بسوی رهایی و وحدت

چرا جوانان کمونیست سوریه نسبت به آینده خوشبین هستند

منبع: گاردین، نشریه حزب کمونیست استرالیا

تارنگاشت عدالت

جک تراستام با خالد بکتاش رییس «اتحادیۀ دانشجویان دانشگاه دمشق» و دببر دفتر روابط بین‌الملل «اتحادیۀ جوانان کمونیسیت سوریه» گفت‌وگو کرده است.

جک تراستام: در بریتانیا، شناخت بسیاری از مردم از جنگ در سوریه  در بهترین حالت مبهم است، گرچه بسیاری از ما بخوبی احساس می‌کنیم که به رسانه‌های رسمی و تحریفات آشکار آن‌ها‌ از مداخلات امپریالیستی اعتماد نکنیم. ممکن است شما یک مرور اجمالی از جنگ در سوریه ارائه نمایید؟
خالد بکتاش: قطعاً. نخست، حمله به سوریه به دلیل منابع طبیعی بود. سوریه سومین دخائر بزرگ گاز طبیعی را دارد و در برابر ایجاد یک خط لوله نفت و گاز از خلیج فارس-بویژه از قطر- به اروپا که به روسیه بمثابه تأمین کننده اصلی گاز اروپا لطمه خواهد زد مقاومت کرده است. امروزه، سوریه تنها دولت عربی است که با توسعه‌طلبی امپریالیستی مقابله می‌نماید و یک ستون حمایت از مقاومت در عراق، لبنان و فلسطین بود.

رژیم‌های ارتجاعی مانند عربستان سعودی، قطر و اردن سرمشق سوریه را نابخشودنی می‌دانند. جنگ سوریه با عراق و افغانستان که از ابتدا پرهزینه و ناموفق بود متفاوت است. با شروع دولت اوباما، جنگ‌های ایالات متحده شکل غیرمستقیم «بهار عربی» در لیبی یا «انقلاب‌های رنگی» اروپای شرقی-البته مدرن شده- را بخود گرفت.

رویهم‌رفته جنگ چهار مرحله دارد:

۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ که از تظاهرات و تحریکات رسانه‌ها، بویژه الجزیره و بی‌بی‌سی تشکیل می‌شد.

از ۲۰۱۲، حملات تروریستی با آدرم‌ربایی و قتل دانشمندان و کشتار در روستاها آغاز شد.

در ۲۰۱۳، جنگجویان خارجی ورود به سوریه را آغاز کردند. جهادیون در نقطه اوج خود ۷۰ تا ۸۰ درصد قلمرو سوریه را-بدون احتساب شهرها- کنترل می‌کردند.

در ۲۰۱۴، مداخله مستقیم امپریالیستی با دستاویز جنگ با تروریسم آغاز شد- آن‌ها بطریقی توانستند بدون این‌که به «داعش» آسیب برسانند با آن «بجنگند».

در ۲۰۱۵ با مداخله روسیه به درخواست دولت سوریه کل وضعیت تغییر کرد.

روس‌ها به چند دلیل درگیر شدند. آن‌ها لطمه اقتصادی بالقوه‌ای را که یک خط لوله از خلیح از طريق سوریه می‌تواند برای آن‌ها داشته باشد و همچنین پتانسیل گاز سوریه را دیدند. آن‌ها می‌خواهند نفوذ منطقه‌ای خود- از جمله پایگاه دریایی خود در سوریه- را بویژه در بستر از دست دادن متحدین اروپایی مانند اوکرائین بهبود بخشند. آن‌ها همچنین از بازگشتن جهادیون به کشور خود به جاهایی مانند چچن با دوستان و تجربه بدست آمده در جنگ سوریه می‌ترسیدند.

امروز، در ۲۰۱۹، دولت بیش از ۷۰ درصد قلمرو سوریه را کنترل می‌کند. اما، با کاهش ارزش پول به یک‌دهم ارزش سابق آن به علت سیاست‌های نولیبرالی، شرایط اجتماعی و اقتصادی در کشور بدتر می‌شود. حزب کمونیست سوریه در صف مقدم اعتراض علیه موضوعاتی مانند فرار ۱۸۰ میلیارد دلار سرمایه خصوصی از کشور، که دولت به ما گفت «باید محترم شمرده شود» بوده است.

