واکسن ما علیه بحران، همبستگی است!

منبع: نویه‌راینیشه تسایتونگ
تارنگاشت عدالت

روز شنبه ۹ مه ۲۰۲۰ساعت ۲۲ به وقت گرینویچ، سازمان آمریکایی ^۱Sanction Kills یک کنفرانس ویديویی (وبینار) بین‌المللی ترتیب داد. به گفته مجری برنامه درست ۱۶۰ شرکت‌کننده از تمام جهان به مقالات کوتاه ۶ نماینده از کشورهایی که در دوران کرونا زیر تحریم‌های غیرقانونی کشورهای امپریالیستی رنج می‌برند، گوش فرادادند. در حال حاضر ۳۹ (!) کشور با محاصره غیرقانونی تجاوزگران فراآتلانتیکی روبه‌رو هستند. در جوّی مملو از همبستگی و هم‌دردی و آرامش خانم مجری، برنامه را اداره کرد.

سخنرانان برجسته
مجریان برنامه، جو لومباردو، مارگرت فلاورز، جیل والکر، سارا فلودرز، جری کوندون، امیلی توماس، تری ماتسون و بهمن آزاد سخنرانان را معرفی کرده و به آن‌ها خیر مقدم گفتند. در پایان کنفرانس برخی از کنشگران سازمان Sanction Kills نیز بیاناتی ایراد کرده و همبستگی خود را با شکواییه علیه محاصره اعلام داشتند.

البته باید گفت: هر چند هم که سخنرانی‌ها با وجود کوتاهی، شایسته و روشنگرانه بود، با این حال یک کنفرانس ویديویی مثل این که طی دوران بحران به ما تحمیل شد، نمی‌تواند جایگزین ملاقات‌ها و گفت‌وگوهای حضوری شود. در عین‌حال باید اذعان داشت که با وجود حضور چنین سخنرانان بلندپایه‌ای، سازماندهی یک جلسه واقعی با شرکت این‌همه از افراد بسیار مشکل می‌بود. سخنرانان عبارت بودند از:
•   کوبا: آنا سیلويا رودریگز آباسکال، مسؤول نمایندگی کوبا در سازمان ملل متحد
•   زیمبابوه: دکتر فرانک گونی، دبير اتحاد ملی آفریقایی زیمبابوه – جبهه میهن‌پرستانه
•   نیکاراگوئه: فرانسیسکو اُ. کمپ‌بل، سفیر نیکاراگوئه در ایالات متحده آمریکا
•   سوریه: دکتر بشار جعفری، سفیر سوریه در سازمان ملل متحد
•   ونزوئلا: کارلوس ج. رون مارتینس، معاون وزیر امور خارجه ونزوئلا
•   ایران: مجید تخت‌روانچی، سفیر ایران در سازمان ملل متحد

کوبا
کوبا کشوری است که طولانی‌تر از دیگر کشورها با محاصره غیرقانونی امپریالیسم روبه‌رو است. خانم رودریگس آباسکال اشاره کرد که تاکنون در طول عمر ۵۳ ساله‌اش یک روز را تجربه نکرده که کشورش در محاصره نبوده و زیر فشار تحریم به سر نبرده باشد. او گفت

در کوبا حتا یک خانواده را نمی‌توان یافت که از تبعات محاصره در امان بوده باشد. در سال ۱۹۶۲ این محاصره از طرف ريیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا جان اف. کندی به عنوان قانون به تصویب رسید. به ویژه از یک سال پیش کوبا با خشن‌ترین شیوه اعمال محاصره روبه‌رو است. درست مانند دیگر کشورهایی چون ونزوئلا، سوریه و ایران، این محاصره یک جنگ اقتصادی است.

