آیا اوکراین هنوز فرصتی برای تصمیم گیری نظامی در مورد مناقشه به نفع خود دارد؟ مقاله ای که از ریانووستی چنین  فرصتی را نمی بیند، مشروط بر اینکه روسیه خونسردی خود را حفظ کند و وظایف خود را با قاطعیت انجام دهد. 

نوشته کریل استرلنیکوف

ترجمه مجله هفته.

اگر چه موضوع اصلی در دستور کار جلسه امروز شورای امنیت روسیه بهبود کارایی همکاری با شرکای اصلی کشور بود، ولادیمیر پوتین در ابتدا پیشنهاد کرد که مهمترین موضوع – عملیات نظامی ویژه – مورد بحث قرار گیرد.

بر اساس گزارش نیکلای پاتروشف، دبیر شورای امنیت و سرگئی شویگو، وزیر دفاع، نیروهای مسلح اوکراین هر روز در ضدحمله خود (از اوایل ژوئن صدها نفر) متحمل خسارات جانی و مادی سنگینی می شوند. از وسایل نقلیه،از جمله تانک‌ها و نفربرهای سبک غربی، حداقل ۱۳ هزار سرباز تاکنون کشته شده‌اند. 

اما مقامات کی یف، که از سوی اربابان و مشتریان غربی خود به حمله ترغیب شده اند، اکنون در حال جمع آوری مجدد نیروهای خود و آماده سازی برای حملات بیشتر هستند. ارتش اوکراین تاکنون در هیچ کجا موفق نشده است، نتوانسته منطقه بزرگتری را تصرف کند و نگه دارد، همه حملات تبدیل به «چرخ گوشت» می شود. 

در عین حال، وزارت دفاع روسیه به طور سیستماتیک سرعت، مقیاس و کیفیت تقویت تشکیلات ما در منطقه محاصره شده را با تامین تجهیزات و مهمات لازم و همچنین تشکیل تشکیلات جدید پرسنل قراردادی – تقریبا یک هنگ جدید در روز – افزایش می دهد.

ولادیمیر پوتین گفت ما باید «فرض کنیم که پتانسیل تهاجمی اوکراین تمام نشده است». با این حال، از هم اکنون می توان با اطمینان گفت که نیروهای روسی در واقع ستون فقرات ماشین نظامی اوکراینی را که از غرب تغذیه می شود، شکسته اند، و عملاً ذخایری را که برای «پیروزی پیروزمندانه» در نظر گرفته شده بودند، نابود کرده اند. 

«ضد حمله» نیروهای اوکراینی مانند فیلی هوا شده، و چندین ماه است که در حال آماده سازی آن هستند و ده ها هزار نظامی را برای آن جمع‌آوری کرده‌اند و حتی ده تا پانزده هزار نفر از آنها توسط غربی ها آموزش دیده اند و به سلاح های مدرن غربی مسلح شده اند. 

هدف حداقل آنها دستیابی سریع به دریای آزوف و ترسیم تصویری زیبا در رسانه های غربی آنهم قبل از مذاکرات احتمالی برای دریافت کمک‌های بیشتر از اتحادیه اروپا و ناتو برای کیف بود. با این حال، هم فرماندهی اوکراین و هم مستشاران غربی، تراکم خطوط دفاعی نیروهای مسلح روسیه و مهمتر از همه، آموزش، انگیزه و انعطاف پذیری سربازان روسی را که در صدها حمله ناکام مانده اند، دست کم گرفتند. در حال حاضر می‌توانیم شاهد شکست کامل سرویس‌های اطلاعاتی اوکراین و ناتو باشیم که نتوانستند وضعیت آمادگی ارتش ما را ببینند. (فراموش نشود ارزیابی کاملا غلط و وارونه سازمان‌های اطلاعاتی روسیه از اوکراین و ارتش آن در موقع حمله ارتش روسیه به اوکراین، در مورد ضد حمله موفق اول اوکراین به ارتش روسیه که موجب از دست دادن مناطق زیادی در شرق اوکراین شد و ارتش روسیه را مجبور به عقب نشینی کرد و ارزیابی کاملا غلط سازمان اطلاعاتی روسیه از رهبری گروه واگنر که منجر به این رسوایی اخیر شد – از قدیم گفته اند یک سوزن به خود یک جوالدوز به دیگران – مترجم )

سورپرایز ناخوشایند دیگر برای دشمن، پیشروی ارتش ما در برنامه ریزی و فرماندهی و همچنین تجهیز نیروها به وسایل نوین پدافند رادیو الکترونیکی، شناسایی، توپخانه و پدافند هوایی بود. نتیجه، برتری تقریباً کامل هوایی است که به ما امکان می‌دهد تا یگان‌های پیشروی دشمن را مدت‌ها قبل از اینکه حتی به خط اول دفاعی ما نزدیک شوند، به طور مؤثر نابود کنیم. 

به گفته کارشناسان غربی، یکی از دلایل اصلی فاجعه «ضد حمله» تنزل مقام سریع رهبری نظامی اوکراین است که از یک سیستم مدیریت جنگ واقعی و برنامه ریزی به نوعی دفتر پشتیبان در مقر ناتو تبدیل شده است. ناظران به فقدان ابتکار عمل و اتکای کامل به دستورات مقر ناتو اشاره می کنند. به طور کلی، نیروهای مسلح اوکراین ناتوانی خود را در انجام عملیات تهاجمی موفق در مقیاس بزرگ در شرایط مقاومت آتش فعال نیروهای مسلح روسیه نشان دادند. 

یک مورد بارز انفجار سد کاچوکا است. با این کار، رهبری نیروهای مسلح اوکراین به پای خود شلیک کرد، زیرا هیچ منفعتی تاکتیکی و استراتژیک برای آنها نداشت، در حالی که رهبری روسیه توانست تعدادی از نیروها را از این سمت رودخانه خارج کند و به مناطق امن بفرستد. 

رهبری ارتش اوکراین اکنون چاره ای ندارد و مجبور است طوری رفتار کند که گویی پلان B دارد و بی چون و چرا همه چیز را به خطر می اندازد.  اما به جرات می توان گفت که صرف نظر از اینکه غرب چقدر تجهیزات و منابع بیشتری در اختیار اوکراین قرار می دهد و کی یف می تواند چند نفر را به خط مقدم بیاورد، نتیجه یکسان خواهد بود – مزارع پر از اجساد سربازان اوکراینی هستند وستون های دود ناشی از سوختن مواد ناتو. 

با این حال، وظیفه روسیه این نیست که بر افتخارات خود لم بدهد، بلکه به طور سیستماتیک  موفقیت های تازه ای خلق کند، زیرا دشمن موذی است و آماده برای هر کاری است. ما به یاد می آوریم که ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ با پیروزی ۹ مه ۱۹۴۵ دنبال شد و بنابراین این بار نیز همینطور به پایان خواهد رسید.

وظیفه ما این است که روز پیروزی را نزدیکتر کنیم. 

ترجمه از روسی.