رسانه‌های ایالات متحده در جستجوی بحران
در کنگره حزب کمونیست چین
اریک هورویتس (fair.org*، ۱۱ نوامبر ۲۰۲۲) / برگردان: طلیعه حسنی
دانش و امید، شماره ۱۵، دی ۱۴۰۱


بیستمین کنگره ملی حزب کمونیست چین برای مطبوعات غربی پیام‌هایی داشت که اگر با حسن‌نیت نگاه می‌شد، می‌توانست حامل نشانه‌های اطمینان‌بخشی باشد. اما رسانه‌های امپریالیستی با چسبیدن به روایت‌های آشنا پیرامون استراتژی چین برای کاهش کووید، آنها را به پیش‌بینی‌های تازه‌ای درباره فاجعه اقتصادی که از مدت‌ها قبل پیش‌بینی می‌شد، گره زدند؛ فاجعه‌ای که در نتیجه تصمیم دولت چین مبنی بر کنار گذاشتن تئوری بازار آزاد در این کشور به‌طور اجتناب‌ناپذیری اتفاق خواهد افتاد.
تمرکز رسانه‌های امپریالیستی بیش از هر چیز بر خروج «هو جین‌تائو» از سالن کنگره و پخش گمانه‌زنی‌های پر سر و صدا درباره سرنوشت سلف ۷۹ ساله شی جین‌پینگ، دبیر کل حزب کمونیست چین بود.
روایت افسانه پاکسازی رسانه‌هایی مانند نیویورک تایمز و سی‌ان‌ان مبتنی بر این ادعا بود که شی برای تحکیم قدرت خود کنگره را دستکاری کرده است. با این حال، رسانه‌های امپریالیستی برای اثبات اینکه شی، خروج «هو» را به عنوان بخشی از روند تصاحب قدرت طراحی کرده بود، «شواهد» قانع‌کننده در دست نداشتند.
تحولات اساسی
اگر رسانه‌های امپریالیستی که کنگره را پوشش می‌دادند، در عوض تلاش بیهوده برای یافتن دستاویزهایی جهت تطبیق با داستان‌های پیش‌ساخته‌شان، به دنبال تحولات اساسی [در حیات آینده چین] بودند، می‌توانستند آنها را پیدا کنند.
علیرغم موضع ستیزه‌جویانه دولت بایدن در قبال تایوان، که در تشدید تنش‌ ناشی از سفر نانسی پلوسی به جزیره و وعده شخصِ بایدن برای اعزام نیروهای آمریکایی در صورت وحدت اجباری مجدد مشاهده شد، شی نشان داد که چین به رویکرد خویشتن‌دارانه خود پیرامون رابطه سرزمین اصلی با تایوان ادامه خواهد داد.
سونگ ون تی، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه دولتی استرالیا درباره اظهارات دقیق تنظیم‌شده شی در مورد وحدت دوباره، گفت: «فقدان «چطورها» نشانه خواست او برای حفظ سیاستی انعطاف‌پذیر و عدم تمایل به تعهد به یک مسیر خصمانه‌ برگشت‌ناپذیر است» (گاردین،۱۶ اکتبر ۲۰۲۲). لیم جان چوان ـ‌تینگ، محقق سابق آکادمی سینیکای تایوان، پیام شی به مردم تایوان را «متوازن و غیر جنگنده» ارزیابی کرد (SCMP، ۱۶ اکتبر ۲۰۲۲). به نظر می‌رسد این برای همه کسانی که خواهان اجتناب از یک جنگ هسته‌ای بالقوه هستند، خبر خوبی باشد.
علاوه بر این، گزارش افتتاحیه شی به کنگره بر وظیفه مبارزه با تغییرات آب و هوایی تأکید خاصی داشت. بخش تحت عنوان «تعقیب توسعه سبز و ترویج هماهنگی بین بشریت و طبیعت» یک چارچوب چهار بخشی را برای هدایت تلاش‌های سیاست‌گذاری چین در این زمینه ارائه می‌کند. حتی شورای آتلانتیکِ آشکارا طرفدارِ غرب نیز مجبور به اعتراف شد که: «چین [جایگاه] رهبری خود در توسعه سبز را از راه‌های گوناگون نشان می‌دهد.»
از آنجایی که چین محل سکونت یک پنجم جمعیت جهان است و در حال حاضر منتشرکننده بیشترین دی اکسید کربن روی زمین است، تصمیم دولت این کشور برای اولویت دادن به یافتن پاسخی جامع به بحران آب و هوایی، تحول مثبتی به نظر می‌رسد.
