نخستوزیر گفت: «یکی از تئوریها، که شاید شما باید آنرا بدون نق زدن بپذیرید، این است که یک بار برای همیشه بگذارید بیماری، آنطور که هست، بدون در پیش گرفتن اقدامات سختگیرانه بسیار، از میان جمعیت عبور کند.»طبق گزارش «ساندی تایمز»، دومینیک کامینگز مشاور ارشد نخستوزیر، در اواخر فوریه در یک گردهمآیی
خصوصی رئوس استراتژی دولت را در آن زمان به شیوهای توصیف نمود که یکی از حضار آنرا چنین خلاصه کرد:
«ایمنی گلهای، از اقتصاد حمایت میکند و اگر این بدین معنی است که برخی از دریافت کنندگان حقوق بازنشستگی میمیرند، متأسفم.»
منبع: مورنینگ استار
نویسنده: یان سینکلر
تارنگاشت عدالت
یان سینکلر میگوید محافظهکاران میخواهند ما را متقاعد سازند رویکرد آنها به کووید-۱۹: «کار کمی انجام بده و بگذار همه آنرا بگیرند»، هرگز وجود نداشته است- ما نباید اجازه دهیم آنها موفق شوند.
گفته معروف کلاد کوکبرن روزنامهنگار ژورنال «دیلی ورکر»- «هرگز چیزی را باور نکن، مگر اینکه رسماً انکار شده باشد»- هرگز این قدر مناسبت نداشته است.
رابرت باکلند وزیر دادگستری اوايل این ماه در برنامه «هر سؤال» بیبیسی گفت: «من این ایده را که میگوید ایمنی گلهای در یک مرحله بخشی از برنامه [دولت] بود، رد میکنم.»
ادعای او تکرار انکار مت هنکاک [وزیر بهداشت و مراقبتهای اجتماعی] در «ساندی تلگراف» ۱۵ مارس بود: «وزیر بهداشت گفت «ایمنی گلهای بخشی از برنامه دولت برای مقابله با ویروس کرونا نیست. آن یک مفهوم علمی است، نه یک هدف یا استراتژی.»»
اگر با اصطلاح آشنا نیستند، نیویورک تایمز آنرا توضیح میدهد: «اصطلاح ایمنی گلهای معمولاً در ارتباط با واکسن توصیف میشود. زمانی که تعداد کافی از مردم مایهکوبی شوند، بیماریزا نمیتواند به آسانی از طريق جمعیت اشاعه یابد و انتقال آن در مسیرش متوقف میشود.»
در ارتباط با ویروس کرونا، ایمنی گلهای زمانی رخ میدهد که اکثریت بزرگی از جمعیت ویروس را بگیرد و ایمنی بیاید .
برخلاف ادعاهای هنکاک، باکلند و باقی دولت، شواهد بسیاری وجود دارد که ایمنی گلهای یک بخش کلیدی از نقشه دولت بود.
یک تحقیق اخیر «گاردین» گزارش داد: «منابع معتیر دولتی گفتند با سختگیرانهترین قرائت از واژه «سیاست» انکارهای دولت ممکن است حقیقت باشد. اما نمیدانند دولت چگونه میتواند ادعا کند که ایمنی گلهای بخشی از نقشه آن نبود.»
در ۱۳ مارس، سِر پاتریک ولنس، مشاور علمی ارشد دولت در برنامۀ «امروز» کانال ۴ رادیو بی بی سی گفت که یکی از «کارهای کلیدی که ما باید انجام دهیم ایجاد یک نوع ایمنی گلهای است تا مردم بیشتری در برابر این بیماری ایمن بشوند و ما انتقال را کاهش دهیم.»
همان روز پرفسور گراهام مدلی، که سرپرستی تیم نمونهسازی بیماری دولت را بر عهده دارد در برنامه «اخبار شب» بی بی سی گفت: «ما باید چیزی را ایجاد کنیم که ایمنی نامیده میشود…. تنها راه ایجاد آن در نبود واکسن این است که اکثریت جمعیت مبتلا شود.»
در پی این اظهارات حضور اکنون رسوای بوریس جانسون در برنامه «صبح امروز» آی تی وی رخ داد که وی در آن ایده ایمنی گلهای را مطرح کرد.
