
مهمترین جنبه اقدام ایران، شکل و شیوهای بود که چگونه موشکهایش را به سوی هدفهای مورد نظر پرتاب کرد. سالها است که ایران پیشرفتهای چشمگیری در رابطه با قابلیت اطمینان، بُرد و دقت موشکهای بالستیک زرادخانه خود به دست آورده است. حمله موشکی ایران به روشنی واقعیت جدیدی را به نمایش گذارد و آن اینکه لفاظیهای ريیسجمهور ایالات متحده دیگر آنچنان مثل گذشته محکم نيست.
منبع: راشیا تودی
از: اسکات ریتر
تارنگاشت عدالت
حمله ایران مبین فنآوری جدید موشکی وعزم و اراده نظامی این کشور است
یک بازرس نظامی سابق سازمان ملل متحد و افسر اطلاعاتی نیروی دریایی آمریکا گفت: «ایران قصد نداشت با استفاده از موشکهای بالیستیک سربازان آمریکایی را به قتل رساند، بلکه فنآوری موشکی و عزم و اراده خویش را به نمایش گذارد و در این کار موفق بود.
تلافی پیشبینی شدۀ ایران در قبال قتل قاسم سلیمانی به وسيلۀ آمریکا نشانه روشنی برای ترامپ بود که اگرچه ممکن است دور فعلی مناقشۀ خشونتآمیز به پایان رسیده، اما ایران آمادۀ پاسخ دادن به هر گونه تحریک آيندۀ ایالات متحده آمریکا است.
ایران برای نجات جان سربازان آمریکایی، پیشاپیش عراق را از حمله مطلع ساخت
در غروب روز سهشنبه مردم ایران پيکر قاسم سلیمانی افسر بلندپایه پرجذبه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را که هفته گذشته به دست آمریکا به قتل رسید، به خاک سپردند. در سپیدهدم روز چهارشنبه پس از اینکه مراسم خاکسپاری به پایان رسید، برادران همرزم سلیمانی به فرمان رهبر این کشور علی خامنهای با ۲۲ موشک بالیستیک از خاک ایران پایگاه عظیم نظامی آمریکا الاسد در غرب عراق و کنسولگری آمریکا در شهر اربیل در کردستان عراق را مورد حمله قرار دادند.
در ساعات بعدی پس از اعلام این حملات، که به طور زنده از تلویزیون دولتی برای مردم ایران پخش میشد، نفس در سینه جهان حبس گرديد و همه منتظر نتیجه کار بودند. کمی بعد از پرتاب موشکها ایران در توئیت وزیر امور خارجه خود محمدجواد ظریف که این حمله را «مطابق بند ۵۱ منشور سازمان ملل اقدامی متناسب جهت دفاع از خود» اعلام کرد، خواستار رهیافتی دیپلماتیک از این بحران شد. ظریف سخنان خود را اینطور به پایان برد:
«ما نه خواستار تنش و نه خواستار جنگ هستیم، اما ما در مقابل هر گونه تجاوزی ایستادگی خواهیم کرد.»
تصمیم نهایی برای تنشزدایی به عهده ایران نبود: جنگ یک جاده یکطرفه نیست، دشمن هم همیشه حق دارد در تصمیمگیری شرکت کند. ولی
ایران در حمله موشکی خود به هدفهای آمریکا تمام کوشش خود را به کار برد، که نشان دهد مسأله تلافیجویی از قتل سلیمانی را تمام شده میداند و قبل از هر چیز درست دو ساعت قبل از پرتاب موشکها مستقیماً نخستوزیر عراق را از نیت خود برای حمله به هدفهای آمریکا در عراق مطلع کرد. عراق سپس این اطلاعات را در اختیار فرماندهان نظامی قرار داد، به طوری که همه نیروهای آمریکا در لحظه حمله یا در پناهگاه به سر میبردند و یا از محل خارج شده بودند.
نمایش موشکهای بالستیک نسل جدید
مهمترین جنبه اقدام ایران، شکل و شیوهای بود که چگونه موشکهایش را به سوی هدفهای مورد نظر پرتاب کرد. سالها است که ایران پیشرفتهای چشمگیری در رابطه با قابلیت اطمینان، بُرد و دقت موشکهای بالستیک زرادخانه خود به دست آورده است.
دورانی که زرادخانه کشور از موشکهای روسی با برد کم و اسکودهای نادقیق دهه ۱۹۶۰ تشکیل میشد، سپری شده است.
بخشی از حمله موشکی به پایگاههای آمریکا به وسيلۀ موشکهای مدرن «قیام ۱» و «فتح ۱۱۰» با سیستم رهیابی و هدایت بسیار مدرن، با حداکثر توان نقطهزنی صورت گرفت. ایران قبلاً از این سلاحها با موفقیت علیه واحدها و مواضع داعش در کشور سوریه استفاده کرده بود. ولی این اولین باری بود که از این سلاح علیه ایالات متحده آمریکا استفاده میشد. از دید آمریکا نتایج این حمله تکاندهنده بود. در حمله موشکی ایران به پایگاه الاسد و یا در اربیل نیروهای مستقر در این دو پایگاه هیچ قربانی ندادند (نه در بین سربازان آمریکایی و نه عراقی و نه نیروهای ائتلاف) ولی درست همین فقدان تلفات، دقت واقعی موشکهای بالستیک تهران را به نمایش گذاشت.
