گوشت دم توپ

اوکراین: تلفات سنگین در جبهه و تشدید کمپین جذب نیرو.

نوشته دیمیتری کووالویچ از کیف اوکراین
یونگه ولت
ترجمه سیما صابری برای مجله هفته

چندین مینی بوس ناگهان به سمت میدان واسیلکوف در منطقه کیف حرکت کردند. سربازان اوکراینی بیرون می پرند، برخی با سلاح. افراد حاضر در محل را ناگهان محاصره می کنند و شروع به دستگیری مردانی که بین ۱۸ تا ۶۰ سال سن دارند می کنند.
به ۲۰ نفر احضاریه سربازگیری اجباری ابلاغ میشود، چهار نفر با آه و ناله و با تهدید اسلحه سوار مینی بوس میشوند و همه ناگهان با عجله از میدان می‌گریزند.
من در دو ماه گذشته بیش از یک بار صحنه های مشابه را در دیگر شهرها هم دیده ام.

این نوع عملیات سربازگیری حتی در طول حملات هوایی هم متوقف نمی شود. کسانی را که از اجرای احضاریه امتناع می ورزند، گاهی توسط ارتش مورد ضرب و شتم قرار می گیرند و به مقصد نامعلومی برده میشوند.

ویاچسلاو آزاروف، بنیانگذار اتحادیه آنارشیست‌های اوکراین (UAU) در کانال تلگرامی خود گزارش می‌دهد که در ۲ فوریه شاهد بود که کارگران یک سرویس اینترنتی کابل‌کشی می‌کردند، متوجه یک ماشین ارتش اوکراین شدند و از ترس احضار شدن زیر خودروها خود را مخفی کردند.
پس از اینکه نظامی ها دوباره از منطقه خارج شدند، کارگران دست از کار کشیدند و آنها نیز از محل دور شدند.
در اودسا، ارتش اکنون با استفاده از آمبولانس ها به قربانیان احتمالی نزدیک میشود تا احضاریه سربازی را به آنها ابلاغ کند.
پس از دو تا سه هفته آموزش، نیروهای تازه نفس بلافاصله به جبهه ارسال می شوند.
ارسال سربازان بدون آموزش کافی به جنگ معمولاً بی معنی است. اما از آنها، همانطور که ضرب المثل بدبینانه می گوید، به عنوان «گوشت دم توپ» استفاده می شوند – آنها را به جبهه ارسال میکنند، در میدان رها میکنند تا از طریق حملاتی که به آنها میشود جای توپخانه دشمن را رصد کنند.

نظامیان اوکراینی که برگه های احضاریه را به افراد ابلاغ می کنند، «پیام رسانان مرگ» نامیده می شود.
پیام رسانان مرگ معمولا سربازانی هستند که خود تازه احضار شده‌اند و ارسال آنها به جنگ بخاطر انجام دادن این وظیفه برای مدتی به عقب انداخته میشود.
اگر آنان یک حداقلی از احضاریه ها را به واجدان شرایط ابلاغ کنند و یا تعدادمعینی را به اداره سربازگیری تحویل دهند از رفتن به جبهه معاف میشوند.
یکی از ویژگی های سربازی اجباری دسته جمعی در اوکراین، ویژگی طبقاتی آن است. کارگران و دهقانان فقیر را به زور به جبهه می برند.
مرزبانان و دیگر مقامات برای خروج از کشور رشوه تا سقف ۱۰ هزار دلاری درخواست می کنند، مبلغی که تعداد اندکی از مردم در فقیرترین کشور اروپا توانایی پرداخت آن را دارند.
علاوه بر این، کارمندان سازمان هایی که توسط کمک های مالی غربی تأمین بودجه می شود، از خدمت سربازی معاف هستند.
علیرغم سربازگیری انبوه در سراسر اوکراین (…)، ارتش اوکراین با کمبود شدید پرسنل مواجه است.
کانال تلگرامی اوکراینی «Media Killer» می‌گوید: «اگر به تلفات بزرگ نگاه بیندازید، می‌توانید متوجه تیر‌ه‌گی تصویری شوید که در کشور حاکم است – بنابراین کمپین جذب نیرو شدیدتر میشود.»
به اینها فساد را هم اضافه کنید. هزینه ای که افسران یا پرسنل پزشکی باید بپردازند تا مجبور به رفتن به خط مقدم نشوند، حدود ۵۰۰۰ دلار آمریکا است.
با افزایش تعداد مردانی که توسط دژبان های سربازگیری دستگیر می شوند، تمایل به پرداخت رشوه هم در بین قربانیان هم بیشتر میشود.
سربازگیری دسته جمعی حتی باعث رسوایی بین المللی هم شده است. پیتر شیارتو، وزیر امور خارجه مجارستان در ۲۶ ژانویه گفت او فیلم‌های وحشتناکی از دژبان های سربازگیری اوکرائینی مشاهده کرده که آنها اقلیت قومی مجارستانی ساکن در ترانسکاپاتیا را سنگدلانه و بی رحمانه تعقیب میکنند.
دو روز پیش از آن، سایت خبری مجارستانی Pesti Sracok گزارش داد که مقامات اوکراینی در منطقه در حال انجام بزرگترین عملیات سربازگیری از زمان آغاز درگیری تاکنون هستند.
بر همین اساس، زاکارپاتیا توسط صدها سرباز و افسر پلیس اوکراینی مورد حمله قرار گرفت.
Pesti Sracok به نقل از یکی از شاهدان عینی می‌گوید: «برای مثال در موکاچوو، اخیراً کل بازار بسته شد، سربازان و افسران پلیس آمدند و همه کسانی که برای خدمت مناسب به نظر می‌رسیدند را سوار اتوبوس کردند و بردند. سربازگیری انبوه نتیجه تلفات سنگین در جبهه و استراتژی «جنگ تا آخرین اوکراینی» است.
در پایان ژانویه، صدها سرباز اوکراینی هر روز تنها در باخموت و اطراف آن کشته می‌شدند. و این تنها یک نقطه مورد بحث در خط مقدم است که صدها مایل امتداد دارد.
از سال گذشته کانال‌های تلگرامی در سراسر اوکراین وجود دارد که در آن شهروندان گزارش و هشدار می‌دهند که در حال حاضر سربازگیری در کدام منطقه به دنبال قربانیان خود می گردند.

مکرراً به مردان توصیه می شود که فقط با عصا یا ویلچر از خانه خارج شوند تا شاید توجه نظامیان را به خود جلب نکنند و وانمود کنند که برای سربازی مناسب نیستند. با این حال، بسیاری این توصیه ها را رعایت نمیکنند.
حتی رسانه های اوکراینی اعتراف کردند که در ژانویه در غرب اوکراین حتی یک مرد معلول که بدون دست متولد شده بود به خدمت سربازی فرستاده شد.
این کارها تا حدودی یادآور پروژه سربازگیری «فولکس اشتورم» نازی ها در بهار ۱۹۴۵ است که نامیدانه شکست خورد.