بنا به میل ایالات متحده آمریکا حتا یک کشتی و یا یک هواپیما اجازه ندارد وارد کوبا شود. طبیعی است که کوبا نیز مانند دیگر کشورها به واردات نیازمند است. این اقدامات علیه کوبا، اقداماتی است که به صورت یک‌جانبه و مغایر با منشور سازمان ملل و حقوق جاری بین‌المللی از طرف ایالات متحده آمریکا علیه کوبا به اجرا درآمده است.

زیمبابوه
دکتر فرانک گونی^۲ متأسفانه با این‌که حضورش وعده داده شده بود، نتوانست در کنفرانس ویديویی شرکت کند. اوموواله کلی^۳ یکی از فعالین و کنشگران زیمبابوه به نمایندگی او سخنرانی کرد. کلی، خواهان همبستگی حتمی کلیه کشورهایی شد، که با محاصره روبه‌رو هستند. مبارزه‌ای که در زیمبابوه علیه محاصره صورت می‌گیرد در عین‌حال مبارزه علیه استعمار و استعمار نوین است. او گفت خطاست که فکر کنیم کشوری که با مبارزه مسلحانه، خود را از یوغ استعمار رها کرده است، یک کشور آزاد است. باید خود را از کلنیالیسم اقتصادی و همین‌طور کلنیالیسم در درون مغزها رها ساخت.^۴

تجاوزگران می‌گویند زیمبابوه محتاج «دمکراسی و آزادی» است و به همین دلیل کشور را از سال ۲۰۰۱ محاصره کرده اند و مردم این کشور را دچار فقر و فلاکت نموده اند. مردم زیمبابوه به معنای واقعی کلام برای بقای خود مبارزه می‌کنند. علت این‌که محاصره اعمال می‌شود و هر از گاهی نیز حتا شدت می‌یابد این است: آن‌ها می‌خواهند مانند بسیاری از کشورهای دیگر «تغییر رژیم» به وجود آورند. زیمبابوه در بسیار از جهات نمونه‌ای برای کشورهای دیگر آفریقایی است. مثلاً یکی از اولويت‌های دولت مسأله ارضی است: زمین باید به کسی تعلق داشته باشد که روی آن کار می‌کند.

مشکل اصلی که زیمبابوه با آن روبه‌رو است، نواستعمار است. و در اینجا مسأله مهم دفاع از منابع است و خلق زیمبابوه در مقابل تاراج این منابع مقاومت به خرج می‌دهد. زیمبابوه دارای یک سیسم پزشکی درمانی کارآمد است و از این رو هر چند پاندمی طبیعتاً روی ما هم اثر می‌گذارد ولی می‌توان گفت که ما توانسته ایم آن‌را زیر کنترل قرار دهیم. تا امروز ما تنها با چهار قربانی کووید–۱۹ روبه‌رو بوده ایم. دولت و خلق زیمبابوه محاصره و تحریم خلق‌ها را به روشنی یک سلاح جنگی بزهکارانه برآورد می‌کنند.

نیکاراگوئه
فرانسیسکو اُ. ‌کمپ‌بل سفیر نیکاراگوئه در ایالات متحده نگاهی اجمالی به تاریخ معاصر نیکاراگوئه در مبارزه برای آزادی، استقلال و عدالت اجتماعی ارایه کرد. از همان بدو سرنگونی رژیم سوموزا تعضیف روحیه و بی‌ثبات کردن کشور از طرف ایالات متحده آغاز شد. این اقدامات که برای سرنگونی دولت نیکاراگوئه به کار گرفته شده و می‌شود، ازجمله باعث ایجاد قحطی مواد غذایی در کشور شده است. در حال حاضر تأمین خلق با مواد غذایی یکی از معضلات اصلی مورد توجه دولت است. سیستم نیکاراگوئه بر پایه سوددهی به نفع تعداد کمی از شهروندان بنا نشده، بلکه منافع و رفاه عام را در نظر دارد.

