صنعتی سازی بولیوی با همکاری چین کلید خورد.

بولیوی صنعتی سازی لیتیوم را با همکاری کنسرسیوم چینی آغاز کرد.

ترجمه مجله هفته

شرکت دولتی بولیوی کل زنجیره تولید لیتیوم را کنترل می کند. شرکت های چینی هم آماده سرمایه گذاری های در زمینه تولید لیتیوم در آمریکای لاتین هستند و در جهت صنعتی شدن این کشورها همکاری می‌کنند.

بولیوی با کنسرسیوم چینی CBC برای توسعه دو مجتمع صنعتی برای تولید لیتیوم به توافق رسیده است. 

در هنگام امضای این توافقنامه، رئیس جمهور لوئیس آرس اعلام کرد که این روز «یک روز تاریخی» است زیرا اکنون «عصر صنعتی شدن لیتیوم بولیوی» آغاز شده است.

دهه ها طول کشید تا بولیوی مطمئن شود که این کشور «در مسیر بهره برداری از با ارزش ترین منابع طبیعی خود قرار دارد.»

با همکاری CBC، «مدل اقتصادی جامعه اجتماعی و مولد اجرا می شود که هدف آن استفاده از منابع طبیعی به نفع بولیوی ها است». 

رئیس جمهور گفت، این بدان معناست که شرکت هایی که مایل به انجام تجارت در بولیوی هستند «به مدل کسب و کار ما که در آن دولت بازیگر اصلی است، احترام می گذارند.»

توافق بین شرکت دولتی ذخایر لیتیوم بولیوی (YLB) و CBC سرمایه گذاری یک میلیارد دلاری در زیرساخت ها از جمله جاده ها و برق را برای بولیوی فراهم می کند. 

شرکت دولتی ذخایر لیتیوم بولیوی فعالانه در کل زنجیره تولید، از استخراج لیتیوم تا بازاریابی محصولات جانبی، مشارکت و کنترل خواهد کرد تا بدین ترتیب از چینی ها این فن‌آوری را فراگرفته و در آینده نزدیک مستقل و با اتکا بخود به فعالیت بپردازد.

آرس ادامه داد: باتری ها قرار است از سه ماهه اول سال ۲۰۲۵ صادر شوند. 

وزارت هیدروکربن ها و انرژی اعلام کرد، این شرکت چینی دو کارخانه در معادن Uyuni و Coipasa راه اندازی خواهد کرد که هر کدام ظرفیت تولید ۲۵۰۰۰ تن در سال کربنات لیتیوم در درجه باتری را خواهند داشت و «فرایندهای نیمه صنعتی و صنعتی» در آنها انجام خواهد گرفت. 

این کنسرسیوم شامل بزرگترین تولید کننده باتری لیتیومی در جهان، CAT، و همچنین شرکت بازیافت باتری، BRUNP، و شرکت استخراج مواد خام، CMOC است. 

این وزارتخانه گفت که این وزارتخانه به همراه هفت شرکت دیگر در فرآیند آزمایشی شرکت کرد و الزامات تعیین شده توسط شرکت دولتی ذخایر لیتیوم بولیوی را برآورده خواهد کرد. 

به گفته وزیر مسئول، فرانکلین مولینا، این نیروگاه ها باید در پایان سال ۲۰۲۴ به بهره برداری برسد. پیش بینی می شود از سال ۲۰۲۵ درآمد صادراتی تا پنج میلیارد دلار در سال باشد. 

او توضیح داد: «شرکت دولتی ذخایر لیتیوم بولیوی مالک تولیدات است، آن را به قیمت بازار می فروشد، اما البته یک مشتری ترجیحی در اینجا وجود دارد، که این کنسرسیوم است.»

وزیر صنایع و معادن اعلام کرد، برخلاف استخراج سنتی لیتیوم از طریق تبخیر، که بین یک سال تا یک سال و نیم طول می‌کشد، با فناوری استخراج مستقیم (EDL) در کارخانه‌های جدید، این مدت زمان به چند ساعت کاهش می‌یابد و بنابراین از نظر زیست محیطی پایدارتر است. » 

دولت همچنین در حال مذاکره با شرکت های دیگر است و امیدوار است در هفته های آینده معاملات بیشتری را نهایی کند که سرمایه گذاری بیشتری را برای کشور به ارمغان بیاورد. 

