خبرنگار «حقیقت‌یاب» بی‌بی‌سی بدلیل انتشار اطلاعات نادرست در بیوگرافی خود رسوا شد

گرایزون

کیت کلارنبرگ

ترجمه مجله هفته

خبرنگار بی‌بی‌سی، ماریانا اسپرینگ، در زمینه برچسب زدن به افراد عادی به عنوان نظریه‌پردازان توطئه و تروریست‌های بالقوه زمانی که این افراد ادعاهای رسمی را زیر سوال می‌برند، تخصص دارد. هنگامی که او در حال جعل کردن گذشته حرفه ای خود برای پیشبرد جاه طلبی هایش گرفتار شد، گفت که فکر می کرده کلاهبرداری او «مسئله بزرگی نیست».

روزنامه نیویوروپن در ۶ سپتامبر گزارش داد که ماریانا اسپرینگ، «خبرنگار متخصص ضداطلاعات» بی‌بی‌سی، در سال ۲۰۱۸ که سعی داشت برای یک شغل در موسسه «کدا استوری» درخواست دهد، در بیوگرافی خود دروغ گفته است.

کدا استوری خود را به عنوان یک رسانه مستقل معرفی می کند، اما توسط صندوق ملی دموکراسی، بخش رژیم‌زدایی دولت ایالات متحده، و اتحادیه اروپا تامین مالی می شود.

اسپرینگ با یک بیوگرافی برای سردبیر ارشد کدا استوری، ناتالیا آنتلافا، درخواست داده بود که در آن ادعا می کرد در کنار سارا رینزفورد، خبرنگار بی‌بی‌سی، در پوشش اخبار جام جهانی فوتبال این سال در روسیه برای این شبکه دولتی بریتانیا کار کرده است.

یک مورد این ادعا به این شرح بود: «ژوئن ۲۰۱۸: پوشش اخبار بین المللی در طول جام جهانی، به ویژه در مورد ادراک روسیه، با سارا رینزفورد، خبرنگار بی‌بی‌سی».

این ادعا تعریف کتابچه راهنمای «اطلاعات نادرست» بود. در حقیقت، اسپرینگ، رینزفورد را در فقط چند قرار اجتماعی ملاقات کرده بود و آنها هرگز با هم کار نکرده بودند. آنتلافا به سرعت متوجه شد که اسپرین دروغ می گوید و او را به دلیل ادعایش مورد سرزنش قرار داد. خبرنگار آینده بی‌بی‌سی اشک‌ریزان برای «سوء برآورد وحشتناک» خود عذرخواهی کرد، در حالی که همچنان خود را یک «خبرنگار برجسته» توصیف می کرد:
«من فقط سارا را در محل کار ملاقات کردم و با او گپ زدم، اما بیشتر از این نبود. همه چیز دیگری در بیوگرافی من کاملاً درست است. هیچ توجیهی وجود ندارد و واقعاً متاسفم. تنها توضیح این است که من به شدت سعی می کردم در مسکو استخدام شوم و فکر می کردم این مسئله بزرگی نیست، که کاملاً ساده‌لوحانه و احمقانه از جانب من بود. من بار دیگر برای این سوءبرآورد وحشتناک از جانب خود عذرخواهی می کنم.»

ناتالیا آنتلافا، سردبیر ارشد کدا استوری، به این ادعای اسپرینگ واکنش خوبی نشان نداد و درخواست او را به طور کامل رد کرد و گفت: «گفتن این به من که شما یک خبرنگار برجسته هستید که صداقت و درستکاری را رعایت می‌کنید، در حالی که شما به معنای واقعی کلمه خلاف آن را ثابت کرده‌اید، ایده‌ای وحشتناک بود.»

تقلب اسپرینگ ممکن است نیز غیرقانونی بوده باشد. در بریتانیا، زادگاه او، دروغ گفتن در رزومه طبق قانون کلاهبرداری ۲۰۰۶، یک جرم سنگین است. اگر شخصی مهارت‌های خود را برای به دست آوردن شغلی اغراق کند، ممکن است با جریمه‌های سنگین و مجازات زندان تا ۱۰ سال مواجه شود.

