علیه فقدان

امکان های کمونیستی  و مخاطرات ارتجاعی در شورش های دی ماه ۹۶

نوشته کاوه سلطانی

روند روبه افزایش تجلی بحران‌های اقتصادی-سیاسی طی دهه‌ی اخیر در سرمایه‌داری ایران، اَشکال گوناگون همگرایی و واگرایی‌های مابینِ نیروهای اجتماعی و سیاسی و اوضاع درحال تغییرِ سرمایه‌داری جهانی و تأثرات و تعیّنات این وضعیتِ درحال دگرگونی، چنان‌اند که می‌توان از طلیعه‌های یک دوره‌ی بحران فراگیر اجتماعی در مبارزه‌ی طبقاتی ایران سخن گفت. دوره‌ی بحرانی انقلابی که درنهایت -گرچه با فرازوفرودهایی گذرا- انقلاب اجتماعی را دیگربار در صدر دستورکار نیروهای انقلابی تاریخ قرار می‌دهد. رویدادهای اعتراضی دی‌ماه 1396 را به‌مثابه‌ی دقیقه‌ای از تکامل این دوران می‌توان فهم کرد. دقیقه‌ای که در آن نطفه‌های چنین دوره‌ی انقلابی‌ای را می‌توان سراغ گرفت.

برای دریافت مطلب لطفا اینجا را کلیک کنید