هدف اصلی اکنون رهایی سوریه و بدست آوردن دوبارۀ وحدت آن، و همچنین بهبود حقوق و شرایط مردم است. اگر حقوق و شرایط مردم بهبود یابد، آنوقت ارتش، که از فرزندان آن‌ها تشکیل می‌شود، در نبرد با متجاوزین بهتر مجهز خواهد بود.

از دهۀ ۱۹۵۰ بدین سو، کمونیست‌ها در دولت‌های ائتلافی با احزاب مترقی-حتا پیش از به قدرت رسیدن حزب بعث- شرکت کرده اند. تاریخاً، ما در حالی‌که منتقد دولت هستیم، خط ضدامپریالیستی را ادامه داده ایم. ما یک وزیر در دولت، و نمایندگانی در مجلس و  در شوراها داریم. زمانی‌که حلب تحت محاصره بود و «داعش» شمال-شرق سوریه را احاطه کرده بود، فقط روزنامۀ ما، پیام ما بود که به مردم در آن مناطق می‌رسید.

ما تظاهرات بسیاری برگزار کرده ایم- از جمله تظاهرات علیه تفنگداران ایالات متحده که در آن پرچم ایالات متحده را در برابر آن‌ها آتش زدیم. البته، همیشه کردهای زیادی در حزب کمونیست سوریه بوده اند. یکی از بزرگ‌ترین رهبران تاریخی ما، که نام او بر شاخه جوانان [حزب] است، کرد بود.

من صرفاً از آن‌ها می‌پرسم: «ارتش آزاد سوریه [متحد ایالات متحده] اکنون کجاست؟ گروه‌های تروریستی آن‌ها را بلعیدند. رسانه‌ها آن‌ها را بزرگ‌تر از آنچه بودند ساختند. آن‌ها متحد سازمان‌های جهادی مانند جبهه النصره و «داعش» بودند. در واقع، آن‌ها به جبهه النصره خیلی نزدیک بودند زیرا حتا در یک نکته سیاسی بین آن‌ها تفاوت وجود نداشت.

جک تراستام: تولید اسلحه یکی از مهم‌ترین صنایع بریتانیا است. شرکت‌های اسلحه‌سازی و دولت بریتانیا برای ارسال آن بمب‌ها به مناطق جنگی مانند یمن و سوریع مسئوولند. شما به کسانی که در این تجارت مرگبار درگیرند چه می‌گویید؟
خالد بکتاش: البته، من معتقد نیستم که کارگران در این صنابع مسئوولند. اما معتقدم اشخاص درگیر قدرت دارند کاری انجام دهند. فاکت این است که تولید‌کنندگان بریتانیایی اسلحه به مرگ مردم بی‌گناه، زنان و کودگان بسیار، در درگیرهای ناعادلانه عادت دارند.

جک تراستام: دربارۀ نقشی که بریتانیا در سوریه یازی کرده است، بویژه چون طبق گزارش‌ها نیروهای ویژه بریتانیا در سوریه هستند، و «کلاه سفیدها» را یک مزدور بریتانیایی بوجودآورد چه فکر می‌کنید؟
خالد بکتاش: طیقه حاکم بریتانیا یکی از باهوش‌ترین و محُیل‌ترین امپریالیست‌ها است. آن‌ها فقط بعد از ایالات متحده قرار دارند. تاریخاً، آن‌ها نقش بزرگی در بوجود آوردن اخوان‌المسلمین در مصر و شبکه‌های اطلاعاتی قوی و نیروهای ویژه داشته اند. من فکر می‌کنم که پارلمان باید پیرامون حضور نیروهایی بریتانیایی در سوریه تحقیق کند. آن‌ها چه می‌کنند و چه برنامه‌ای دارند؟ آیا به منافع مردم بریتانیا خدمت می‌کنند یا به منافع ایالات متحده؟

جک تراستام: در پایان، آیا نسبت به آینده در سوریه خوشبین هستید؟
خالد بکتاش: یکی از چالش‌های حرکت به پیش ترکیه و اسراییل خواهند بود که سعی خواهند نمود با بدست آورد چیزی- اراضی یا چیز دیگر- از جنگ پیروز بیرون بیایند، اما رویهم‌رفته، من دربارۀ کشور و مردم ما در بازسازی و بازگشت به قدرت سابق خود خوشبین هستم.

برگرفته از: مورنینگ استار