کنگره حتی برای کسانی که مدعی اهمیت دادن به حقوق بشر هستند، خبرهای دلگرم‌کننده‌ای داشت. کنگره در اقدامی غافلگیرانه، چن کوانگو را که به دلیل رویکرد تندروانه خود در مقام دبیر حزب در تبت و سین کیانگ مورد تحریم‌های آمریکا نیز قرار گرفته بود، از کمیته مرکزی اخراج کرد.
اما رسانه‌های امپریالیستی ایالات متحده اساساً توان انعکاس این تحولات را به عنوان اخباری مثبت نداشتند. آنها گزارش‌هایی از اظهارات شی پیرامون تایوان منتشر ساختند که در آنها بجای نشان دادن رویکرد همراه با حسن نیت چین، عمدتاً با ارائه اخبار نادرستی از مواضع این کشور، آن را تهدیدآمیزتر از آنی جلوه دادند که واقعاً می‌تواند باشد. در واقع، رسانه‌های خبری ایالات متحده در مورد محتوای اخبار کنگره پیرامون تایوان به‌طور قابل‌توجهی حرف چندانی برای گفتن نداشتند.

روایت‌های بازسازی‌شده
همانطور که «Fair»* (در تاریخ‌های ۲۴ مارس ۲۰۲۰، ۲۹ ژانویه ۲۰۲۱ و ۹ سپتامبر ۲۰۲۲) در موارد مختلف این بیماری همه‌گیر یادآور شده است، رسانه‌های امپریالیستی که ظاهراً از عدم تمایل چین به قربانی کردن جان میلیون‌ها انسان در محراب رشد اقتصادی برآشفته‌اند – تقریباً همگی به شکلی متحد منتقد استراتژی کاهش کووید دولت چین بوده‌اند.
در واقع، رسانه‌های حاکم علیرغم موفقیت‌های سیاست «کووید صفر» – هم از نظر نجات جان انسان‌ها و هم از نظر توسعه اقتصادی – دائماً کوشیده‌اند تا این سیاست را شیطانی جلوه دهند. آشفتگی رسانه‌های امپریالیستی پس از تذکر شی به کنگره مبنی بر ادامه همان سیاست در چین، قابل پیش‌بینی بود.
نیویورک تایمز (۱۶ اکتبر ۲۰۲۲)، برخلاف شواهد، با استفاده از شیوه معمول خود مدعی شد که تصمیم چین برای اولویت دادن به سلامت عمومی، اقتصاد آن را ویران خواهد کرد:
«آقای شی استدلال کرد که حزب کمونیست «جنگ مردمی همه‌جانبه‌ای برای متوقف کردن شیوع ویروس» به راه انداخته است. او گفت که رهبری چین هرآنچه را می‌توانست برای محافظت از سلامت مردم انجام داده است و «مردم و جان آنها را بالاتر از هر چیز دیگری قرار داده است.» [اما] او به اینکه چگونه این اقدامات سختگیرانه مانع رشد اقتصادی و سرخوردگی مردم شده است، هیچ اشاره‌ای نکرد.»
در ادامه این مقاله به نقل از «جود بلانشت»، «کارشناس چین» در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل (CSIS) نوشت: «هیچ چیز مثبت یا تشویق‌آمیز درباره کووید صفر وجود ندارد». اینکه CSIS – در هم‌صدایی کامل تایمز- چنین موضعی را منتشر می‌کند، جای تعجب ندارد، زیرا ولی‌نعمتان ارشد این اندیشکده همراه تایمز در تخریب چهره چین منافع مشترکی دارند.
فهرست کمک‌کنندگان اصلی CSIS شامل پیمانکاران نظامی نورتروپ گرومن۱، جنرال داینامیکس۲، لاکهید مارتین۳ و بوئینگ۴، و همچنین کمپانی‌های نفت و گاز می‌شود که همگی از تقویت نظامی آمریکا در اقیانوس آرام سود مالی می‌برند.
CSIS همچنین میلیون‌ها دلار از دولت‌های تایوان، ژاپن و کره جنوبی دریافت کرده است. فیبی نواکوویچ۵، رئیس و مدیرعامل جنرال داینامیکس، و لئون پانه‌تا۶، وزیر دفاع آمریکا در دولت اوباما که به ایجاد «محور آسیایی۷» در وزارت دفاع آمریکا کمک کرد، در هیئت امنای آن حضور دارند.