بر اساس آمار رسمی، بولیوی دارای ذخایر ۲۱ میلیون تنی لیتیوم تنها در Uyuni، Potosí است. این مقدار را می توان با افزودن معادن نمک کویپاسا در اورورو و پاستو گراندز در پوتوسی دو برابر کرد. 

قیمت کربنات لیتیوم در بازار بین‌المللی طی دوازده ماه در سال ۲۰۲۳ تقریباً سه برابر شده بود و در حال حاضر حدود ۸۰ هزار دلار در هر تن است (در مقایسه با سال ۲۰۲۱ ارزش همین مقدار ۱۷هزار دلار بود). 

با این حال، کارشناسان انتظار دارند به دلیل عرضه بیشتر، در سال ۲۰۲۳ به حدود ۵۸ هزار دلار کاهش یابد. اعتقاد بر این است که تا سه چهارم ذخایر جهان در به اصطلاح مثلث لیتیوم (آرژانتین، بولیوی، شیلی) قرار داشته باشد. 

شرکت های چینی در حال حاضر بر سرمایه گذاری های لیتیوم در آمریکای لاتین تسلط دارند. شرکت‌های متعددی از جمهوری خلق در آرژانتین فعال هستند، مانند گروه هلدینگ Tsingshan در استان سالتا در پروژه لیتیوم سنتناریو راتونز. یک سال پیش، شیلی دستور استخراج ۸۰ هزار تن لیتیوم را به شرکت چینی BYD Chile داد.  رقیب چینی ها شرکت Albemarle از ایالات متحده آمریکا در مناقصه شکست خورد. 

ریچاردسون، ژنرال فرماندهی جنوب آمریکا، اخیراً اعلام کرد که ایالات متحده نیز به همین دلیل می خواهد نفوذ خود را در آمریکای جنوبی افزایش دهد. 

به گفته ژنرال چهار ستاره، چین «مهمترین بازیگر دولتی بدخواه» است که ایالات متحده در منطقه با آن «رقابت استراتژیک» می کند. آمریکای لاتین به دلیل منابعش، برای مثال در مثلث لیتیوم، برای «امنیت ملی» ایالات متحده مهم است. 

رئیس جمهور بولیوی اظهار داشت که این اولین بار نیست که ایالات متحده «در مورد ثروت طبیعی ما (,کشورهای دیگر) اظهار نظر می کند. و من می خواهم تأکید کنم که اینها  ثروت‌های مردم ما هستند و نه آمریکا.»

بولیوی از حق حاکمیت خود و حق تصمیم گیری در مورد اینکه کشور با چه کسی تجارت می کند دفاع می کند. 

«ما نمی‌پذیریم که کسی چیزی را به ما تحمیل کند و به کسی اجازه نخواهیم داد که به منابع طبیعی ما  به گونه ای نگاه کند که گویی متعلق به خودشان است.»

روابط بین ایالات متحده و بولیوی از زمان روی کار آمدن اوو مورالس، رئیس جمهور چپگرای این کشور در سال ۲۰۰۶، تیره شده است. 

روابط دیپلماتیک دو کشور از سال ۲۰۰۸ پس از دخالت سفیر ایالات متحده، فیلیپ گلدبرگ، در امور داخلی بولیوی توسط مورالس، قطع شده است. 

در سال ۲۰۱۳، آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده (USAID) نیز به دلیل فعالیت های غیر مجاز مجبور به ترک کشور شد. 

چشم اندازی برای برقراری دوباره بین دو کشور وجود ندارد, رئیس جمهور آرس در مصاحبه با روسیه امروز توضیح داد:

«ما فقط می توانیم در مورد مسائل تجاری صحبت کنیم. ما سفیری نداریم و اینگونه روابط باقی خواهد ماند.» به دلیل «رویدادهای تاریخی» و حمایت ایالات متحده از کودتای ۲۰۱۹، «فکر نمی کنیم در روابط ما پیشرفتی حاصل شود.»