منبع: نیوزکلیک
تارنگاشت عدالت

آن‌ها در دوران گذشته با کشتی از اروپا آمدند. تقریباً هر کشور جهان را مستعمره کردند. گرچه اکثر آن‌ کشورها در قرن گذشته استقلال کسب کردند، اما استعمار برای ملت‌هایی که هنوز عدم توازن قدرت را تجریه می‌کنند به هیچ‌وجه یک خاطرۀ دور نیست.

در این بستر است که شماری از تحلیل‌گران از جنوب جهان گسترش فن‌آوری‌های اینترنتی از شمال را با بدبینی بررسی می‌کنند. آیا این نوع جدیدی از امپریالیسم است، که نه به وسيلۀ ملت-دولت‌ها، بلکه از سوی شرکت‌های فن‌آوری اعمال می‌شود؟

رناتا آویلا از گواتمالا یک مشاور ارشد حقوق دیجیتال برای «بنیاد ورلد واید وب» است. او یک وکیل حقوق بشر و کارشناس حقوق دیجیتال، و عضو هیأت امنای «مشترکات خلاقانه» می‌باشد.

پرسش: منظور شما از استعمار دیجیتال چیست؟
پاسخ:

استعمار دیجیتال استقرار جدید یک قدرت شبه-امپراتوری بر شمار وسیعی از خلق‌ها، بدون رضایت صریح آن‌ها است که در قوانین، طرح‌ها، زبان‌ها‌، فرهنگ‌‌ها و نظام‌‌های اعتقادی قدرت‌های مسلط متبلور است.

در گذشته، امپراتوری‌ها قدرت خود را با کنترل بر دارایی‌های کلیدی، از راه‌های تجاری گرفته تا اقیانوس‌ها، از راه‌آهن گرفته تا فلزات قیمتی گسترش می‌دادند. اکنون، ما علاوه بر این، امپراتوری‌های فن‌آوری را داریم که داده‌ها و قدرت محاسباتی را برای سلطه بر جهان کنترل می‌کنند.

فقط به این فکر کنید که زیست‌بوم اطلاعاتی محلی چقدر به هوی و هوس «سیلیکون ولی» وابسته است. این یک نمونه است: فیس‌بوک در سیریلانکا، بولیوی، اسلواکی، صربستان، گواتمالا و کامبوج تغییرات آزمایشی را برای گزارش اخبار به کار گرفت که بی‌درنگ مراجعه به صفحات انتشارات و سازمان‌ها را در پایان سال ۲۰۱۷  کاهش داد. سیاست‌های دگرگون‌کننده و آزادی رسانه‌ای به کنار، از کاربران هرگز سؤال نشد، زیرا رابطه با فیس‌بوک نه منصفانه است و نه دمکراتیک.

پرسش: اما چرا «استعمار»؟ اگر مردم از استفاده از پلاتفرم‌هایی مانند «فیس‌بوک» خوشحال هستند، چرا آن‌را در واژه‌های منفی قرار دهیم؟
پاسخ: زیرا این جدی است.

زمانی که عامل‌های متمرکز و جهانی قدرت رصد، پردازش و دریافت مراودات همه کاربران را دارند، بنیاد‌های آزادی و دمکراسی در خطر است. آن‌ها داده‌های شخصی را تجزیه و تحلیل نموده و رفتار جمعی را پیش‌بینی می‌کنند، و دانش را با قوانین اسرار تجاری خصوصی کرده در اختیار می‌گیرند.

صادقانه، من نمی‌توانم برای توصیف رابطه‌ای که ما امروز با شرکت‌های بزرگ فن‌آوری داریم، واژه‌های مثبت پیدا کنم: این رابطه بر اساس فرسایش حقوق اساسی بشر و استخراج داده‌ها استوار است- و در مقابل برای ما منفعت اندکی دارد.

پرسش: میلیاردها انسانی که به اینترنت دسترسی ندارند چطور؟
پاسخ: جمعیت‌های آف‌لاین جهان قلمرو مورد مناقشه امپراتوری‌های فن‌آوری هستند، زیرا هر کس که آن‌ها را، که در فئودالیسم دیجیتالی خود زندانی هستند به چنگ آورد، کلید به آینده را دارد.

اما این برای من یک معضل اخلاقی است. زمانی که من به مردم در کشور خودم گواتمالا فکر می‌کنم، بسیاری از آن‌ها برای دسترسی به اطلاعات فراتر از روستاهای خود- که در آن حتا امکاناتی مانند برق وجود ندارد- هیچ راهی ندارند. اگر ما، متصل شده‌ها و خواص، علیه پیشنهاد شرکت‌ها برای وصل کردن رایگان فعالیت کنیم، این بدین معنی است که مردم، حداقل در کوتاه‌مدت، وصل‌نشده به حوزه جهانی خواهند ماند. اما آیا این وصل بودن حقیقی است اگر شما به تعدادی وب‌سایت سر بزنید و با کسانی که می‌شناسید مراوده کنید؟ آیا اینترنت توانمند‌کننده است اگر شما نتوانید بدون حداکثر کردن ثروت کس دیگری بیافرینید، خلق یا همکاری کنید؟

طرح اینترنت مختصر برای فقرا یک خوراک اطلاعاتی با کالری کم است، چیزی که فقط در حد بقای صرف است و به توسعه انسانی و رشد اقتصادی کمک نمی‌کند.

پرسش: راه پیشنهادی شما برای مقاومت در برابر استعمار دیجیتال چیست؟
پاسخ: ما لازم نیست در برابر آن مقاومت کنیم، ما باید به آن پایان دهیم.

ما باید به اصلاحات نظارتی، منطبق با روحیه قوانین ضد‌تراست، شتاب بخشیم. ما باید گسترش شرکت‌های بزرگ فن‌آوری و توانایی آن‌ها را برای استخراج داده‌ها از مردم و سوء‌استفاده از آن، مهار کنیم.

ما به یک کالکتیو‌ جدید دانش و داده‌ها نیاز داریم، و ما باید متکی بر خلاقیت مشترک و بودجه عمومی شکل‌های هوش مصنوعی را به سود همگان به‌روز کنیم.

این تنها کار جنبش مردمی نیست. برای نابود کردن استمعار دیجیتال ما به دولت‌ها، شهرداری‌ها، مناطق، تعاونی‌ها، شکل‌های کالکتیو ابتکار و همکاری اجتماعی نیاز داریم. ما نیاز داریم همه از اهمیت موضوع آگاه شوند، تا بتوانیم زیرساخت‌های همگانی خو را پس بگیریم، و برای آینده پلاتفرم‌های پایدار خود را بسازیم.

https://www.newsclick.in/resisting-digital-colonialism