اینکه چرا اینقدر طول کشید تا کلاهبرداری اسپرینگ علنا فاش شود، مشخص نیست. در سال‌هایی که او سعی کرد به یک شغل گزارش‌گری پرمخاطب راه پیدا کند، جایگاه حرفه‌ای‌اش سر به فلک کشیده و او را در کانون توجه رسانه‌های بریتانیایی قرار داده است.
اندکی پس از تقلب در رزومه خود، اسپرین به مجله سیاسی بی‌بی‌سی، نیوز‌نایت، رفت و در مارس ۲۰۲۰ به عنوان «خبرنگار ویژه حقیقت یاب» این شبکه ارتقا یافت. اتفاقاً، دولت بریتانیا به تازگی قانون ویروس کرونا خود را تصویب کرده بود که جمعیت کشور را در قرنطینه نگه داشته و از نظر روانی آنها را تحت فشار قرار می‌داد تا از مقررات همه‌گیری پیروی کنند.

همانطور که گریزون نشان داد، اسپرینگ در رأس تلاشی پروپاگاندای تهاجمی برای معرفی منتقدان قرنطینه‌ها، محدودیت‌های همه‌گیری، مقررات ماسک و واکسن و پاسپورت‌های واکسن به عنوان یک ستون پنجم عظیم، فاشیستی و بالقوه خشونت‌آمیز قرار داشت که هم فضای آنلاین و هم فضای آفلاین را آلوده کرده است – و شایسته یک واکنش سرکوبگر دولتی است. برای حمایت از گزارش‌های مشکوک خود، او اغلب از موسسه استراتژیک دیالاگر، یک شرکت جنگ اطلاعاتی که توسط دولت‌های ناتو تامین مالی می‌شود، استفاده می‌کرد.

ارتباط اسپرینگ با یک شاخه از شرکت‌های تبلیغاتی دولتی منجر به قرار گرفتن او در لیست دعوت‌شدگان برای یک اجلاس مخفی در ماه مه ۲۰۲۲ شد که هدف آن نابودی گریزون بود. یک مأمور اطلاعاتی به نام عامیل خان که توسط وزارت امور خارجه تأمین مالی می‌شود، پیشنهاد کرد که او به این جلسه دعوت شود.

افشاگری‌های مربوط به اسپرینگ تنها چند روز پس از انتشار یک پرتره چاپلوسانه از اسپرینگ و کار او «در مبارزه با «خیالبافان»، افراط‌گرایان – و ایلان ماسک» منتشر شد، در حالی که وظیفه او حفظ افشای درستی و صداقت اطلاعات در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های جایگزین بود!!. اگرچه این عمدتاً یک افسانه مسحورکننده بود، و با یک نکته انتقادی غیرمنتظره به پایان رسید، جایی که مخاطبی از او پرسیده شد که چرا او منحصراً بر ادعاهای «اطلاعات نادرستی» متمرکز است که توسط شهروندان و روزنامه‌نگاران مستقل منتشر می‌شود، و نه توسط دولت‌ها یا سازمان‌های قدرتمند.

هنگامی که از اسپرینگ پرسیده شد، اسپرینگ صبر معمول بریتانیایی خود را از دست داد. او به مصاحبه کننده خود هشدار داد:

«من مدام می شنوم، ماریانا، چرا این را توسط بی بی سی بررسی نکردی؟ چرا تک تک چیزها را بررسی نکردی. مثل این است که من تبدیل به کسی شده ام که همه به او شکایت می برند. من فکر می کنم آنها فکر می کنند من سوپر وومن هستم. من نمیتونم همه کارها رو انجام بدم همه ما باید در مورد چگونگی کار اکوسیستم ها فکر کنیم – من به چیزهای افراطی دقت می کنم.
قطعاً درست است که اسپرینگ «نمی‌تواند همه کارها را انجام دهد». بویژه وقتی برای یک شغل درخواست می‌کرد، حتی نمی‌توانست حقیقت را در مورد پرونده خود بگوید. در عوض، اسپرینگ ممکن است مرتکب جرم شده باشد، زیرا در رزومه‌اش دروغ گفته است، در تلاشی که اعتراف می‌کند «ناامیدانه» بود تا به رهبری رسانه‌های دولتی حمایت‌شده از ناتو صعود کند.