در کنار محاصره که خلق را دچار رنج و عذاب کرده است، باید همواره همان‌طور که در دوران ریگان و بوش عمل می‌شد، گوش به زنگ حمله نظامی هم بود. پس از این‌که سازمان بهداشت جهانی اعلام همه‌گیری کرد، دولت نیکاراگوئه فوراً واکنش به خرج داد. بیمارستان‌هایی صرفاً برای پذیرش افراد مبتلا سازماندهی شد، مواد ضدعفونی کننده بین مردم تقسیم شد و مرزها مسدود گردید. همبستگی کوبا برای ما کمک بسیار بزرگی بود. کوبا هنوز هم به ما کمک می‌کند.

corona_hambastegi

سوریه
دکتر بشار جعفری سفیر سوریه در سازمان ملل متحد از سازمان دهندگان و شرکت‌کنندگان این برنامه تشکر کرد و به دیگر کشورهایی که با محاصره مواجهند درود فرستاد. سوریه از سال ۲۰۱۱ با محاصره جامعی روبه‌روست که مبارزه علیه پاندمی نیز مشکلات جدیدی را به آن اضافه کرده است.۵ این امر تبعات منفی عظیمی را به همراه دارد و

خلق سوریه در حال عبور از دوره بسیار بسیار سختی است. اساس ساختارهای زیربنایی بهداشت و سلامت مورد تهدید قرار دارد. امکانات تهیه داروهای لازم به خطر افتاده. همین‌طور ثبات مالی کشور در خطر است. کلیه بخش‌های زندگی مانند مدارس، حمل و نقل عمومی، سیستم بهداشت و تندرستی و در واقع همه چیز با این مشکلات روبه‌روست. … سازمان ملل متحد اجازه تحریم نمی‌دهد، مگر این‌که شورای امنیت تصمیم گرفته باشد. در نتیجه کلیه تحریم‌ها، غیرقانونی و بزهکارانه است. ورود تجهیزات پزشکی مانند ورود داروهای ضروری قدغن است. تنها به دلیل ترس از ایالات متحد کشورهای دیگر در این تحریم‌ها شرکت می‌کنند! ایالات متحده ادعا می‌کند که در مورد لوازم و تجهیزات پزشکی و دارویی «موارد انسان‌دوستانه استثنایی» وجود دارد. اگر واقعاً چنین مواردی وجود داشته باشد این لوازم به شمال شرقی و شمال غربی سوریه، جایی که گروه‌های ترور هنوز با کمک آمریکا می‌جنگند، ارسال می‌گردد.

ایالات متحده آمریکا نه تنها «کمک‌های انسان‌دوستانه» در اختیار این تروریست‌ها قرار می‌دهد، بلکه آن‌ها را نیز با پول و تسلیحات نظامی مجهز می‌سازد.

ما عاجلاً خواستار:
•   پایان بخشیدن به تحریم‌ها علیه این ۳۹ کشور هستیم.
•   اشغال غیرقانونی بلندی‌های جولان به وسيلۀ صهیونیست‌ها باید فوراً پایان یابد!
•   کلیه بخش‌های اشغال شده فلسطین از سوی صهیونیست‌ها باید فوراً آزاد گردد.

ما تنها از تروریسم آشکار نظامی سخن نمی‌گوییم. ما همین‌طور از تروریسم رسانه‌ای و امروز حتا از تروریسم بهداشتی سخن می‌گوییم. برخورد نسبت به ۳۹ کشور به ویژه در ارتباط با همه‌گیری، بزهکارانه و غیرانسانی است. در کشورهایی مانند ایالات متحده چه خبر است که مردمانش اجازه چنین جنایاتی را می‌دهند؟ دبیرکل سازمان ملل متحد چندین بار لغو تحریم‌ها را خواستار شد.^۶ در حال حاضر دو میلیارد نفر از تحریم‌ها و محاصره‌ها رنج می‌برند. اين وضعیت در ارتباط با همه‌گیری تشدید پیدا خواهد کرد. سوریه نیز مانند کشورهای دیگر راغب بود شهروندان خود را در دوران همه‌گیری به میهن بازگرداند ولی ایالات متحده پروازها را ممنوع کرد و اکنون شهروندان سوری نمی‌توانند به کشور خود بازگردند.