تصاویر ماهوارهای تجارتی از پایگاه نظامی الاسد بلافاصله پس از ضربه نشان میدهد که موشکهای ایرانی ابنیه و تجهیزات را با چنان دقتی مورد اصابت قرار داده بود که تاکنون گمان میرفت تنها قدرتهای پیشرفته مانند ایالات متحده و کشورهای عضو ناتو و روسیه و چین از آنها برخوردار باشند. ایران ۱۷ موشک به پایگاه الاسد پرتاب کرد که ۱۵ موشک به هدفهای مورد نظر اصابت کردند. (کلاهک دو موشک منفجر نشد)
تصاویر ماهوارهای PlanetLabs از پایگاه هوایی الاسد دیشب ۵ محل اصابت موشکهای ایرانی را نشان میدهد. ایران عمداً به بخشهايی که سربازان در آنجا به سر میبردند حمله نکرد. من خبری در مورد خسارات از طرف پنتاگون پیدا نکرده ام. آیا شخص دیگری چیزی دیده؟
ایران ۵ موشک دیگر به سوی کنسولگری آمریکا در اربیل پرتاب کرد. فرماندهان آمريکايی در محل گفتند که ایران ظاهراً به عمد از مورد اصابت قرار دادن کنسولگری خودداری کرده و از این طریق پیام روشنی ارسال کرده که اگر میخواستند میتوانستند کنسولگری را منهدم کنند.
ترامپ مجبور شد انعطاف به خرج دهد
ريیسجمهور وقتی خطاب به مردم آمریکا در مورد وضعیت دشمنی و خصومت بین ایران و آمریکا سخن میگفت، باید با این واقعیت میجنگید.
ترامپ در صورت حمله ایران به پرسنل و یا تأسیسات آمریکایی، قبلاً این کشور را با اقدامات تلافیجویانه سنگینی تهدید کرده بود. ترامپ و تیم امنیتی پیرامون او، با علم به اینکه واکنش ایران در مقابل حمله به این کشور هم برای نیروهای آمریکا در منطقه و هم نیروهای ائتلاف آنان از جمله اسرائیل و عربستان سعودی و امارات متحده عربی وحشتناک خواهد بود، مجبور شدند از این تهدیدها عقبنشینی کنند. هر چند که ایالات متحده میتواند باعث ویرانیهای غیرقابل تصوری در ایران گردد، ولی هزینه آن بسیار سنگین و غیرقبول خواهد بود.
باید اذعان داشت که ترامپ از لحن خشنی استفاده میکند و پیام او نشان میدهد که واشنگتن ایران را هنوز جزو کشورهای شرور محسوب میدارد و با کوششهای این کشور برای دستیابی به فنآوری هستهای، موشکهای بالستیک و هژمونی منطقهای، حتا اگر لازم باشد با خشونت مبارزه خواهد کرد. ولی حمله موشکی ایران به روشنی واقعیت جدیدی را به نمایش گذارد و آن اینکه لفاظیهای ريیسجمهور ایالات متحده دیگر آنچنان مثل گذشته محکم نيست، زمانی که صحبت بر سر اقدامات ایران در خلیج فارس بود.
علی خامنهای رهبر ایران این امر را به نمایش گذاشت و طی یک سلسله از توئیتهای خود که به خاطر قتل سلیمانی نوشت گفت با این اقدام «سیلی به گوش» آمریکا نواخته شد و علاوه بر آن تأکید کرد که سیاستی که سلیمانی برای خروج نیروهای آمریکا از منطقه خلیج فارس دنبال میکرد، اکنون به واقعیت تبدیل خواهد شد. وی به رأی اخیر پارلمان عراق برای بیرون راندن کلیه نیروهای خارجی از جمله سربازان آمریکایی از کشورهای حوزه خلیج فارس اشاره کرد.
ريیسجمهور ترامپ در سخنرانی خود خطاب به مردم آمریکا که یک سیاست شدیداً ضدایرانی را فرموله کرد، مطمئناً توانايی خود را در گندهگویی به اثبات رساند. ولی
مسأله اصلی آنست که آیا ترامپ و مردم آمریکا حاضرند به ویژه در جهانی که موشکهای ایرانی مرگ و ویرانی غیرقابل تصوری را با خود به همراه خواهند داشت این حرفها را به عمل تبدیل کنند.
«اسکات ریتر» افسر سابق اطلاعاتی نیروی دریایی آمریکا بود. او در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان بازرس اجرای قرارداد INF (پیمان منع موشکهای هستهای میانبرد) و همینطور در ستاد ژنرال شوارتسکف عضویت داشت، و طی جنگ خلیج و بازرس تسلیحاتی سازمان ملل متحد بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ بود.

