در دفاع از حاکمیت جمهوری سوسیالیستی و مردم کوبا در برابر مداخلات براندازانۀ ضد انقلاب و ارتجاع امپریالیستی

افرادی را در این فضای مجازی می توان دید که حتی یک بار تحریم‌های جنایتکارانه امپریالیسم علیه کوبا را محکوم نکرده‌اند، حتی یک بار مداخلات تجاوزکارانه و تروریستی امپریالیسم آمریکا در کوبا را محکوم نکرده‌اند، حتی یک بار از دستاوردهای درخشان کوبا در حوزه‌های اجتماعی و خدمات آموزش و بهداشت و درمان عمومی و با کیفیت و رایگان آن برای توده‌های مردم ، محو بیسوادی و بیکاری و … در این کشور سخن نگفته‌اند، حتی یک بار از موارد فراوان کمک‌های پزشکی و درمانی کوبا و اعزام تیم‌های اثربخش پزشکی به کشورهای مختلف و با وجود تقدیر دبیرکل سازمان ملل از این کشور در این ارتباط سخنی نمی‌گویند و … و چشم و گوش خود را در این گونه موارد بسته و خود را به کوری و کری زده‌اند و می زنند. اما کافی است تعدادی مزدور امپریالیسم امریکا و تعدادی مرتجع داخلی کوبا با تعداد اندکی فریب خورده به خیابان بریزند و شعار مبارزه با دیکتاتوری و … سردهند، آنتن‌های حساس و حقوق بشری این جماعت بسیار زود این گونه رویدادها را احساس می‌کند و وظیفه خود می‌دانند تا تمام قد برای دفاع از به اصطلاح ارزش‌های دموکراسی و حقوق بشری و دفاع از مرتجعین و ضد انقلاب و برنامه‌های براندازانۀ امپریالیسم آمریکا در کوبا به پا خیزند؛ در صفحات خود بر علیه دیکتاتوری حاکمیت کوبا شعار دهند و … و در عین حال خود را شرافتمند و مدافع ارزش‌های اجتماعی، انسانی، اخلاقی، دموکراتیک، حقوق بشری و … نشان دهند.
برخی از این‌ها گرایش‌های سلطنت‌طلبانه دارند، برخی دارای گرایشات لیبرالی‌اند، برخی چپ‌های بریده‌اند و ادعاهای سوسیال دموکراتیک دارند و … و اساسا طیف‌های مختلفی را شامل می‌شوند. با این وجود، نفرت انگیزترین و تهوع آورترین آنها کسانی هستند که چپ بریده و مدعی دموکراسی و … محسوب می‌شوند.
دفاع از اعتراض مزدوران و شمار اندکی فریب خورده ارتجاع امپریالیستی در کوبا دفاع از دموکراسی و حقوق بشر نیست، بلکه دفاع آشکار از ارتجاع امپریالیستی است که قصد دارد حاکمیت مردمی این کشور را براندازد. چرا که آن را همچون خاری در گلوی خویش حس می‌کند.
این حق دولت ملی و مردمی کوباست که حاکمیت خود و اراده انقلابی کارگران و توده‌های وسیع زحمتکشان این کشور در پاسداری از نظم موجود را بر مخالفان و براندازان تحت هدایت امپریالیسم و ارتجاع تحمیل کنند.
حفظ حاکمیت توده‌های کار و زحمت بدون این اعمال اراده و بدون دیکته کردن این حاکمیت بر طرفداران سرمایه داری و امپریالیسم، نشدنی است. دولت و مردم کوبا طی دهه‌ها دست و پنجه نرم کردن با مداخلات و توطئه‌های امپریالیستی این درس لنینی را به خوبی آموخته‌اند و به کار گرفته‌اند و اجازه نخواهند داد که کوبا بار دیگر به کازینو و فاحشه‌خانۀ امپریالیست‌ها تبدیل شود.
تردید نباید داشت که هر انسان شرافتمند و مدافع واقعی حقوق اساسی مردم و دموکراسی و حقوق بشر واقعی، در این زمینه در سوی دولت و مردم کوبا قرار خواهد گرفت نه در سوی مزدوران امپریالیسم.
تردیدی هم نباید داشت اگر اینگونه توطئه‌ها و مداخلات ارتجاعی و براندازانه امپریالیستی نبود، امروز می‌شد شاهد شاخص‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و دموکراسی اجتماعی به مراتب بهتر ی در کوبا بود. شاخص‌هایی که با وجود دهه‌ها مداخلات و توطئه‌های امپریالیستی در این کشور، بسیار بالاتر از کشورهای منطقه کارائیب و در زمره بالاترین شاخص‌های توسعه انسانی در جهان قرار دارد، و این ها مسائلی هستند که حزب کمونیست کوبا به درستی به ان توجه دارد.
برگرفته از صفحه فیسبوک مسعود امیدی

کانال تلگرام مجله دانش و مردم