ونزوئلا
کارلوس ج. رون مارتینس معاون وزیر امورخارجه ونزوئلا تأیید کرد که ایالات متحده آمریکا در ونزوئلا هم از هر امکانی برای تغییر رژیم استفاده می‌کند. حملات اخیر علیه کشور تنها جوانب کوچکی از یک سلسله طولانی از تجاوزات به ونزوئلا را نمایش می‌دهند. در سال ۲۰۱۴ هم که هنوز باراک اوباما در کاخ سفید نشسته بود، اوضاع آرام‌تر نبود. بازرگانانی که قصد داشتند خارج از ونزوئلا فعالیت اقتصادی داشته باشند، باید پول خود را به صورت نقدی با خود حمل می‌کردند، زیرا تراکنش‌های مالی ممنوع شده بود. پی‌آمدهای این فرآیند روی تمامی مردم اثر می‌گذاشت. بخش نفت که فاکتور اصلی اقتصاد کشور است، دچار رکود شده است. ۹ میلیارد دلار – پولی که به ونزوئلا تعلق دارد – در بانک‌های آمریکایی مسدود شده است. از آنجا که هر گونه تراکنش مالی بلوکه شده، نمی‌توان مواد دارویی و یا تجهیزات پزشکی وارد کرد. چیزهای ضروری روزمره را هم نمی‌توان به دلیل عدم امکان تراکنش وارد کرد. این امر به ویژه در ارتباط با همه‌گیری مشکل بزرگی را به وجود آورده است. برخورد ما با این مشکلات چگونه است؟ در ابتدای همه‌گیری کوشش کردیم با ایالات متحده تعامل کنیم تا بتوانیم ماسک و مواد ضدعفونی‌کننده از خارج وارد کنیم. این کار، کار بیهوده‌ای بود.

تنها علاقه آن‌ها، تغییر رژیم است. کوبا، چین و روسیه به کمک ما شتافتند و ما شاهد همبستگی آن‌ها بودیم. واکسن ما علیه بحران همبستگی است. تقریباً ۱۱۰۰۰ پزشک، از جمله تعداد زیادی پزشک کوبایی تنها به خاطر همه‌گیری مشغول کار و کوشش اند. این پزشکان بیماران را در منازل آن‌ها عیادت می‌کنند و اقدامات لازم بهداشتی را به مردم می‌آموزند. برنامه‌های همبستگی مختلفی وجود دارد و اغذیه و دارو و دیگر اجناس امدادی بین مردم تقسیم می‌شود.

sanktionen_2018

ایران
همین‌طور مجید تخت‌روانچی سفیر ایران در سازمان ملل متحد روی غیرقانونی بودن تحریم‌ها تأکید کرد. مردم ایران بیش از ۲۰ سال است که با این تحریم‌های سنگین روبه‌رو هستند، که به صورت ادواری حتا تشدید می‌شود. اکنون مشکلات همه‌گیری نیز به آن‌ها افزوده شده است. تحریم‌ها مبارزه فعال علیه کووید–۱۹ را مانع می‌شود، زیرا این تحریم‌ها شامل کلیه تراکنش‌های انسان‌دوستانه و یا پزشکی نیز می‌شود. تجارت با ایران برای شرکت‌های خارجی بسیار سخت و تقریباً ناممکن است.

تجارت با ایران – از ديد ایالات متحده – غیرقانونی است و به سختی مورد مجازات قرار می‌گیرد. ۸۳ میلیون نفر جمعیت و تمامی صنعت، صادرات و واردات، بخش‌های مالی، بخش‌های حمل و نقل، همگی از این تحریم‌ها متأثرند و از آن رنج می‌برند. بسیاری از شخصیت‌ها از جمله برخی از نمایندگان پارلمان آمریکا این تحریم‌ها را محکوم کرده اند، که متأسفانه تاکنون بی‌اثر بوده است.