نخستوزیر گفت: «یکی از تئوریها، که شاید شما باید آنرا بدون نق زدن بپذیرید، این است که یک بار برای همیشه بگذارید بیماری، آنطور که هست، بدون در پیش گرفتن اقدامات سختگیرانه بسیار، از میان جمعیت عبور کند.»
طبق گزارش «ساندی تایمز»، دومینیک کامینگز مشاور ارشد نخستوزیر، در اواخر فوریه در یک گردهمآیی خصوصی رئوس استراتژی دولت را در آن زمان به شیوهای توصیف نمود که یکی از حضار آنرا چنین خلاصه کرد: «ایمنی گلهای، از اقتصاد حمایت میکند و اگر این بدین معنی است که برخی از دریافت کنندگان حقوق بازنشستگی میمیرند، متأسفم.»
با توجه به شواهد زیادی که نشان میدهند ایمنی گلهای پاسخ محوری دولت به شیوع بود، پرسش واضح این است: چرا دولت چنین مشتاق است آنرا انکار نماید؟
این حاشا کردنها مطمئتاً به علت دو مشکل بزرگ ایمنی گلهای است. نخست، رسیدن به ایمنی گلهای با کووید-۱۹، که طبق تخمینی که در ژورنال پزشکی «لنست» در ۲۱ مارس منتشر شد، نرخ مرگومیر از آن، ۱٫۰¬-۰٫۳ درصد است، بدین معنی است که مردم بسیاری در این روند جان خواهند باخت.
ولنس در مصاحبه با «اسکای نیوز» در ۱۳ مارس این را برجسته نمود. وی تأکید کرد سیاست دولت این بود که «نقطه اوج [یا به قول حسن روحانی، «پیک»] واگیری را پایین بیاورد، آنرا مسطح و پهن کند، تا شما یکباره با فشار بسیار شدید بر نظامهای مراقبت بهداشتی روبهرو نشوید.»
پس از آنکه ولنس توضیح داد برای رسیدن به ایمنی گلهای ۶۰ درصد جمعیت باید به ویروس مبتلا شود، گزارشگر- استفن دیکسون-در پاسخ گفت: «حتا با در نظر گرفتن بهترین سناریو… نیم تا یک درصد تلفات در چیزی شبیه این، به معنی مرگ وحشتناک مردم بسیاری در این کشور است.»
بر اساس این فرضیات، با جمعیت ۶۷ میلیونی بریتانیا، ایمنی گلهای به حدود ۲۰۰ هزار تا ۴۰۰ هزار مرگ منجر خواهد شد .
ولنس در ادامه گفت که کووید-۱۹ احتمالاً به یک ویروس فصلی مبدل خواهد شد، و دومین مشکل جدی استراتژی ایمنی گلهای دولت را نشان داد: هنوز معلوم نیست آیا مردمی که به کووید-۱۹ مبتلا شدند به یک سطح کافی از ایمنی رسیده اند که از آنها در برابر ابتلای دوباره حفاظت نماید.
این در مارس به خوبی درک شده بود، در ۱۴ مارس مارگارت هریس سخنگوی سازمان جهانی بهداشت در برنامه «امروز» بی بی سی گفت: «ما در بارۀ علم این ویروس به اندازه کافی نمیدانیم، این برای یک مدت طولانی در جمعیت ما نبوده است تا ما آنرا از نقطه نظر ایمنی بشناسیم.»
در همان روز «انجمن ایمنشناسی بریتانیا» خطاب به دولت یک نامه سرگشاده منتشر کرد و همان نکته را خاطرنشان نمود و گفت: «ما هنوز نمیدانیم آیا این ویروس جدید برخلاف ویروسهای مشابه دیگر در مبتلایان ایمنی بلندمدت ایجاد میکند.»
به طور خلاصه:
دولت استراتژی را دنبال کرد که میدانست موجب مرگ صدها هزار نفر خواهد شد- گرچه هیچ مدرکی وجود نداشت که نشان دهد هدف اصلی برنامه- ایمنی برای یک اکثریت بزرگ از جمعیت- میتواند قابل حصول باشد .
فراتر از این مسامحه جنایتکارانه، گزارشهای نگرانکنندهای وجود داشته است که نقشه ایمنی گلهای دولت پس از اعلام قرنطینه ملی در ۲۳ مارس ادامه داشته است- به نظر میرسد استراتژی فرونشانی یک چرخش از نقشه قبلی است.
