منبع: ردگلوب

تارنگاشت عدالت

بيانيه هیأت اجرايی حزب کار اتریش در مورد انتخابات ایالات متحده آمریکا

بر اساس تازه‌ترين اطلاعات، «جو بایدن» همراه با نامزد معاونت خود «کاملا هاریس»، در انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا پيروز شد. هر دو فرد دمکرات‌ از طرف بسیاری از افراد در ایالات متحده و همین‌طور در جهان به عنوان طلایه‌دار امید و ناجی ایالات متحده و اعوجاجات اجتماعی حاکم در آن قلمداد می‌شوند. آن‌ها حتی مترقی و «هریس» به عنوان یک پیروزی تاریخی – نخستين معاون زن و غير سفيدپوست ریيس‌جمهور ايالات متحده آمريکا – معرفی می‌شوند.

این‌که ترامپ انتخاب بهتری نبود، کاملاً روشن به نظر می‌رسد ولی این‌که بایدن و هاریس هم انتخاب خوبی نیستند، ظاهراً برای بسیاری هنوز روشن نیست. این امر به زودی روشن خواهد شد و تغییر سیاست معهود صورت نخواهد گرفت و به جای آن دمکرات‌ها سیاستی را که در خدمت منافع طبقه حاکمه در ایالات متحده و امپریالیسم خونخوار آمریکا خواهد بود، به این و یا آن شکل ادامه خواهند داد. در گذشته شاهد بودیم که رؤسای جمهور دمکرات آمریکا مانند رؤسای جمهور جمهوری‌خواه همگی جنگ‌افروزان خوبی بوده اند.

کردار گذشتۀ این دو مبین پیشرفت و ترقی نیست
بایدن و هریس در گذشته هم همین‌طور در سیاست داخلی خود را به عنوان نیروی سیاسی ملایم و مترقی معرفی نکردند. بایدن که امروز یکی از ناجیان جنبش «جان سیاه‌پوستان مهم است» محسوب می‌شود در دهه ۷۰ مدافع جدایی نژادی بود و در دهه ۱۹۹۰ با رأی خود از قانون کنترل بزهکاری حمایت کرد، قانونی که دستگیری و حصر توده‌ای سیاهان را هدف قرار داده بود. و همین‌طور اولین 

معاون زن غیر سفیدپوست ريیس‌جمهور، به عنوان مدافع سرسخت حقوق این گروه اجتماعی و یا طبقه کارگر شهرت پیدا نکرده بود. او همواره حامی منافع سرمایه‌ و هوادار پرشور قوانین و مجازات‌های سخت (مثلاً قانون علیه مدرسه‌گریزی، که اگر کودکی چندین بار غیبت می‌کرد حتی ممکن بود والدین کودک را زندانی کرد) بوده است. علاوه برآن، هریس مخالف مرخص کردن زندانیان از زندان‌های بیش از حد شلوغ کالیفرنیا بود. در اینجا هریس استدلال می‌کرد که در صورت مرخص کردن زندانیان نیروی کار ارزان برای ایالت از دست می‌رود! لذا برای فقرا و طبقه کارگر و همین‌طور رنگین‌پوستان که او خود به آن‌ها تعلق دارد، امیدی به بهبودی نیست.

امپریالیسم و جنگ
بايد ديد که آیا دولت جدید دمکرات‌ها سیاست گشایش اوباما در مقابل کوبا را ادامه خواهد داد و با وجود ادامه محاصره از فشار خود بر گلوی کوبا خواهد کاست؟ علاوه برآن، تأیید ناتو و ابراز همبستگی با آن از طرف ريیس‌جمهور جدید آن‌چنان آرام‌بخش نیست. 

هیچ چرخشی در منافع امپرالیستی و هیچ چرخشی در سیاست جنگ‌‌افروزانه وجود نخواهد داشت. دولت جدید این هذیان را که معتقد است آمریکا باید جهان را هدایت کند، مطمئناً به کنار نخواهد نهاد. دولت جدید قطعاً باز کسانی را دیکتاتور خواهد نامید که تصمیم داشته باشند به قوانین «دمکراسی آمریکایی» گردن ننهند. آن‌ها کماکان مانند دولت‌های دمکرات قبلی خود به تغییر رژیم ادامه خواهند داد و برای خلق‌های جهان خشونت و جنگ و ویرانی به ارمغان خواهند آورد.

و در نتیجه و در بهترین حالات مدیریت بدبختی طبقه کارگر ایالات متحده آمریکا همراه سرکوب و پرخاشگری در سیاست خارجی برقرار خواهد ماند. ایالات متحده آمریکا یک جامعه طبقاتی بورژوایی بسیار پیشرفته است که بر پایه استثمار و سرکوب سرمایه‌داری بنا شده است و مرز تضاد بین بالا و پايین کشیده شده است. این تضاد را می‌توان تنها از پایین نابود کرد و نه به کمک انتخاباتی که نمایندگان دیگر بالایی‌ها، میلیاردرها، کنسرن‌ها، بانک‌ها و نظامیان را مصدر کار می‌کند. در نتیجه مقاومت خلق علیه امپریالیسم آمریکا و همبستگی بین‌المللی با خلق آمریکا و دیگر خلق‌های جهان امروز کماکان مهم و حتی ضروریست.