ربودن کودکان در اوکراین؟


بارها و بارها در رسانه های غربی به «جنایت جنگی روسیه» اشاره می شود. این بیشتر در مورد ادعای آدم ربایی کودکان و حملات هدفمند به غیرنظامیان است.
اما اظهارات ساکنان آرتموفسک نشان می دهد که این اوکراینی ها هستند که دقیقاً مرتکب چنین جنایاتی می شوند.

نوشته ایوا بارتلت

از زمانی که روسیه عملیات نظامی خود را در اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ آغاز کرد، رسانه های غربی و مقامات اوکراینی جهان را با ادعای «جنایت جنگی» روسیه، از جمله ادعای ربودن کودکان و هدف قرار دادن غیرنظامیان، بمباران کردند.

اما شهادت غیرنظامیان اخیراً تخلیه شده از آرتموفسک (معروف به باخموت) – و همچنین غیرنظامیان در ماریوپول و سایر مناطق – دوباره نشان می دهد که این خود اوکراین است که دقیقاً دست به چنین جنایات جنگی میزند.
در اواخر آوریل، بازماندگان بمب گذاری ۱۱ آوریل اوکراین در آرتموفسک با من و همکارم کریستل نئانت درباره وحشتی که در آن زمان تجربه کردند صحبت کردند.
نیروهای کی یف طبقه اول ساختمان آپارتمان را منفجر کردند و غیرنظامیانی را که در زیرزمین زیرزمین پناه گرفته بودند دفن کردند.
هفت نفر از هفده غیرنظامی در آن زیرزمین تقریباً بلافاصله جان باختند، از جمله یک کودک هفت ساله.
قربانی انفجار، مردی به نام سرگئی، در بیمارستانی که از شکستگی لگن رنج می برد، گفت که نیروهای اوکراینی («یا بهتر است بگوییم:
حامیان همکار نازی استپان باندرا») عمداً ساختمان را منفجر کردند.
در ۱۰ آوریل، آنها شروع به پرتاب نارنجک به داخل هر اتاق کردند.
او گفت که سربازان از یک مشعل برای تضعیف لوله ها در زیرساخت ساختمان استفاده کردند تا اطمینان حاصل شود که پانل های کف ساختمان در انفجارها فرو می ریزند.
همسر و مادرش کشته شدند. پسر شش ساله او کولیا به سختی زنده ماند.

کریستل و من بعداً با ولادیمیر، پدر همسر سرگئی مصاحبه کردیم. او توضیح داد که دخترش را با جمجمه ترک خورده پیدا کرده است. او که دیگر قادر به کمک به او نبود، به حفاری برای نوه‌اش ادامه داد و او را گرفتار آوار – درحالیکه بسختی نفس نفس میزد اما هنوز زنده بود – یافت و توانست او را نجات دهد.

همکار من همچنین با یکی دیگر از بازماندگان به نام جولیا که تنها دو روز قبل از انفجار زایمان کرده بود، مصاحبه کرد. به طرز معجزه آسایی، نوزاد او زنده ماند.

بمباران معمولی ساختمان های آپارتمانی

روزهای منتهی به ۱۱ آوریل وحشتناک بود. اما این اولین باری نبود که نیروهای کی یف مردم محلی را به وحشت انداختند. به گفته همه طرف ها، نیروهای اوکراینی از فوریه ۲۰۲۲ خاک خود را گلوله باران کرده اند.

«ما هر روز توسط بخش راست (تشکیلاتی فاشیستی در اوکراین) و آزوف بمباران می شدیم.»

سرگئی گفت که دو نفر دیگر در همان زیرزمین، یوگنی و لیوبوف، گفتند که نیروهای اوکراینی به طور معمول به مدت یک ماه به آپارتمان‌ها شلیک می‌کردند تا «دیوارها را ضعیف کنند تا روزی به راحتی تخریب شوند.»

ولادیمیر همچنین در مورد گلوله باران عمدی شهر توسط اوکراینی ها گفت:

همه چیز به گونه ای آرایش میشود که گویی تمام تخریب ها توسط روس ها انجام گرفته شده، اما اکنون صادقانه به شما می گویم که ۹۸ درصد از ویرانی های شهر ما توسط نیروهای مسلح اوکراین انجام شده است.

این که آیا برآورد او دقیق است یا خیر، نشان می دهد که چگونه نیروهای اوکراینی به طور معمول او و غیرنظامیان را در آنجا بمباران کردند.

«فرشتگان سفید» کودکان را با خود می برند

برخی از غیرنظامیان اهل آرتموفسک ادعا می کنند که علاوه بر هدف قرار گرفتن توسط نیروهای اوکراینی، با تهدید دیگری نیز روبرو هستند – ربودن کودکان توسط فعالان اوکراینی. چهار نفری که با آنها صحبت کردیم گفتند پلیس نظامی اوکراین سعی کرد کودکان محلی را با خود بردارد.
مردم محلی به این افراد «فرشتگان سفید» می گویند. اینها واحدهای ویژه پلیس هستند که منابع اوکراینی از آنها به عنوان تیم های تخلیه یاد می کنند. در اوایل آوریل، وزارت ادغام مجدد سرزمین‌های اشغالی موقت اوکراین اعلام کرد که ۱۲۶ کودک به ۲۱ مکان نامشخص در منطقه دونتسک «اجباراً تخلیه شدند». (توجه: کیف مناطق دونتسک، لوگانسک، زاپوروژیه و خرسون و همچنین کریمه را به عنوان «موقتاً اشغال شده» توصیف می کند.)
این واحدهای پلیس ویژه کارشان چنین تخلیه هایی است – حتی برخلاف میل والدین مربوطه. به گفته این وزارتخانه، «کودکان تخلیه شده با همراهی والدین یا نماینده قانونی، مسکن رایگان، تضمین های اجتماعی، کمک های بشردوستانه و روانی دریافت خواهند کرد.»