«نه به اصلاحات بازار»
«سخنرانی شی جین پینگ: آری به کووید صفر، نه به اصلاحات بازار؟»
سی‌ان‌ان روز ۱۷ نوامبر، بیانیه شی جین‌پینگ را به این گونه منعکس کرد که حزب کمونیست چین، به عنوان بخشی از مخالفت گسترده با بازار آزاد، اجازه نخواهد داد تا ویروس مهلک کرونا آزادانه در میان همه مردم انتشار یابد.
سی‌ان‌ان، گذشته از بی‌اعتنایی آشکار به چارچوبی که سیاست‌های بهداشت عمومی را بر پایه‌های رابطه آن با رشد اقتصادی ارزیابی می‌کند، باز شدن بازارهای چین به روی سرمایه‌های خارجی را به عنوان عامل مثبتی معرفی کرد که کنار گذاشتن آن چشم‌انداز بدی را برای اقتصادی چین رقم خواهد زد.
از مقالات اختصاصی ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲ فوربس و ۱۱ جولای ۲۰۲۲ نیویورک‌تایمز پیرامون نگرانی بازارهای جهانی در برابر گفته شی مبنی بر «بازگشت به مارکسیسم» چنین برمی‌آید، در حالی که «اصلاحات و باز کردن بازارها» چین برای کمپانی‌ها بسیار سودآور بوده است، اما حداقل می‌توان دید که حاصل آن برای کارگران چینی نابرابری بوده است. استانداردهای زندگی به طور کلی بهبود یافته‌اند، اما شرایط کار همچنان بد و نابرابری در حال افزایش است.
سی‌ان‌ان مانند نیویورک تایمز، با نقل قولی از کریگ سینگلتون، کارشناس ارشد چین در «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها۸»، همان راه و رسم اندیشکده‌ای را در حمایت از تز خود در پیش گرفت:
«سخنرانی دیروز، آنچه را که مدت‌ها مورد تردید بسیاری از ناظران اوضاع چین بود، تأیید می‌کند: شی حداقل به این زودی‌ها، قصدی برای استقبال از آزادسازی بازار یا کاهش دادن سیاست کووید صفر در چین ندارد. در عوض، او مصمم است تا سیاست‌های مربوط به امنیت و اتکای به خود را به بهای [کاهش] رشد اقتصادی درازمدت چین دوچندان نماید.»
تا آنجا که می‌توان به یاد آورد، علی‌رغم این واقعیت که پیش‌بینی ناظران چین مبنی بر فروپاشی اقتصاد چین هنوز محقق نشده است، رسانه‌های امپریالیستی همچنان در تخیلات بی‌پایه قدیمی خود غرق مانده‌اند.
بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، که سی‌ان‌ان به شکلی نامحسوس برچسب «اندیشکده مستقر در [واشنگتن] دی‌سی» را بر آن زده، به نوبه خود یک گروه مدافع نئوکان‌ها است که تَبَری برای خرد کردن چین در دست دارد. مت پوتینگر، رئیس مطالعات چین این «بنیاد»، معاون سابق مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ بود. در شرح‌حالی از پوتینگر که واشنگتن پست در اوایل همه‌گیری منتشر کرد (۲۹ آوریل ۲۰۲۰)، گفته می‌شود که وی «بر این باور است که شیوه پکن در مدیریت ویروس «فاجعه‌بار» بوده» و «کل جهان تحت تأثیر آسیب‌های جانبی مشکلات حاکمیت داخلی چین قرار خواهد گرفت.» این مقاله از قول اچ. آر. مک‌مستر ،دومین مشاور امنیت ملی ترامپ، که او هم در حال حاضر به عنوان «کارشناس چین» در همین بنیاد مشغول است، می‌نویسد که وی مانند پوتینگر «تمرکز بزرگ‌ترین تغییر در سیاست خارجی ایالات متحده از زمان جنگ سرد را رویکرد رقابتی با چین» می‌داند.

تلاش مأیوسانه برای ساختن سناریوی تصفیه
اگر مصرف‌کنندگان رسانه‌های امپریالیستی تنها در جریان یک داستان درباره کنگره [حزب کمونیست چین] قرار گرفته باشند، آن احتمالاً یک اقدام علنی و ساده بود: در جلسه پایانی کنگره، کسانی با کمک به هو جین‌تائو، سلف شی، به‌عنوان رهبر عالیقدر چین، او را برای بیرون رفتن از تالار بزرگ خلق اسکورت کردند.
