نوشته بیورن بلاش

منتشر شده در نشریه دوران ما ارگان حزب کمونیست آلمان.

ترجمه مجله هفته

فقر، تسلیح مجدد، بی خانمانی
فقر و بی خانمانی در آلمان

هر کس در ماه های اخیر در هر ایستگاه قطار یک شهر بزرگ آلمانی چشم خود را به جلوی فقر اجتماعی نبسته باشد، از این مشکل آگاه است. انجمن کاریابی ملی آلمان (BAG W) اکنون این مشاهدات را با اعداد پشتیبانی کرده است: حدود ۵۰ هزار نفر در آلمان در خیابان زندگی می کنند. این معادل جمعیت های هایدینهایم در بادن-وورتمبرگ است. یک شهر کامل زیر پل ها، در ورودی ساختمان ها یا چادرها می خوابد.

با این حال، فقط حدود ده درصد از بی مسکن های ثابت در خیابان زندگی می کند. بسیاری از آنها در اقامتگاه ها ساکن هستند یا در خانه دوستان یا آشنایان می خوابند. بر اساس BAG W، در سال ۲۰۲۲ بیش از ۶۰۰ هزار نفر بی خانمان بودند، تقریباً جمعیت لایپزیگ. یک چهارم آنها کودکان بودند. بخش عمده ای از خانواده های بی خانمان در اقامتگاه های اضطراری زندگی می کنند. اقامتگاه اضطراری به معنای زندگی در چند متر مربع، با آشپزخانه عمومی و امکانات بهداشتی مشترک است. سال ها پیش، مدیر اداره جوانان در اشتوتگارت-زوفنهاوزن، یک محله با بسیاری از اقامتگاه های اضطراری، به من توضیح داد که اداره حمایت از کودکان در آنجا مجبور است چشم خود را بر بدبختی مردم ببندد. این محیط زندگی موجب آسیب رسانی جدی به رفاه کودکان است، اما مردم کجا باید بروند؟

وضعیت فاجعه‌باری که حتی آن زمان هم کسی توجهی به آن نکرد. ورنا روزنکه، مدیر عامل BAG W، می‌گوید: «تورم، افزایش هزینه‌ها و افزایش اجاره‌بها، خانوارهای کم‌درآمد آلمان را تحت فشار قرار می‌دهد. این امر منجر به فقر (انرژی)، بدهی‌های اجاره‌ای و از دست دادن مسکن می‌شود. گروه‌های آسیب‌پذیر به‌ویژه خانوارهای تک‌نفره کم‌درآمد، زنان سرپرست خانوار و زوج‌های پرجمعیت هستند.»

در مقایسه با سال ۲۰۲۱، بی‌خانمانی در آلمان بیش از دو برابر شده است. مارکوس زایدل، بنیانگذار بنیاد «Off Road Kids»، از ۳۸۰۰۰ کودک و نوجوان در بی‌خانمانی پنهان یا آشکار خبر می‌دهد که این رقم با جمعیت شهر پاپنبورگ در ایالت نیدرزاکسن آلمان برابری می‌کند. زایدل در ماه سپتامبر هشدار داد: «باید کاری انجام شود، در غیر این صورت شورش در خیابان‌ها رخ خواهد داد.»

اما از دولت ائتلافی یا اپوزیسیون در مورد این موضوع خبری نبود. کسانی که مشغول آماده‌سازی آلمان برای جنگ هستند و تلاش می‌کنند تا نسل‌کشی اسرائیل در غزه را توجیه کنند، برای چنین جزئیاتی وقت ندارند. بودجه برای امور اجتماعی همیشه در دوزهای جزئی و پس از درگیری‌های طولانی قابل‌دسترسی بود. اکنون پول برای آرایش و پنهان کردن فقر اجتماعی مستقیماً به سمت تسلیح‌سازی سرازیر می‌شود.

طبق گزارش «اشپیگل آنلاین» از روز سه‌شنبه، وزارت دارایی ۶ میلیارد یورو اضافی برای تسلیح بیشتر اوکراین اختصاص داده است. این بودجه خارج از بودجه کلی دولت و در یک صندوق ویژه قرار می‌گیرد که به هیچ وزارتخانه‌ای اختصاص ندارد. به گفته «اشپیگل آنلاین»، «این مبلغ می‌تواند از ذخیره‌ای به نام «ذخیره پناهندگان» که استفاده نشده است و همچنین از فضای مازاد برای استقراض جدید ناشی از شرایط اقتصادی، تأمین شود.»

و میلیاردها یورو برای اوکراین در مقایسه با افزایش بودجه نظامی و درخواست برای انتشار مجدد «بدهی‌های ویژه» برای ارتش، مبالغ ناچیزی هستند. هیچ‌کس در دولت ائتلافی تردیدی ندارد که این مسیر بدون تردید ادامه خواهد یافت.

روزنکه به وضوح نشان می‌دهد که نیاز به سرمایه‌گذاری در این کشور کجاست: «با یک میلیون مسکن اجتماعی در سال – همانطور که دولت ائتلافی قول داده است – نمی‌توان به‌طور کافی به کمبود مسکن مقرون‌به‌صرفه پاسخ داد. علاوه بر مسکن‌های اجتماعی، به میلیون مسکن مقرون‌به‌صرفه دیگر نیاز است. در سال‌های اخیر، هر سال تنها حدود ۲۵۰ هزار مسکن جدید با محدودیت‌های اجتماعی ساخته شده است که حتی نمی‌تواند کاهش مسکن‌های اجتماعی موجود به دلیل انقضای محدودیت‌ها را جبران کند.»

کسانی که برای کاهش فقر تلاش می‌کنند، مانند روزنکه و زایدل، باید بدانند که دولت ائتلافی به‌طور ضمنی توافق اجتماعی را فسخ کرده است. هنوز ترس از «شورش» جلوی آنها را گرفته است.