آنتونی کاستلو، پرفسور «بهداشت جهانی و توسعه پایدار» در یونیورسیتی کالج لندن و مدیرکل پیشین سازمان جهانی بهداشت در ۳ آوریل در «گاردین» نوشت: «دولت و مشاوران آن اکنون به استراتژی خود برای به تأخیر انداختن شیوع ویروس کرونا، که آنها امیدوارند نهایتاً به ایمنی گلهای بیانجامد، متعهد هستند.»
دِوی سرایدهار، پرفسور «بهداشت عمومی» در دانشگاه ادینبرو نیز در ۲۱ آوریل از برنامه دولت مطمئن نبود. او در توئیتر نوشت: «آیا هدف پایین آوردن تعداد مبتلایان و پایین نگه داشتن آن بوده است؟ یا پذیرش این کاهش/افزایش همسو با ظرفیت مراقبت بهداشتی و پذیرش عبور آهسته ویروس از میان حمعیت؟»
کاستلو در برنامه «هر سؤال» بی بی سی در ۱ مه گفت هنوز معلوم نیست آیا دولت «به دنبال فرونشانی تهاجمی است… یا سعی دارد این را مدیریت کن و فقط منحنی را مسطح نماید.»
وی گفت این سردرگمی احتمالاً «به دلیل اختلافنظر در بالا است»، هنکاک و جرمی هانت وزیر بهداشت پیشین از فرونشانی تهاجمی حمایت میکنند، و برخی دیگر از مشاوران علمی دولت معتقدند ویروس «یک مشکل بزرگتر برای دو سال آینده است.»
گزارشهای خبری نیز میگویند پیرامون پایان دادن به قرنطینه در کابینه دودستگی وجود دارد، هنکاک و جانسون از یک خط محتاطانهتر دفاع میکنند و مایکل گُو، ریشی سونک، پریتی پتل و دومینیک راب هوادار پایان دادن هر چه زودتر به قرنطینه هستند.
این اختلافات در دولت به فعالین، جامعه مدنی و شهروندان نگران فرصت میدهد در این شرایط فوقالعاده بر دولت تأثیر بگذارند.
ما میدانیم دولت و حزب محافظهکار بسیار نگران افکار عمومی هستند، «گاردین» در ۲ آوریل از قول «یک عضو ارشد پارلمان» نوشت: «حزب نظرسنجیها را از نزدیک دنبال خواهد کرد.»
مهمتر از همه، «تلگراف» در ۱۸ آوریل به نقل از یک «منبع در کابینه» از به اصطلاح «برنامه خروج» دولت از قرنطینه خبر داد.
آنها گفتند: «دولت منتظر است مردم نظر خود را تعییر دهند. ما از ابتدا نمیخواستم در این مسیر قدم بگذاریم-مردم و رسانهها برای قرنطینه فشار وارد کردند، ما با علم رفتیم.»
پس،به نظر میرسد افکار عمومی تأثیر بزرگی بر سیاست دولت داشت، و یک نقش کلیدی در تحمیل قرنطینه به دولت که در ابتدا تمایلی به آن نداشت و به رسیدن به ایمنی گلهای متعهد بود، ایفاء نمود- تغییری که مطمئناً جان هزاران نفر را نجات داد .
در واقع، در حالیکه موارد روزانه هنوز بسیار بالا است و تلاشهای دولت برای آزمایش و ردگیری کاملاً برقرار نیست، رفع قرنطینه به نحو باورنکردنی خطرناک خواهد بود.
در مورد بحث ایمنی گلهای، به نظر میرسد یک تحقیق عمومی جای مناسب برای بررسی نقشی باشد که این در استراتژی دولت بازی کرد.
با توجه به اینکه کووید-۱۹ احتمالاً چندین ماه با ما خواهد بود و موج دوم ابتلا و مرگ گسترده یک احتمال واقعی است، یک تحقیق زودهنگام و سریع میتواند درسهای اصلی پیرامون بهترین راه مقابله با ویروس را ارايه نماید.
مجله جنوب جهانی-بررسی مسائل جنوب جهانی – سال بیستم 