در پایان همان روز، خبرگزاری دولتی چین، شینهوا اعلام کرد که علت بیرون رفتن هو در رابطه با سلامت جسمی او بوده است. این توضیح منطقاً نمی‌تواند دور از ذهن باشد چرا که مدت‌هاست گفته می‌شود هوی 79 ساله از یک بیماری رنج می‌برد و برخی ناظران چین در اوایل سال 2012، احتمال می‌دادند که رهبر پیشین به بیماری پارکینسون مبتلا باشد.
اما از آنجا که کل این حرکت فیلمبرداری شده بود، رسانه‌های امپریالیستی از گزارش ساده چین درباره این اتفاق راضی نبودند. بنابراین آنها با اغتنام از فرصت، خروج هو را به یک نمایش دراماتیکِ مملو از افکار شیطانی تبدیل کردند. گمانه‌زنی‌های بعد از این نمایش نیز ماهیتی تقریباً عقده‌گشایانه داشت. نیویورک تایمز در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۲، در مقاله‌ای با عنوان «چه اتفاقی برای هو جین‌تائو افتاد» چنان به تجزیه و تحلیل ویدیو و صحنه مورد نظر پرداخت که تنها از عهده طراحان حرفه‌ای توطئه برمی‌آید. علیرغم پذیرش اینکه «سند و مدرکی برای خروج برنامه‌ریزی شده آقای هو وجود ندارد و بسیاری از تحلیلگران نسبت به طرح گمانه‌زنی‌ها هشدار داده‌اند» اما تایمز همچنان به این تعبیر و تفسیرهای خود ادامه داد. این مقاله با تمرکز بر ۹ برش ویدیویی و سه عکس، لحظه به لحظه خروج هو را از زوایای مختلف و در تصاویر بزرگ‌شده به نمایش گذاشت. برخی از تصاویر حتی شامل اجزای برجسته‌شده‌ای از ویدئو به سبک گزارش‌های فوتبال دوشنبه شب بود که سر برخی از کادرهای حزب کمونیست چین مانند هاله‌ای در یک تابلوی نقاشی دوره رنسانس آن را احاطه کرده بود.
تایمز با اشاره به چهره‌های در هاله قرار داده شده حزب که هنگام بدرقه هو «رفتارشان تغییر نکرد»، به نقل از وو گوگوانگ، استاد دانشگاه ویکتوریا در کانادا می‌نویسد:
«این شخص، هو جین‌تائو، بالاترین رهبر سابق حزب شما و مردی است که به بسیاری از شما در ارتقای جایگاه سیاسی کمک کرده است. و حالا با او چگونه رفتار می‌کنید؟… این حادثه، واقعیت غم‌انگیز سیاست چین و فقدان اساسی وجدان انسانی در حزب کمونیست را نشان داد.»
تایمز با وجود اشاره به اینکه وو گفت «نمی‌خواهد درباره آنچه رخ داده است گمانه‌زنی کند»، اما در عمل آشکارا این جمله محتاطانه را در تقابل با روش خود در محکوم کردن حزب کمونیست در گسترده‌ترین ابعاد ممکن، نمی‌بیند.
در واقع، این روزنامۀ مرجع هیچ مشکلی با نسبت دادن اشتباه همکاران هو در واکنشی مناسب‌تر (هر چه که می‌توانست باشد) به «واقعیت غم‌انگیز سیاست چین» و «فقدان اساسی وجدان انسانی» از طرف حزب کمونیست چین نمی‌بیند.
این تصویر کوچکی از رویکرد متناقض رسانه‌های امپریالیستی به این ماجرا بود: اعلام بی‌میلی برای درگیر حدس و گمان شدن از یک سو و در سوی دیگر شوق وافر برای انتقال انگیزه‌های منفی. در این راستا، تایمز با توسل به کنایه، یک سوال فرضی طرح کرد:
آیا آقای هوی 79 ساله، همانطور که رسانه‌های دولتی چین بعداً گزارش دادند، دچار ضعف جسمانی بود؟ یا نمایشی بود تکان‌دهنده از تصفیۀ او توسط شی جین پینگ رهبر کنونی چین در برابر چشم جهانیان؟
تایمز به جای اینکه صراحتاً مدعی قربانی شدن هو در یک پاکسازی شود، این روایت آشنای وحشت از سرخ‌ها را با قرار دادن دو عکس از انقلاب فرهنگی پیش می‌برد که در یکی از آنها پدر شی در یک جلسه بحث و جدل مورد تحقیر قرار می‌گیرد. تایمز با این تصاویر، خوانندگان را به ایجاد یک رابطه ساختگی بین خروج هو و سرکوب‌های سیاسی سال‌های گذشته سوق می‌کند.