بحث: چه باید کرد؟
دکتر بشار جعفری ریشه معضلات را کماکان در شیوه تفکر استعماری که هنوز ماندگار مانده، می‌داند. او به نامه سرگشاده خود به سازمان ملل متحد و دونالد ترامپ اشاره کرد، که در آن خواستار لغو تحریم‌ها شده بود.^۷

با همه‌گیری اعلام شده از سوی سازمان بهداشت جهانی در کشورهای مختلف چگونه رفتار می‌شود؟

خانم آنا سیلويا رودریگز آباسکال مثلاً گفت کوبا پزشکان خود را به همه جهان اعزام کرده که در همبستگی علیه همه‌گیری فعالیت می‌کنند. او اشاره کرد که رفتار کوبا دارای سابقه سنتی طولانی است. کوبا همیشه پرسنل پزشکی خود را به سرتاسر جهان اعزام کرده است و اکنون در مواجهه با کرونا نیز تنها آن چيزی روی می‌دهد که هميشه اتفاق می‌افتد.

مجید تخت‌روانچی سفیر ایران در سازمان ملل هشدار داد، ویروس مرز نمی‌شناسد، همگی ما، یعنی بشریت سرنشینان یک کشتی هستیم ولی کووید–۱۹ تنها معضلی نیست که ما با آن روبه‌رو هستیم.
فرانسیسکو اُ. کمپ‌بل از نیکاراگووئه همبستگی دولت کشور خود را با تمام خلق‌هایی که از تحریم‌ها رنج می‌برند، اعلام کرد. او گفت مانند گذشته که نیروهای مترقی همه خلق‌ها علیه ضدانقلاب مورد حمایت ریگان دست در دست مبارزه کردند، باید امروز هم در کنار هم علیه دشمن مبارزه کنیم.

اوموواله کلی گفت برای مردم زیمبابوه چنین مبارزات بهداشتی–سیاسی چیزی نوینی نیست.

چندین سال پیش در زیمبابوه، وبا به عنوان اسلحه به کار برده شده بود. در آن زمان امپریالیسم مانع از این شد که مواد شیمیایی برای تصفیه آب به زیمبابوه وارد شود. بررسی و تحقیق چنین مکانیسم‌هایی بسیار ضروریست.

کارلوس ج. رون مارتینس گفت همه این کارها غیرمنطقی به نظر می‌رسد. از یک طرف ما با یک همه‌گیری جهانی روبه‌رو هستیم و از طرف دیگر سیاست‌مداران غربی خواهان تشدید تحریم‌ها هستند. از این‌رو باید به مسأله ذهنیتی که چنین «منطقی» را به وجود می‌آورد، عمیق‌تر اندیشید. چنین ذهنیتی باید از بین برود.

sanktion_iran_venezuella

مرده‌خواهی و یا طبیعت‌بارگی
ذهنیتی که کارلوس ج. رون مارتینس از آن سخن می‌گوید، ذهنیت کاشفان و فاتحان (کونکیستادورها)، شوالیه‌های صلیبی، برده‌داران و مدیر عاملان مدرن در جوامع غربی است. در یک کلمه: ذهنیت مرده‌خواهی Nekrophilie امپریالیسم هیچ وسیله و ابزار دیگری جز خشونت نمی‌شناسد. این ذهنیت «اروپامحوری» است که انسان سفید را به عنوان فرمانروای خلق‌های جهان قلمداد می‌کند. در مقابل آن ذهنیتی قرار دارد که در این کنفرانس جهانی کاملاً ملموس بود: ذهنیت احترام متقابل، همبستگی و هواداری آگاهانه و مصمم از ارزش‌های اجتماعی حیات. زندگی پیروز خواهد شد!