منبع: لیبراسیون

شعار «ایالات متحده از خاورمیانه بیرون» نباید برای هیچ چپگرا یا کارگر دارای شناخت طبقاتی جای بحث داشته باشد. خروج سربازان ایالات متحده از سوریه باید تعمیم یابد و شامل بیش از ۵۰۰۰ «پیمانکار»-یعنی مزدورانی بشود که در سوریه هستند. بمباران هر نقطه سوریه به وسيلۀ ایالات متحده نقض حاکمیت کشور و حقوق بین‌الملل است.

عقب‌نشینی و خروج نیروهای ایالات متحده شکست امپریالیسم غرب را در سوریه پس از هفت سال جنگ فاجعه‌بار تأیید می‌کند. به این دلیل است که طبقه حاکم ایالات متحده- از لیبرال تا محافظه‌کار- علیه تصمیم ترامپ متحد شده است، و به این دلیل است که رسانه‌های سرمایه‌اری طوری زوزه می‌کشند که گویی آسمان به زمین آمده است.

این هم‌چنین یک بحران سیاسی سخت جدید برای دولت ترامپ می‌آفریند. گرچه ترامپ رسماً «فرمانده کل قوا» است، اما عملکرد رییس‌جمهور عمدتاً به مثابه مدیر منافع جمعی بورژوازی می‌باشد. آن منافع جمعی در درجه نخست از طريق بوروکراسی دايمی مؤسسات حکومت حراست می‌شود، و برای امپریالیسم ایالات متحده سرفرماندهی از جملۀ آن مؤسسات است.

استعفای ژنرال جیمز ماتیس «سگ هار» نشانگر این است که این بخش از طبقه حاکم طغبان علیه او را آغاز کرده است، زیرا بی‌ثبات کردن امپراتوری از سوی ترامپ برای آن قابل پذیرش نیست؛ این‌که آیا ترامپ می‌تواند در بحبوحه سقوط بورس سهام، تعطیل احتمالی دولت و تحقیقات متعدد درباره فساد، این مبارزۀ درون طبقه حاکم را پشت سر بگذارد، یک پرسش باز است.

در ارتباط با مسأله کردها در شمال سوریه، «یگان‌های مدافع خلق»/«نیروهای دمکراتیک سوریه» نوآموزان سیاسی نیستند. آن‌ها می‌دانستند که چنین روزی از راه خواهد رسید- حتا اگر روز دقیق برای آن‌ها غافگیر‌کننده بوده باشد.

هم‌دستی ایالات متحده در تجاوز اوايل سال جاری به عفرین، اظهارات ضدونقیض مقامات کاخ سفید، در بستر یک قرن خنجر از پشت زدن امپریالیسم به نیروهای کرد، این را روشن کرده است که برای حراست از خلق کرد بر روی هیچ قدرت غربی نمی‌توان حساب کرد. یک جناح عمده در درون نیروهای کرد سوریه از دیرباز- همان‌طور که در مناسبت‌های گوناگون در جنگ، مانند نبرد برای حلب اتفاق افتاد- خواهان تغییر سمت‌گیری به سوی دولت سوریه بوده است. چنین توافقی که بر شالوده حفظ تمامیت ارضی حکومت سوریه قرار می‌داشت، برای پیشگیری از فاجعه عفرین- که به ویران شدن شهر و آوارگی ۱۰۰‌هزار سکنه کرد آن منجر شد- به موقع صورت نگرفت، اما این بار حرکت قابل توجهی برای تحقق آن وجود دارد.

حزب سوسیالیسم و رهایی با تجاوز ترکیه به سوریه و جنگ نسل‌کشانه آن علیه خلق کرد در درون و بیرون از ترکیه، مخالف است. ما از نیروهای کرد سوریه در دفاع از سرزمین خود در برابر رؤیای اردوغان برای تشکیل یک امپرتوری نو-عثمانی حمایت می‌کنیم.

ما با هر فراخوانی برای ماندن نیروهای ایالات متحده در سوریه، و ندیدن این‌که ترامپ بی سروصدا با جنگ اردوغان موافقت کرده و با این تصور که گویا یک بخش ناتو به نحوی یک نیروی خوش‌طینت علیه بخش دیگر آن است، مخالفیم. تنها راه رسیدن به رهایی ملی و تعیین حق سرنوشت خویش بر اتحاد عرب، کرد و همه خلق‌های منطقه علیه قدرت‌های ناتو- که بیش از یک قرن منطقه مورد تفرقه‌افکنی و حمله قرار داده اند- قرار دارد.