت‌های بیمه و شرکت‌های داروسازی- می‌باشد.

برای هندی‌ها، داستان لدرمن یک یادآور دیگر از بدی‌های الگوی مراقبت بهداشتی بیمه-محوری است که اخیراً از سوی دولت دوست سرمایه‌داران تحت رهبری نارندرا موودی به اجرا گذاشته شده است.

https://www.newsclick.in/us-nobel-winner-who-sold-his-medal-meet-medical-bills-dies

————————————
* عدالت: نگاه کنید به «اهمیت «ذره خدا» در چیست؟»:

https://fa.euronews.com/2013/07/18/atom-smashing-at-cern-what-does-it-mean-to-us-

«بوزون هیگز چیست؟»:

http://www.noojum.com/other-news/75-other-news/4887-bosson-higgs.html