
رهبری چین طی مدت کوتاهی توانست به اهداف اعجازانگیزی در سیاستهای اقلیمی دست یابد و با این حال رشد اقتصادی ۶ درصدی خود را در سال ۲۰۱۹ حفظ نماید. سیاست راهبری بغرنج چین فاکتورهای مختلفی را که باعث ریزش زیستمحیطی در سطح جهان میشود، در نظر میگیرد. این مدل هنوز کامل نیست ولی آنطور که چین آغاز کرده، نسبت به کشورهای دیگری که به بزرگی و تأثیرگذاری مشابه چین هستند، به مراتب گستردهتر و جامعتر است.
منبع: عصر ما
تارنگاشت عدالت
انقلاب سبز
«China’s «Green New Deal
رهبری چین طی مدت کوتاهی توانست به اهداف اعجازانگیزی در سیاستهای اقلیمی دست یابد و با این حال رشد اقتصادی ۶ درصدی خود را در سال ۲۰۱۹ حفظ نماید، در حالیکه ایالات متحده آمریکا بنا بر گزارش دفتر تحقیقات اقتصادی به سختی توانست به رشد ۲٫۱ درصدی برسد. «دین بیکر»، دانشمند علوم اقتصادی و ريیس «مرکز تحقیقات سیاسی و اقتصادی» در واشنگتن نوشت: «به جای اینکه نگران باشیم که چین چه چیزهایی را از دست ما درمیآورد، بهتر است نگاه کنیم که چه چیز میتوانیم از چین به دست آوریم.»
چین انقلاب سبز را از طرق مختلف رهبری میکند. مثلاً از نظر تولید خودروهای برقی در سطح جهان رتبه اول را در اختیار دارد و در ناوگان اتوبوسهای برقی ایاب و ذهاب عمومی به شدت سرمایهگذاری کرده است. علاوه برآن، جمهوری خلق چین دارای بالاترین نرخ احیای جنگلها در جهان است.
چین در تحقیقات، تکامل و تولید منابع انرژی تجدیدپذیر و همینطور تولید برق ناشی از آن در سطح جهان اول است. جمهوری خلق چین از طریق استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر دو برابر ایالات متحده آمریکا که دارای رتبه دوم است، برق تولید میکند.
کمیته مرکزی حزب کمونیست چین در اکتبر سال گذشته دستورالعملهای لازم سیاسی را به تصویب رساند تا «استفاده از منابع به شکل شدیداً کارایی تحول پیدا کند، تأسیسات لازم برای حفظ و احیای محیط زیست را بهبود بخشد و محیط زیست را تقویت کند.» از این طریق کوششهای دوجانبه چین برای یک محیط زیست پاکیزه و از جمله تنظیم دقیق انتشار آلایندهها و رفع آلودگیهای موجود گسترش پیدا میکند.
در نوامبر سال ۲۰۱۹ وزارت امور اقلیمی و زیستمحیطی گزارشی انتشار داد که در آن حجم تخمینی انتشار گاز کربنیک در چین در سال ۲۰۱۸ نسبت به سال ۲۰۰۵ تقریباً ۴۵٫۸ درصد کاهش یافته بود که معادل ۵٫۲۶ میلیارد تن گاز کربنیک بود. یک عامل مهم برای این کاهش استفاده فزاینده از حاملهای انرژی غیرفسیلی بود که ۱۴٫۳درصد مصرف انرژی اولیه را تشکیل میداد.
یک بخش مهم دیگر از سیاست زیست محیطی چین برنامهریزی برای استفاده از زمین است که «سه خط قرمز» نامیده میشود. این سه خط قرمز (مناطق محافظتشده محیط زیستی، زمینهای کشاورزی پایدار و مناطق شهری) باید برای سرتاسر سرزمین چین تهیه سریع سیستم استفاده از زمین را مقدور سازد.
«ژانگ بینگ» معاون رییس دفتر ملی برای استفاده از زمین وابسته به وزارت منابع طبیعی گفت: «سیستم استفاده از زمین نقش مهمی در سیستم مدیریت چین ایفاء میکند و برای تقویت استفاده کارا، عادلانه و ارزشمند از کشور دارای اهمیت تعیین کننده است. اصل مرکزی سه خط قرمز این است که حفاظت محیط زیست در اولویت قرار داده شود.» وی تأکید کرد که در امور رشد و تکامل اقتصادی و اجتماعی همواره باید مسایل زیستمحیطی در نظر گرفته شود.
سیاست راهبری بغرنج چین فاکتورهای مختلفی را که باعث ریزش زیستمحیطی در سطح جهان میشود، در نظر میگیرد. این مدل هنوز کامل نیست ولی آنطور که چین آغاز کرده، نسبت به کشورهای دیگری که به بزرگی و تأثیرگذاری مشابه چین هستند، به مراتب گستردهتر و جامعتر است. تعیین کننده برای مبارزه کارگران و هواداران محیط زیست در ایالات متحده آمریکا این واقعیت است که Green New Deal هنوز در مراحل اوليۀ پیدایش خود به سر میبرد.