کلافگی از نداشتن سند و مدرک
در همان روزی که تایمز «تحلیل» خود را منتشر کرد، وال استریت ژورنال (۲۷ اکتبر ۲۰۲۲) مقاله مشابهی را تحت عنوان «حذف هو جین‌تائو از کنگره حزب چین، یک شکست مرحله به مرحله» منتشر کرد.
به طور خلاصه در اصل، از آنجا که هیچ سند و مدرک واقعی مبنی بر تصفیه یا تحقیر علنی این پیرمرد ۷۹ ساله‌ وجود نداشت، کسی که در یک دهه اخیر در قدرت حضور نداشته و هرگز هم شایعه‌ای از مخالفت او با شی جین‌پینگ شنیده نشده است، وال‌استریت ژورنال تصمیم گرفت تا از جزء به جزء ویدئو حداکثر استنتاج ممکن را ارائه دهد.
همان‌طور که انتظار می‌رفت، شبکه‌های تلویزیونی و ناظران چین نیز در این سیرک گمانه‌زنی‌ها شرکت جستند. سلینا وانگ، خبرنگار بین‌المللی سی‌ان‌ان، در برنامه «آوت فرانتِ۹» ارین برنت گفت: من تا این لحظه با چند کارشناس، از جمله استیو تسانگ از مؤسسه چینی SOAS۱۰، صحبت کرده‌ام که [همگی] فکر می‌کنند چیزی بیش از توضیح صاف و ساده سلامتی در میان است. او به من گفت که این تحقیر هو جین‌تائو پیامی روشن است که در حال حاضر در چین تنها یک رهبر مطرح است و آن شی جین پینگ است.
او به این واقعیت که تسانگ یکی از اعضای اندیشکده «چَتِم هاوس۱۱» است که بخش قابل توجهی از بودجه خود را از وزارت امور خارجه ایالات متحده و دولت‌های بریتانیا و ژاپن دریافت می‌کند، اشاره‌ای نکرد.
روز قبل در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲، وانگ در اتاق خبر سی‌ان‌ان گفت: «هو جین‌تائو. . . در مراسم اختتامیه کنگره حزب علناً تحقیر شد.» تنها چیزی که وانگ در پشتیبانی از ادعای خود ارائه داد، حدس ویکتور شی، یکی دیگر از ناظران چین از CSIS فوق‌الذکر بود:
«من توضیح صاف و ساده سلامت را قبول ندارم. [هو] علی‌الظاهر کاملاً سرحال نشسته بود. ناگهان از او خواسته می‌شود که آنجا را ترک کند. مطمئن نیستم که او چیزی را زیر لب زمزمه یا به شی جین پینگ گفته باشد».
وانگ با ایجاد شبهه پیرامون اینکه توضیحات شی از ماجرا قابل اعتنا نیست، نتیجه می‌گیرد: «به‌هر حال، این یک لحظه نمادین بود. بیرون کردن هو همراه با رهبری دسته‌جمعی دوران او.» برای وانگ و چگونگی رویکرد رسانه‌های امپریالیستی در نوشتن این سناریوی فوق‌العاده، کلمه «به هرحال» کلمه تعیین کننده‌ای است – با آنکه آنها صرفاً دنبال گمانه‌زنی‌های بی‌اساس بودند، بازهم همان مسیر رسیدن به خبیثانه‌ترین نتیجه‌ها را در پیش گرفتند.

https://fair.org/home/us-media-searched-for-crisis-at-china-party-congress/
بنیاد «فیر» یک بنیاد فعال در حقوق مدنی و عدالت اجتماعی است که در سال ۲۰۲۰ شعبۀ ویژه‌ای برای جمع‌آوری داده‌ها در مورد کنترل بیماری کووید-19 طبق استانداردهای سازمان جهانی بهداشت، تأسیس کرد.
1. Northrop Grumman 2. General Dynamics
3. Lockheed Martin 4. Boeing
5. Phebe Novakovic 6. Leon Panetta
7. pivot to Asia 8. Foundation for Defense of Democracies
9. CNN’s Erin Burnett Out Front
10. Steve Tsang of [the] SOAS China Institute 11. Chatham House