از آن پس برزیل یکی از بحرانی‌ترین لحظات تاریخ خود را می‌گذراند. فرایند توسعه اجتماعی که از سال ۲۰۰۳ آغاز شده و مورد تحسین جهانیان قرار گرفته بود، با خشونت متوقف گردید. کشوری که میلیون‌ها نفر را از فقر مطلق نجات داد و برای اولین بار پس از ۵۰۰ سال، خود را از نقشه جغرافیای گرسنگی خارج کرد، سیاست‌های موفقیت‌آمیز اجتماعی را به قاره آفریقا صادر نمود، رابطه برابر با قدرت‌های بزرگ جهان بنا کرد و برای صلح بین مردم جهان مبارزه نمود. و امروز در برزیل درست برعکس آن عمل می‌شود.

از روز ۷  آوریل ۲۰۱۸، من بدون هیچ مدرک جرمی در زندان هستم. زندگیم و زندگی خانواده ام ویران شده است. خانه ام توسط پلیس مورد حمله قرار گرفته و زیر و رو شده، پس از سال‌ها و سال‌ها تحقیق در مورد حساب بانکی‌ام، یک «پنی» مشکوک هم نیافته اند، هیچ نوع تغییری در زندگیم، ناهماهنگ با نتیحه کار و فعالیتم نیافته اند. نه کشتی تفریحی، نه کاخ بزرگ سینمايی، نه کیسه پول، نه حساب مخفی: هیچ چیز، حتا پس از قرار گرفتن در پست ریاست جمهوری، در همان خانه در منطقه سائو پولو زندگی می‌کردم.

من با عنوانی عجیب که در قانون کیفری برزیل وجود ندارد، «اقدامات نامشخص»، محکوم شده ام. اسناد و مدارک فراوان در اثبات بی‌گناهی ارايه کرده ام. و کسانی که مرا متهم می‌کنند، هیچ مدرکی علیه من نیافته اند. یک سال است که در انزوا به سر می‌برم، بدون حق مصاحبه. ممنوعیت از نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری، در حالی‌که همه نظرسنجی‌ها نشان می‌دادند که با اکثریت بالايی برنده انتخابات بودم. بدین شکل راه برای پیروزی نامزد راست افراطی گشوده شد که نژادپرست، زن‌ستیز و طرفدار سرسخت شکنجه و رژیم‌های تمامیت‌خواه (توتالیتر) در برزیل است که در پی کودتای نظامی و غیرنظامی سال ۱۹۶۴ بر سر کار آمدند.

قاضی که باکمال بی‌عدالتی مرا بی‌دلیل محکوم کرده بود، به سمت وزیر دادگستری ارتقا یافت. او بالاترین مقامی است که مسؤولیت زندانی را که در آن هستم به عهده دارد. چیزی که در قانون اساسی و قانون دمکراتیک غیرقابل تصور است. ريیس‌جمهور کنونی که وسیعاً بر پایه اطلاعات نادرست انتخاب شد، به سرعت به از بین بردن حمایت‌های اجتماعی که حزب کارگران از سال ٢٠٠٣ برقرار کرده بود، پرداخت. تاکتیکی که اخیراً در کشورهای دیگر نیز از آن استفاده می‌شود.

سیاست‌های عمومی توسعه اقتصادی مرتبط با عدالت اجتماعی رها شده است. قوانین کار تاریخی برزیل لغو گردیده. نابرابری‌های اجتماعی گسترش یافته. میلیون‌ها نفر به فقر شدید کشیده شده اند. تعداد بیکاران از مرز ۱۳ میلیون فراتر رفته است. گرسنگی و مرگ اطفال مجدداً بازگشته است. گفتمان نفرت، تعصب و تحجر جایگزین جست‌وجوی گفت‌وگو برای صلح شده. برزیل در احتضار است.

در این لحظه دردناک، نه تنها به خاطر بی‌عدالتی علیه من، بلکه به خصوص در مورد تهدید جدی دمکراسی و درد و رنج تحمیل شده به مردم ما، من از ابراز همبستگی سراسر جهان تشکر می‌نمایم و دوباره تأکید می‌کنم که ما تا زمانی که برزیلی‌ها خوشبختی‌شان را بازنیافته اند به مبارزه ادامه می‌دهیم.

* ريیس‌جمهور سابق برزیل از درون زندان این پیام تشکر از پشتیبانی و درخواست ادامه بسیج برای آزادی او و برای احترام به دمکراسی در برزیل را به خوانندگان روزنامه اومانیته فرستاده است.