با این حال، همه خانواده ها نمی خواهند خانه های خود را به دستور «تخلیه کنندگان» ترک کنند. رسانه های اوکراینی گزارش می دهند که برخی از والدین در عوض فرزندان خود را از فرشتگان سفید پنهان می کنند. در این موارد، تیم های پلیس سعی می کنند آنها را متقاعد کنند که خانه های خود را ترک کنند.

مردم محلی که ما با آنها صحبت کردیم داستان بسیار متفاوتی را روایت می کنند – داستان بچه هایی که با یا بدون رضایت خودشان یا والدینشان از خانواده‌هایشان کنده می شوند.

مردی به نام یوگنی می گوید: «آنها بچه های ما را شکار کردند و ما آنها را در نزدیکی ساختمان ها پنهان کردیم. یک ماه تمام بچه هایمان را مخفی کرده بودیم. هوا سرد بود. همسرم در آن زمان باردار بود. پسر دیگری نزد مادرش پنهان شد. »

او و لیوبوف در مورد منطقه ای از آرتموفسک صحبت می کردند که مردم برای دریافت کمک های بشردوستانه به آنجا می رفتند. به گفته آنها، یک پسر ۱۴ ساله در بیرون منتظر بود و والدینش به دنبال کمک بودند.

«عده ای آمدند و او را بردند. همسایه ها سر آنها فریاد زدند. آنها گفتند: «او درس تحت نظارت والدین نیست، به درستی از او مراقبت نمی شود. ما در حال حاضر از سرنوشت او اطلاعی نداریم.»

سرگئی گفت که او و همسرش پسر خود را پنهان کردند.

آنها بچه ها را می بردند. آنها ساعت ۶ بعد از ظهر می آمدند، گاهی اوقات ساعت ۱۰ شب. آنها به بهانه اینکه دنبال پسر خاصی در زیرزمین می گشتند، بنابراین به خودشان این حق را می‌دادند آنجا باشند.
مردانی که او به آنها اشاره میکند، چکمه های مشکی و لباس های استتار به تن داشتند. حتی برخی از شاهدان عینی معتقدند که «تخلیه کنندگان» نه افسر پلیس هستند و نه داوطلب.
ولادیمیر گفت: «آنها خود را داوطلب نامیدند، اما اینطور نبودند، آنها از SBU [سرویس مخفی اوکراین] یا شاید سازمان دیگری بودند که اطلاعات جمع آوری می کنند. آنها فهرستی از افراد داشتند، می دانستند چه کسانی در کجا زندگی می کنند و چند نفر آنجا هستند. و در ادامه گفت:
داوطلبان با ماشین آمدند، چند جعبه غذا پخش کردند، اطلاعات جمع‌آوری کردند و با این اطلاعات که بدست آوردند، افرادی با لباس‌های فرم به دنبال بچه‌ها دوان دوان آمدند.
در مصاحبه کریستل نئانت با جولیا، مادر از پسری صحبت کرد که «تخلیه کنندگان» به دنبال او بودند. جولیا گفت:
«فوریه بود و فرشتگان سفید شروع سروکله‌شان پیدا شد، سپس گروه های دیگر آمدند. آنها گفتند که رادای عالی حکم داده است که ما حق نداریم اینجا باشیم و فرزندمان را در معرض خصومت های قرار می دهیم. ماکسیم است. آنها پنج بار به اینجا آمدند، می خواستند او را پیدا کنند.
ولادیمیر هم این را تأیید کرد:
«خانواده در یک خوابگاه در زیرزمین زندگی می کردند. آنها به آنها توپ و تشر میزدند، آنها صبح، ظهر، عصر آمدند. آنها اصرار داشتند که بچه ها را بدون رضایت والدین خود ببرند.»

اخیراً یک دختر ۱۱ ساله گفت که چگونه فرشتگان سفید – که خود را پلیس نظامی معرفی می کردند – با عکسی از او که در آن پناه گرفته بود به زیرزمین آمدند. آنها به دنبال او بودند و گفتند که باید او را ببرند زیرا روسیه مادرش را کشته است. دختر گفت: «باید تو را از اینجا ببریم بیرون، شاید به آلمان…» دختر گفت که یک هفته بعد برگشتند تا به دنبال او بگردند در حالیکه مادرش زنده و در کنارش بود.
طبق بیانیه قبلی یک غیرنظامی از آرتموفسک به نقل از ریانووستی، کودکان به کمپ های تعطیلات و کمپ های استراحت در خاک اوکراین برده شده اند.
«اگر پدر و مادر موافقت می کردند، می توانستند با فرزندان خود بروند و اگر نه، بچه ها را می بردند».
این شهادت‌ها می‌تواند اولین مورد از بسیاری باشد که نشان می‌دهد چگونه غیرنظامیان مجبور شدند فرزندان خود را پنهان کنند تا از ربودن آنها توسط اوکراینی‌ها جلوگیری کنند – این دقیقاً همان چیزی است که کی‌یف نیروهای روسیه را به آن متهم کرده است.