از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۱۴ حزب کارگر در وهله اول به دنبال مبارزات انتخاباتی برای شرکت در دولت بود با این هدف که حقوق اجتماعی و دمکراتیک را گسترش بخشد، حاکمیت ملی را تقویت کند و یکپارچگی آمریکای لاتین را تعمیق دهد. این استراتژی با استيضاح رییس‌جمهور خانم دیلما روسف در سال ۲۰۱۶ و دستگیری لولا و تقلب در انتخابات سال ۲۰۱۸ با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو شد.

پ: هسته مهم محتوایی از سه جز تشکیل می‌گردد. اول: در فاز کنونی سیاسی حزب کارگر کدام سیاست کاربردی را انتخاب خواهد کرد؟ دوم: کدام سیاست راهبردی در مقابل دولت ژائیر بولسونارو را برخواهد گزید؟ و سوم: باید موضوع سازماندهی درون حزبی روشن شود.

در گفتمان سیاست راهبردی،  مسأله رابطه حزب با انتخابات و جنبش چپ مطرح است. از سال ۱۹۹۵ تا سال ۲۰۱۴ حزب کارگر در وهله اول به دنبال مبارزات انتخاباتی برای شرکت در دولت بود با این هدف که حقوق اجتماعی و دمکراتیک را گسترش بخشد، حاکمیت ملی را تقویت کند و یکپارچگی آمریکای لاتین را تعمیق دهد. این استراتژی با استيضاح رییس‌جمهور خانم دیلما روسف در سال ۲۰۱۶ و دستگیری لولا و تقلب در انتخابات سال ۲۰۱۸ با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو شد. از آن پس روشن شد که طبقه حاکمه دیگر حاضر نخواهد بود که حزب کارگر در انتخابات پیروز شود.

س: موارد دوم و سوم چگونه است؟
پ: در رابطه با موضوع سیاست راهبردی، گروهی قصد دارد تا انتخابات بعدی سکوت پیشه کند. آن‌ها استدلال می‌کنند که بولسونارو به صورت دمکراتیک انتخاب شده. گروه دیگری انتخابات را غیرقانونی دانسته و خواستار انتخابات مجدد ریاست جمهوری است و می‌خواهد در ایجاد جنبشی در این سو فعالیت کند.

در باره موضوع سوم مسأله بر سر رابطه سازمان‌های پایه و نمایندگان حزب کارگر است. در سال‌های گذشته حزب با روند مجلسی شدن روبه‌رو بود، یعنی به نظر من بیش از آن‌چه که لازم بود به نفوذ نمایندگان افزوده شد.

س: ريیس فعلی حزب کارگر «گلیسی هوفمان» مورد حمایت کامل لولا است و از بهترین شانس‌ها برای انتخاب مجدد برخوردار است. او نماینده مشی گذشته حزب تاکنون است ولی ما امروز شاهد حضور یک لولای مبارزه‌جو هستیم. آیا این تغییری در روند کنگره پدید خواهد آورد؟
پ: آزادی لولا نتیجه قطبی شدن در درون جبهه بورژوازی است که یک سوی آن بولسوناروی تندرو و سوی دیگر آن جناحی است که خود را به اصطلاح جناح مرکز-راست می‌داند. این قطب‌بندی با پیدایش رودررویی بین چپ و راست از بین خواهد رفت. لولا وضعیت جدید را شناخته است. به دنبال وضعیت جدید اين درک را برای ما آسان‌تر می‌کند که باید مشترکاً بلوک نیروهای چپ را برقرار سازیم که دولت را اینجا و امروز به چالش بکشد.

س: در انتخابات نمایندگان حزبی بیش از ۳۵۰ هزار نفر اعضای حزبی شرکت داشتند که نسبت به جمعیت کشور (۲۱۰ میلیون نفر) زیاد نیست. آیا حزب کارگر اساساً قادر است نقش تعیین کننده‌ای در بنای چنین بلوک چپی ایفاء کند؟
پ: در دور نهایی انتخابات سال گذشته حزب کارگر توانست ۴۷ میلیون رأی برای نامزد انتخاباتی خود «فرناندو حداد» به دست آورد. درست است که تعداد اعضای حزب نسبت به جمعیت کشور تناسب خوبی ندارد ولی حزب کارگر نسبت به دیگر سازمان‌های چپ که بر روی هم بسیار ضعیف‌ترند، قوی است ولی با در نظر گرفتن چالش بزرگ تحول اجتماعی و سیاسی کشور این کافی به نظر نمی‌رسد.

ما نیازمند یک جنبش گسترده‌ علیه برنامه‌ای که دولت بولسونارو در حال حاضر به اجرا گذارده، یعنی برنامه نابودی پیشرفت‌های اجتماعی و آزادی‌های سیاسی و حاکمیت ملی، هستیم. در این مبارزه باید مردم را قانع کنیم که لازم است دولت وقت را قبل از پایان دوره معمولی قانون‌گذاری به استعفا وادار کرد. در این رابطه انتخابات شهری در سال آینده جالب خواهد بود که ما شاهد قدرت حزب کارگر و برآشفتگی شهروندان خواهیم بود.